زندگی نامه امام حسین علیه السلام.jpg
1.66M
زندگی نامه امام حسین علیه السلام
ضریح حرم امام حسین علیه السلام- از بنی اسد تا فرشچیان.jpg
866.2K
ضریح حرم امام حسین علیه السلام- از بنی اسد تا فرشچیان
10 ویژگی مجلس امام حسین علیه السلام.jpg
368.4K
10 ویژگی مجلس امام حسین علیه السلام
آیا امام حسين(عليه السلام)به خواهرش حضرت زینب (سلام الله علیها)فرموده برای من عزاداری نکن؟؟!
امام حسين عليه السلام شب عاشورا به خواهرش ام المصائب حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) فرمود:
وَ قَالَ لَهَا يَا أُخَيَّةُ إِنِّي أَقْسَمْتُ فَأَبِرِّي قَسَمِي لَا تَشُقِّي عَلَيَّ جَيْباً وَ لَا تَخْمَشِي عَلَيَّ وَجْهاً وَ لَا تَدْعِي عَلَيَّ بِالْوَيْلِ وَ الثُّبُورِ إِذَا أَنَا هَلَكْتُ [1]
وَقَالَ لها: يَا أخية، إني أقسم عَلَيْك فأبري قسمي، لا تشقي علي جيبا، وَلا تخمشي علي وجها، وَلا تدعي علي بالويل والثبور إذا أنا هلكت[2]
خواهر جان من ترا سوگند ميدهم- و بايد بدين سوگند رفتار كنى- وقتی من كشته شدم گريبان و یقه چاك نزن و پاره نکن، و روى خود با ناخنت نخراش ، و ويل و ثبور و حسرت بر نبودنِ من نكن (چرا مُردی ؟ خدایا چرا ازم گرفتی؟ کاش نمی مُردی!کاش من بجات می مُردم! و ...).
👇و آنچه در تاریخ آمده 👇
بعد از واقعه عاشورا و قبل از آنکه لشکر عمر سعد از کربلا بروند(روزیازدهم محرم) زینب سلام الله علیها و زنان اهل بیت علیهم السلام وقتی از کنار بدن های بی سر شهداء و بدن آغشته به خون برادرش عبور دادند👇
قُرَّة بْن قَيْس تَمِيمِيّ مىگويد: لا أنسَ زَيْنَبَ ابْنَةَ فَاطِمَةَ حِينَ مَرَّتْ بِأَخِيهَا الْحُسَيْنِ [عَلَيْهِ السَّلاَمُ] صَرِيعاً فراموش نمىكنم هنگامى را كه زينب دختر فاطمه از كنار قتلگاه برادرش مىگذشت، در حالى كه مىگفت: يَا مُحَمَّدَاهْ! يَا مُحَمَّدَاهْ! صَلَّى عَلَيْكَ مَلاَئِكَةُ السَّمَاءِ ملائكه آسمان بر تو درود مىفرستند، هَذَا الْحُسَيْنُ بِالْعَرَاءِ، اين همان حسين است زير آسمان [بىسايهبان] قرار گرفته، مُرَمَّلٌ بِالدِّمَاءِ به خاك و خون آغشته، مُقَطَّعُ الْأَعْضَاءِ و اعضايش قطعهقطعه شده است. يَا مُحَمَّدَاهْ! وَ بَنَاتُكَ سَبَايَا دخترانت اسير گرديده، وَ ذُرِّيَّتُكَ مُقَتَّلَةً فرزندانت كشته شدهاند، تَسْفِي عَلَيْهَا الصَّبَا باد صبا گرد و غبارش را بر آنان مىگستراند!
[قرّة كه خود جزو لشكر عمر بن سعد بوده مىگويد:] فَأَبْكَتْ وَ اللَّهِ كُلَّ عَدُوٍّ وَ صَدِيقٍ به خدا قسم زينب دوست و دشمن را به گريه انداخت! وَ صِحْنَ النِّسْوَةُ بطورى كه زنان صيحه زده ، وَ لَطَمْنَ وُجُوهَهُنَّ بر صورتهاى خويش سيلى مىزدند[3]
تعبیر وارده از حالت زنان صِحْنَ النِّسْوَةُ وَ لَطَمْنَ وُجُوهَهُنَّ است و "لَطَمْنَ وُجُوهَهُنَّ = سیلی به صورت خود زدند" غیر از "خَمَشْنَ وُجُوهَهُنَّ = با چنگ و ناخن صورت خود را مخدوش کردند و خراشیدند" است.
توجه در این روایت که شیعه و سنی نقل کرده سخنی از عزاداری نکردن به میان نیامده!!!!!
الْوَيْلُ: حلول الشر. و الْوَيْلَةُ: الفضيحة و البلية، و إذا قال: وا وَيْلَتَاهُ، فإنما معناه: وا فضيحتاه[4]
و الثُّبُورُ: الهلاك.[5]
و الثُّبُور: الويل و الهلاك؛ و كذلك فسِّر في التنزيل: دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً ، أي ويلًا، و اللّه أعلم. [6]
و الخَمْشُ: في الوجه، و قد يستعمل في الجسد. و الخُمَاشَةُ : الجناية و الجراحة و الكَدْمَة[7]
و الخَمْش: خَمْش الوجه بالأظفار حتى تَدْمَى، و كان النساء يفعلن ذلك في المآتم [8]
اللَّطْمُ: ضرب الخد، و صفحات الجسم ببسط اليد. و الْمَلَاطِمُ: الخُدُود [9]
و الصّياح، الصوت الشديد. صاحَ صَيْحة و صِياحا [10]
[1] الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ، شیخ مفید رحمة الله علیه(متوفی413هـ)؛ ج2 ؛ ص92.
[2] تَارِيخ الطَّبَرِيّ(متوفی٣٦٩هـ)= تاريخ الرسل والملوك، وصلة تاريخ الطبري؛ ج5ص 421. 👈 از منابع اهل سنت👉
[3] همان؛ ج5ص 456.
[4] كِتَابُ «الْعَيْن»، فَراهِيدِيّ خليل بن احمد(متوفی175 ه. ق)؛ ج8 ؛ ص: 366- قم، چاپ: دوم، 1409 ه.ق.
[5] همان؛ ص222.
[6] جَمْهَرَةِ اللُّغةِ، ابْن دُرَيْد محمد بن حسن(متوفی321 ه. ق)؛ ج1 ؛ ص259- بيروت، چاپ: اول، 1988 م.
[7] كِتَابُ «الْعَيْن» ؛ ج4 ؛ ص174
[8] جَمْهَرَةِ اللُّغةِ ؛ ص602.
[9] كِتَابُ «الْعَيْن» ؛ ج7 ؛ ص433.
[10] همان؛ج3 ؛ ص270.
#پاسخ_به_شبهه #شبهه #پاسخ
#عزاداری #عاشورا
فهرست
👇 #داستان بزغاله ها و گرگ 👇
مردم کوفه که خبر آمدن امام حسین علیه السلام را به کوفه شنیده بودند منتظر قدوم حضرت بودند تا اینکه روزی شخصی عمامه سیاه که به سر داشت با صورت پوشیده[1] ،همراه چند نفر وارد کوفه و بازار کوفه شد مردم خیال کردند که او امام حسین علیه السلام است ولذا نزدش حاضر شدند چرا که منتظر حضرت بودند[2] او به هر جا که می رفت مردم به او سلام می دادند و خوش آمد گویی می کردند [3] به او می گفتند يابن رسول الله، الحمدُ لله الذى أراناك. ای فرزندرسول خدا(صوات الله علیه و آله) ، خدا را شکر که تو را دیدیم. و دست و پای او را می بوسیدند[4] و او با کمال وقاحت و جسارت گفت لشدّ ما فَسَدَ هؤلاء چه قدر احمق هستند!
آری او عبیدالله بن زیاد بن ابیه (لعنهم الله)بود که آمده بود والی و حاکم کوفه شود تا شیعیان ومحبین امام حسین علیه السلام را از حمایت آن حضرت دور کند و عده ای را با پول و عده ای را با ترس شمشیر خرید یعنی 18 هزار نفر که با حضرت مسلم علیه السلام بیعت کردند یا دفتری مشتمل بر اسامی 100هزار نفر دعوت کننده و مدعی حمایت از حضرت، که فرستادگان اهل کوفه،به امام حسین علیه السلام رساندند.[5]
در داستان بزغاله و گرگ ، به علت کوتاه فهمی و نبود بصیرت ، گرگ توانست موفق شود و فقط مردم کوفه نبودند و مردم بصره هم اکثر کسانی که نامه امام حسین علیه السلام را دریافت کردند نامه را کتمان کردند و یکی از آنها هم خیال کرد فردی که نامه را آورده از نفرات عبیدالله بن زیاد بن ابیه (لعنهم الله) است ولذا او را گردن زد.[6] و امروز در قضیه طالبان ، مردم افغانستان هم اگر به خواد نیایند گرفتار همین داستان خواهند بود. این داستان همچنان ادامه دارد و خدای متعال همه ما را حفظ کند.
[1] حَتَّى دخل الْكُوفَة وعليه عمامة سوداء، وَهُوَ متلثم ؛ فأقبل متعممًا متنكرًا حتى دخل السوق؛ وكان عُبيد الله بنُ زياد متلثِّمًا
[2] خرجوا يشتدون بين يديه وهم يظون أنه حسين، وذاك أنهم كانوا يتوقعونه ؛ والناس قَدْ بلغهم إقبال حُسَيْن إِلَيْهِم، فهم ينتظرون قدومه، فظنوا حين قدم عُبَيْد اللَّهِ أنه الْحُسَيْن.
[3] وجعلوا يقبِّلون يده ورِجْله
[4] فأخذ لا يمر عَلَى جماعة مِنَ النَّاسِ الا سلموا عليه. و قالوا مَرْحَبا بِكَ يا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ! قَدِمْتَ خيرَ مَقْدَمٍ.
[5]ثمانية عشر ألفا فعجِّل القدوم فإنه ليس دونها مانع. فلما أتاه كتاب مسلم أغذّ السّير حتى انتهى إلى زُبَالة، فجاءت رُسُل أهل الكوفة إليه بديوان فيه أسماء مائة ألف.
[6] وَقَدْ كَانَ حُسَيْن كتب إِلَى أهل الْبَصْرَة كتابا، .... كتب حُسَيْن مع مولى لَهُمْ يقال لَهُ: سُلَيْمَان، وكتب بنسخة إِلَى رءوس الأخماس بِالْبَصْرَةِ وإلى الأشراف، فكتب إِلَى مالك بن مسمع البكري، وإلى الأحنف بن قيس، وإلى المنذر بن الجارود، وإلى مسعود بن عَمْرو، والى قيس ابن الهيثم، والى عمرو بن عُبَيْد اللَّهِ بن معمر، فجاءت مِنْهُ نسخة واحدة إِلَى جميع أشرافها.... فكل من قرأ ذَلِكَ الكتاب من أشراف الناس كتمه، غير المنذر بن الجارود، فإنه خشي بزعمه أن يكون دسيسا من قبل عُبَيْد اللَّهِ، فجاءه بالرسول من العشية الَّتِي يريد صبيحتها أن يسبق إِلَى الْكُوفَةِ، وأقرأه كتابه، فقدم الرسول فضرب عنقه.
👇منابع از کتب اهل سنت👇
«الطبقات الكبير» (6/ 432 ط الخانجي)؛ «تاريخ الطبري = تاريخ الرسل والملوك، وصلة تاريخ الطبري» (5/ 358-357)؛ «مرآة الزمان في تواريخ الأعيان» (8/ 24).
👇 آیا لعن هایی که در زیارت عاشورا به قاتلین امام حسین علیه السلام ذکر شده در منابع اهل سنت هم هست؟👇
هستند از علماء اهل سنت که، قاتلین امام حسین علیه السلام را لعن می کنند که در ذیل به برخی از آن اشاره می کنیم👇
👈«السنن الكبرى للنسائي»ج10،ص 257، رقم11427:
رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَنَ أَبَا مَرْوَانَ، وَمَرْوَانُ فِي صُلْبِهِ، فَمَرْوَانُ فضَضٌ مِنْ لَعْنَةِ اللهِ
👈«ترتيب الأمالي الخميسية للشجري»ج1،ص233،رقم 823:
أَتَى الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَلَيْهِمَا السَّلَامُ، فَقَاتَلُوهُ وَقَتَلُوا بَنِيهِ وَأَصْحَابَهُ الَّذِينَ قَاتَلُوا مَعَهُ، بِمَكَانٍ يُقَالَ لَهُ: الطَّفُّ، وَانْطُلِقَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، وَفَاطِمَةَ بِنْتِ حُسَيْنٍ، وَسُكَيْنَةَ إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ لَعَنَهُ اللَّهُ، وَعَلِيٌّ يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ قَدْ بَلَغَ، فَبَعَثَ بِهِمْ إِلَى يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ لَعَنَهُمَا اللَّهُ
👈«أخبار مكة للفاكهي»(3/ 142):
مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ لَعِينُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَابْنُ لَعِينِهِ، فَاتَّخَذَ عِبَادَ اللهِ خَوَلًا، وَمَالَ اللهِ دُوَلًا، وَدِينَ اللهِ دَغَلًا، ثُمَّ مَضَى إِلَى سَبِيلِهِ، فَالْعَنُوهُ لَعَنَهُ اللهُ أَيُّهَا النَّاسُ قَالَ: فَلَعَنَهُ جُنْدُهُ وَالنَّاسُ الَّذِينَ مَعَهُ حَتَّى ارْتَفَعَ الصَّوْتُ، ثُمَّ وَلِيَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، يَزِيدُ الْخُمُورِ وَيَزِيدُ الْقُرُودِ، فَالْعَنُوا يَزِيدَ، لَعَنَ اللهُ يَزِيدَ وَأَبَا يَزِيدَ
👈«البيان والتبيين»(2/ 84):
ثم ولي معاوية بن أبي سفيان لعين رسول الله وابن لعينه، فاتخذ عباد الله خولا، ومال الله دولا، ودينه دغلا، ثم مضى لسبيله، فالعنوه لعنة الله.ثم ولي يزيد بن معاوية، ويزيد الخمور، ويزيد القرود، ويزيد الفهود، الفاسق في بطنه، المأبون في فرجه، فعليه لعنة الله وملائكته.
👈«تاريخ الطبري = تاريخ الرسل والملوك، وصلة تاريخ الطبري»(5/ 506):
لعن اللَّه ابن مرجانة...فبغضنى بقتله الى المسلمين، وزرع لي في قلوبهم العداوة، فبغضني البر والفاجر، بِمَا استعظم الناس من قتلي حسينا، مَا لي ولابن مرجانة لعنه اللَّه وغضب عَلَيْهِ!
👈«أنساب الأشراف للبلاذري»(3/ 217):
وأعطى يزيد كُلّ امرأة من نساء الْحُسَيْن ضعف مَا ذهب لَهَا، وقال: عجل (عليه) ابْن سمية لعنة اللَّه عَلَيْهِ
👈«مقاتل الطالبيين»(ص118):
قال: وحمل شمر- لعنه الله- على عسكر الحسين، فجاء إلى فسطاطه لينهبه، فقال له الحسين: ويلكم، إن لم يكن لكم دين فكونوا أحرارا في الدنيا، فرحلى لكم عن ساعة مباح، قال: فاستحيا ورجع
👈«بلاغات النساء»(ص25):
قال لما كان من أمر أبي عبد الله الحسين بن علي عليهما السلام الذي كان وانصرف عمر بن سعد لعنه الله بالنسوة والبقية من آل محمد صلى الله عليه وسلم وآله ووجههن إلى ابن زياد لعنه الله فوجههن هذا إلى يزيد لعنه الله وغضب عليه
👈«جمهرة أنساب العرب لابن الكلبي»(ص9 بترقيم الشاملة آليا):
ومن بنى زياد ابن أبيه عبيد الله بن مرجانة وابن زياد الدعى لعنة الله. ولى العراق
👈«شرح نقائض جرير والفرزدق»(3/ 844):
لعن الله ابن مرجانة، فإنه أخرجه واضطره، .... ما لي ولابن مرجانة، لعنه الله
👈«أنساب الأشراف للبلاذري»ج 5 ، ص 260 ، رقم 678:
على مُعَاوِيَة لعنة اللَّه يأمرني بقتل المسلمين!!
👈«غرر الخصائص الواضحة»(ص426):
وصاح شمر لعنه الله ... ولعن قاتله والمعين له ...
👈«مرآة الزمان في تواريخ الأعيان»(8/ 27):
الدِّعيّ ابنِ الدَّعيّ [ابن] مَرْجانَة لعنه الله ولعنَ أباه ومَنْ ولَّاه.
👈«الأنساب للصحاري»(ص216 بترقيم الشاملة آليا):
وانما اقتدى يزيد بن عبد الملك في قتله آل المهلب، جبرا بين يديه، لفعل بن معاوية - لعنهما الله بيت نبي الله صلى الله عليه وسلم ليرى أهل الشام انه قتل أهل بيت أعز العرب في وقته، كما قتل ابن معاوية - لعنه الله - أهل بيت بني الله صلى الله عليه وسلم
👈«مقاتل الطالبيين»(ص114):
فوجه إلى عمر بن سعد- لعنه الله- .... وظن أن ابن زياد- لعنه الله- يقبله منه... فوجه ابن زياد شمر بن ذي الجوشن الضّبابي- أخزاه الله- إلى ابن سعد- لعنه الله- ...ناجزه ابن سعد- لعنه الله-
👈«تاريخ الإسلام ط التوفيقية»(3/ 165):
ابن آكلة الأكباد، يعني مُعَاوِيَة
👈«الانتصار للصحابة الأخيار في رد أباطيل حسن المالكي»(ص96):
وقد كان يلعن معاويةَ كثيرٌ من المهاجرين السابقين والأنصار.
#زیارت_عاشورا
#علماء_اهل_سنت
#اهل_سنت
بیزاری از دشمنان اهلبیت علیهم السلام رزق است که نصیب هر کس نشود
فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَنِي بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَهِ أَوْلِيَائِكُمْ وَ رَزَقَنِي الْبَرَاءَهَ مِنْ أَعْدَائِكُمْ أَنْ يَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا وَ اﻵْخِرَهِ وَ أَنْ يُثَبِّتَ لِي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِي الدُّنْيَا وَ اﻵْخِرَهِ
پس از خدا كه مرا به معرفت شما و معرفت دوستان شما گرامی داشت و بیزاری از دشمنان شما را نصيب من كرد درخواست می کنم که مرا در دنيا و آخرت با شما قرار دهد ، و جايگاهم را نزد شما استوار بدارد. (فرزای از #زیارت_عاشورا)
👇هزار بار👇
اَللَّهُمَّ العَن قَتَلَهَ الحُسَينِ (عليه السّلام)
خداوندا لعنت بفرست بر قاتلان امام حسین علیه السلام
#عاشورا
#عاشورا #برائت #برائة
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
#نوحه بسیارعالی عربی وفارسی
زبان حال حضرت ام البنین (سلام الله علیها) با پسرش حضرت عباس(علیه السلام) علمدارکربلا
التماس دعا
#ام_البنین سلام الله علیها
#حضرت_عباس علیه السلام
كتاب موسوعه كربلا ج1 (عربي)
https://books.rafed.net/view.php?type=c_fbook&b_id=3226
http://alhassanain.org/m/arabic/?com=book&id=1337
كتاب موسوعه كربلا ج2 (عربي)
https://books.rafed.net/view.php?type=c_fbook&b_id=3230
http://alhassanain.org/m/arabic/?com=book&id=1338
زيتون (ترجمه فارسي خصائص الحسينية) نویسنده: آيت اللّه حاج شيخ جعفر شوشترى
محقق و مترجم: علی عطائی اصفهانی
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=757
سوگنامه كربلا
سوگنامه كربلا نویسنده: سيّد بن طاووس مترجم :محمّد طاهر دزفولى
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=73
مقتل امام حسين (ع) - فارسي
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=71
مقتل الحسین از مدینه تا مدینه نویسنده: آيت الله سيد محمد جواد ذهنى تهرانى (فارسي)
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=203
مقتل بهلول - نویسنده: حسين محمدى گل تپه(فارسي)
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=618
امام حسين و عاشورا از ديــدگــاه اهــل سنـت(فارسي)
http://alhassanain.org/m/persian/?com=book&id=340
تفاخر مرد اموی و هاشمی
دو نفر از قریش بر یکدیگر تفاخر و فخر فروشی می کردند یکی از نبی هاشم و دیگری از بنی امیه بود یکی از آن دو می گفت «قَوْمِي أَسْخَى مِنْ قَوْمِكَ» قوم من بخشنده تر از قوم تو هستند و دیگری می گفت قوم من بخشنده تر از قوم تو هستند! قرار گذاشتند هريك به نزد قوم خود برود و از آنان مالى درخواست كند. مرد اموى نزد 10 نفر از اقوام خود رفت و تقاضاى خود را مطرح كرد. هريك آنان ده هزار دِرْهَم به او دادند.
مرد هاشمى نيز ابتدا نزد عبيد اللّه بن عباس[1] رفت و او 100 هزار دِرْهَم به او داد. آنگاه نزد امام حسن (عليه السّلام) رفت، امام حسن مجتبی (علیه السلام) سوال كرد «هَلْ أَتَيْتَ أَحَدًا مِنْ قَوْمِي؟» قبل از اینکه نزد من بیایی پیش کسی دیگر از قومم رفتی؟ او گفت نزد عبید الله بن عباس رفتم و 100 هزار داد. امام حسن مجتبی (علیه السلام) 130 هزار دِرْهَم به او داد. مرد هاشمى نزد امام حسين (عليه السّلام)آمد و تقاضاى خود را مطرح كرد. امام حسین(عليه السّلام) فرمود: هَلْ أَتَيْتَ أَحَدًا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي؟ آيا پيش از آنکه نزد من بیایی نزد دیگری هم رفتی؟ گفت: نزد برادرت حسن بن علی(علیهما السلام) رفتم و 130 هزار دِرْهَم به من داد. و فرمود: «لَوْ أَتَيْتَنِي قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَهُ لَأَعْطَيْتُكَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ، وَلَكِنْ لَمْ أَكُنْ لِأَزِيدَ عَلَى سَيِّدِي»ابتدا نزد من مىآمدى بيش از اين به تو مىدادم، اما من بر مولا و آقايم(امام حسن مجتبی علیه السلام) پيشى نمىگيرم و لذا امام حسین (علیه السلام) هم 130هزار دِرْهَم به مرد هاشمى داد.
مرد اموی با 100هزار دِرْهَم آمد و مرد هاشمی با 360 هزار دِرْهَم آمد ، مرد اموی گفت از 10نفر از قومم 100هزار دِرْهَم گرفتم و مرد هاشمی گفت از 3 نفر از قومم 360 هزار دِرْهَم گرفتم فَفَخَرَ الْهَاشِمِيُّ الْأُمَوِيَّ لذا مرد هاشمی بر مرد اموی فخر و مباهات کرد و مرد اموی سرافکنده گشت و دانست که فضيلت و شرافت از آن بنی هاشم است.
مرد هاشمی و مرد اموی از هم جدا شدند و هريك نزد قوم خود رفتند. مرد اموى ماجرا را براى هم قومان خود بازگو كرد و گفت كه اين درخواست تنها آزمايشى بود و من نياز مالى نداشتم. ولذاپول را برگرداندوَرَدَّ عَلَيْهِمُ الْمَالَ فَقَبِلُوهُ آنان نيز پولها را پس گرفتند، ولى مرد هاشمى وقتى ماجرا را براى آن سه تن را گفت وَرَدَّ عَلَيْهِمُ الْمَالَ و خواست پولها را پس دهد فَأَبَوْا أَنْ يَقْبَلُوهُ آنان نپذيرفتند و گفتند«لَمْ نَكُنْ لِنَأْخُذَ شَيْئًا قَدْ أَعْطَيْنَاهُ» مالى را كه دادهاند پس نمىگيرند. [2]
[1] برخی منابع عبد اللّه بن عباس(متوفی68 هـ ق) آوردند." عبيد اللّه بن عباس متوفی 58 هـ ق ".
[2] «مكارم الأخلاق لابن أبي الدنيا (المتوفى ٢٨١هـ ق )» (ص134):
443 - حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ، نا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ: نا أَبُو هِلَالٍ الرَّاسِبِيُّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ: تَفَاخَرَ رَجُلَانِ مِنْ قُرَيْشٍ: رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ، وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي أُمَيَّةَ، فَقَالَ هَذَا: قَوْمِي أَسْخَى مِنْ قَوْمِكَ، وَقَالَ هَذَا: قَوْمِي أَسْخَى مِنْ قَوْمِكَ، قَالَ: سَلْ فِي قَوْمِكَ، حَتَّى أَسْأَلَ فِي قَوْمِي، فَافْتَرَقَا عَلَى ذَلِكَ. فَسَأَلَ الْأُمَوِيُّ عَشَرَةً مِنْ قَوْمِهِ، فَأَعْطَوْهُ مِائَةَ أَلْفٍ ، عَشَرَةَ آلَافٍ ، عَشَرَةَ آلَافٍ. قَالَ: وَجَاءَ الْهَاشِمِيُّ إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ، فَسَأَلَهُ، فَأَعْطَاهُ مِائَةَ أَلْفٍ، ثُمَّ أَتَى الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا، فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ: «هَلْ أَتَيْتَ أَحَدًا مِنْ قَوْمِي؟» قَالَ: نَعَمْ، عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ الْعَبَّاسِ فَأَعْطَانِي مِائَةَ أَلْفٍ، فَأَعْطَاهُ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ مِائَةَ أَلْفٍ وَثَلَاثِينَ أَلْفًا، ثُمَّ أَتَى الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا، فَسَأَلَهُ فَقَالَ: هَلْ أَتَيْتَ أَحَدًا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي؟ قَالَ: نَعَمْ، أَخَاكَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ، فَأَعْطَانِي مِائَةَ أَلْفٍ وَثَلَاثِينَ أَلْفًا، قَالَ: «لَوْ أَتَيْتَنِي قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَهُ لَأَعْطَيْتُكَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ، وَلَكِنْ لَمْ أَكُنْ لِأَزِيدَ عَلَى سَيِّدِي» ، فَأَعْطَاهُ مِائَةَ أَلْفٍ وَثَلَاثِينَ أَلْفًا. قَالَ: فَجَاءَ الْأُمَوِيُّ بِمِائَةِ أَلْفٍ مِنْ عَشَرَةٍ، وَجَاءَ الْهَاشِمِيُّ بِثَلَاثِمِائَةِ أَلْفٍ وَسِتِّينَ أَلْفًا مِنْ ثَلَاثَةٍ، فَقَالَ الْأُمَوِيُّ: سَأَلْتُ عَشَرَةً مِنْ قَوْمِي فَأَعْطَوْنِي مِائَةَ أَلْفٍ، وَقَالَ الْهَاشِمِيُّ: سَأَلْتُ ثَلَاثَةً مِنْ قَوْمِي فَأَعْطَوْنِي ثَلَاثَمِائَةِ أَلْفٍ وَسِتِّينَ أَلْفًا، فَفَخَرَ الْهَاشِمِيُّ الْأُمَوِيَّ. قَالَ: فَرَجَعَ الْأُمَوِيُّ إِلَى قَوْمِهِ، فَأَخْبَرَهُمُ الْخَبَرَ وَرَدَّ عَلَيْهِمُ الْمَالَ فَقَبِلُوهُ، وَرَجِعَ الْهَاشِمِيُّ إِلَى قَوْمِهِ، فَأَخْبَرَهُمُ الْخَبَرَ وَرَدَّ عَلَيْهِمُ الْمَالَ، فَأَبَوْا أَنْ يَقْبَلُوهُ، وَقَالُوا: «لَمْ نَكُنْ لِنَأْخُذَ شَيْئًا قَدْ أَعْطَيْنَاهُ»
این داستان با جملات و کلمات مختلف در منابع وارده شده است.
«الفاضل ، محمد بن يزيد المبرد (المتوفی ٢٨٥هـ ق)» (ص30)/ «الأمثال من الكتاب والسنة ، الترمذي، الحكيم (المتوفی نحو ٣٢٠ هـ ق)» (ص88)/ «الجليس الصالح الكافي والأنيس الناصح الشافي، المعافى بن زكريا (المتوفی٣٩٠هـ ق)» (ص89)/ «البصائر والذخائر، أبو حيان التوحيدي (المتوفی نحو ٤٠٠هـق)» (9/ 131)/ «التبر المسبوك في نصيحة الملوك، أبو حامد الغزالي (المتوفی505هـ ق)» (ص101) / و...
کور شد فقط بخاطر اینکه توی سپاه عمر بن سعد سیاهی لشکر بود!
حذاء بن رَبَاحِ قاضی گفت : مرد نابینایی که شاهد کشته شدنِ حسین [علیه السلام]بود را دیدم و مردم می آمدند و از علت نابینایی او سوال می کردند و آن مرد نابینا گفت : شاهد کشته شدنِ حسین [علیه السلام] بودم اما حتی ضربه ی شمشیر به او نزدم تیری هم به سمت او پرتاپ نکردم زمانی که حسین [علیه السلام] کشته شد به خانه برگشتم نماز عشاء را خواندم و خوابیدم یکی به خوابم آمد گفت رسول خدا(صلوات الله علیه و آله) را اجابت کن ! گفتم منو چه به رسول خدا[صلوات الله علیه و آله] ! من را گرفت و با شدت کشید و نزد حضرت رسول(صلوات الله علیه و آله) برد در حالی که حضرت در محراب غمگین نشسته و آستین بالا زده و دستش بر گونه اش بود و پوستى در برابر حضرت بود و مَلَك و فرشتهاى در مقابل حضرت ايستاده بود و شمشيرى از آتش بدست او است و نُه نفر از رفيقان مرا كُشت و بهر يك از آن نُه نفر شمشير مي زد سرا پايشان را شعله آتش فرا می گرفت و همینکه آن مَلَک مکث می کرد آن ها زنده می شدند و آنان را یکی پس از دیگری لحظه به لحظه (کشته و زنده شدن پیاپی)کُشت تا [کُشتن و زنده شدن]هفت مرتبه تکرار شد! نزدیک حضرت رفتم ونشسته خود را سمت حضرت رساندم. گفتم: سلام بر تو اى رسول خدا، به خدا قسم من نَه شمشيرى زدم و نَه نيزهاى افكندم و نَه تيرى نشانه رفتم؛(در ريختن خون فرزندانت دست نداشتم) حضرت فرمودند: راست گفتی اما برای دشمن سیاهی لشکر بودی! حضرت فرمود نزدیک تر بیا نزدیک تر رفتم ناگهان تشتی پر از خون حسین [علیه السلام] دیدم از آن خون بر [چشم]من کشید و کور شدم و چیزی را نمی بینم.
👆ترجمه بر اساس نقل بن جوزی از علمای اهل سنت👆
👇منبع از کتب شیعه
مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب - متوفی 588هـ ق)، ج4، ص58:
سُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ الرَّيَّاحُ الْقَاضِي الْأَعْمَى عَنْ عَمَائِهِ فَقَالَ كُنْتُ حَضَرْتُ كَرْبَلَاءَ وَ مَا(ص59)قَاتَلْتُ فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ شَخْصاً هَائِلًا قَالَ لِي أَجِبْ رَسُولَ اللَّهِ فَقُلْتُ لَا أُطِيقُ فَجَرَّنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ فَوَجَدْتُهُ حَزِيناً وَ فِي يَدِهِ حَرْبَةٌ وَ بُسِطَ قُدَّامَهُ نَطْعٌ وَ مَلَكٌ قِبَلَهُ قَائِمٌ فِي يَدِهِ سَيْفٌ مِنَ النَّارِ يَضْرِبُ أَعْنَاقَ الْقَوْمِ وَ تَقَعُ النَّارُ فِيهِمْ فَتُحْرِقُهُمْ ثُمَّ يُحْيَوْنَ وَ يَقْتُلُهُمُ أَيْضاً هَكَذَا فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ اللَّهِ مَا ضَرَبْتُ بِسَيْفٍ وَ لَا طَعَنْتُ بِرُمْحٍ وَ لَا رَمَيْتُ سَهْماً فَقَالَ النَّبِيُّ ص أَ لَسْتَ كَثَّرْتَ السَّوَادَ فَسَلَّمَنِي وَ أَخَذَ مِنْ طَسْتٍ فِيهِ دَمٌ فَكَحَّلَنِي مِنْ ذَلِكَ الدَّمِ فَاحْتَرَقَتْ عَيْنَايَ فَلَمَّا انْتَبَهْتُ كُنْتُ أَعْمَى.
👇منبع اهل سنت
«بستان الواعظين ورياض السامعين، ابن الجوزي (المتوفی٥٩٧هـ ق)» (ص262):
415 - حِكَايَة غَرِيبَة
وَقَالَ الْحذاء بن رَبَاح القَاضِي رَأَيْت رجلا مكفوفا قد شهد قتل الْحُسَيْن وَكَانَ النَّاس يأتونه ويسألونه عَن ذهَاب بَصَره قَالَ فَكَانَ يَقُول شهِدت قتل الْحُسَيْن وَلَكِنِّي لم اضْرِب بِسيف وَلم أرم بِسَهْم فَلَمَّا قتل الْحُسَيْن رجعت إِلَى الْمنزل وَصليت الْعشَاء الْأَخِيرَة ونمت فَأَتَانِي آتٍ فِي مَنَامِي فَقَالَ لي أجب رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقلت مَا لي وَله فأخذني وجذبني جذبة شَدِيدَة وَانْطَلق بِي إِلَيْهِ فَإِذا رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم جَالِسا فِي الْمِحْرَاب مغتما حاسرا عَن ذِرَاعَيْهِ آخِذا بخده وَبَين يَدَيْهِ نطع وَملك قَائِم بَين يَدَيْهِ وَبَين يَدي الْملك سيف من نَار وَكَانَ لي تِسْعَة من الْأَصْحَاب فَقتل أَصْحَابِي التِّسْعَة كلما ضرب الْملك أحدا التهبت نَفسه نَارا فَكلما قَامَ الْملك صَارُوا أَحيَاء فَقَتلهُمْ مرّة بعد أُخْرَى حَتَّى قَتلهمْ سبع مَرَّات فدنوت من النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم وحبوت إِلَيْهِ فَقلت السَّلَام عَلَيْك يَا رَسُول الله وَالله مَا ضربت بِسيف وَلَا طعنت بِرُمْح وَلَا رميت بِسَهْم فَقَالَ لي صدقت وَلَكِن كثرت السوَاد أدن مني فدنوت مِنْهُ فَإِذا طشت مَمْلُوء دَمًا من دِمَاء الْحُسَيْن فكحلني من ذَلِك الدَّم فانتبهت أعمى لَا أبْصر شَيْئا.
گریه آسمان و زمین
فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ [دخان: 29]
آسمان و زمین بر کافران گریه نکرد و به آنها مهلتى داده نشد!
و در روایات آمده که آسمان و زمین فقط بر حضرت یحیی(علی نبینا و آله و علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) گریه کرد.
طبق روایاتی بعد از شهادت امام حسین علیه السلام ،گریه آسمان تا ۴۰ روز و برخی دیگر تا ۴ماه ادامه داشته است و طبق برخی روایات آسمان خون بارید.
گریه آسمان: سرخی آسمان در بين الطلوعین(از اذان صبح تا طلوع آفتاب) است همچون سرخی آسمان، وقت غروب که در مشرق نمایان است.
گریه زمین : دَمٌ عَبِيطٌ خون تازه که در زیر هر سنگی آن را بلند می کردند دیده می شد.
منابع از کتب شیعه:
تفسير القمي ،ج2،ص291./ كامل الزيارات ؛ ص91-90. روایت 9 و 15. و...
منابع از کتب اهل سنت :
«الطبقات الكبير» (6/ 455 ط الخانجي)/ «أنساب الأشراف للبلاذري» (3/ 209)/ «تفسير الطبري = جامع البيان ط دار التربية والتراث» (22/ 33) /«المعجم الكبير للطبراني» (3/ 119.114.113) / «تفسير الثعلبي = الكشف والبيان عن تفسير القرآن ط دار التفسير» (23/ 525)/ «تفسير البغوي - طيبة» (7/ 232)./ ".«الهداية الى بلوغ النهاية» (10/ 6738) / «تفسير ابن عطية = المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز» (5/ 73) / «تفسير الماوردي = النكت والعيون» (5/ 253) / «تفسير السمعاني» (5/ 127) / «تفسير القرطبي = الجامع لأحكام القرآن» (16/ 139) /«تاريخ دمشق لابن عساكر» (14/ 226) و...
نخوری می خورند!
👆مربوط به این زمان نیست👇
مردی زیورآلات دختر امام حسین علیه السلام را ربود و گریه کرد! دختر امام حسین علیه السلام به او گفت [تو که زیورآلات من را بردی]برای چه گریه می کنی ؟
گفت زر وزیور دختر پیامبر[صلوات الله علیه و آله] را به یغما و غارت بردم و گریه نکنم؟!
دختر امام حسین علیه السلام گفت پس اینطوره برگردان!
گفت: می ترسم کسی دیگر به یغما و غارت ببرد.
الأمالي( للصدوق)، ص۱۶۴.
منابع اهل سنت:الطبقات الكبير ج۶ص۴۴۴ ط الخانجي/سير أعلام النبلاء - ط الرسالة ج۳ص۳۰۳.
👇شیعیان عرب هستند خواه زبان گویش شان عربی باشد یا غیر عربی👇
عَنْ ضُرَيْسِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ نَحْنُ قُرَيْشٌ وَ شِيعَتُنَا الْعَرَبُ وَ عَدُوُّنَا الْعَجَمُ.(1)
محدث قمی رحمة الله علیه در سفينة البحار چه گفته؟
مرحوم محدث قمی در بیان معنای عجم فرموده:
عجم
تفسير القمّي: وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ* فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ (2)، قال الصادق عليه السّلام: لو نزل القرآن على العجم ما آمنت به العرب و قد نزل على العرب فآمنت به العجم فهذه فضيلة العجم.
در تفسیر قمی (علی بن ابراهیم قمی رحمة الله علیه-متوفی قرن 3هجری قمری)آمده: ذیل آیه شریفه" وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ اگر ما قرآن را بر برخی از عجم ها (غیر عرب زبانها) نازل می کردیم و آن عجم ها قرآن را (با برترین فصاحت ) بر عرب زبانها می خواندند این عرب زبانها ایمان نمی آوردند" امام صادق علیه السلام فرمودند: اگر قرآن بر عجم (غیر عرب زبان)نازل می شد عرب زبانها ایمان نمی آوردند و این در حالیست که قرآن بر عرب زبان نازل شده و عجم(غیر عرب زیان) به قرآن ایمان آورده است پس این آیه فضیلت عجم هست.
مرحوم محدث قمی رحمة الله علیه در ادامه از کتاب معانی الاخبار مرحوم شیخ صدوق رحمة الله علیه(متوفی381هجری قمری)روایتی را ذکر می کند و می فرماید:
معاني الأخبار: عن ضُرَيْس بن عبد الملك قال: سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول:
نحن قريش و شيعتنا العرب و عدوّنا العجم.
ضُرَيْسِ بن عبدالملک از اصحاب امام صادق علیه السلام می گوید شنیدم که امام صادق علیه السلام فرمود: ما قریش هستیم و شیعیان ما عرب و دشمن ما عجم است.
بيان: أي العرب الممدوح من كان من شيعتنا و إن كان عجما، و العجم المذموم من كان عدوّنا و إن كان عربا(3)
محدث قمی در توضیح روایت فرموده: منظور از عرب که در روایت مدح شده شیعیان ائمه معصومین علیهم السلام هستند هرچند که زبانشان عربی نباشد و عجم در روایت که مذمت آن آمده منظور دشمنان ائمه هدی علیهم السلام هستند هرچند عرب زبان باشند.
نکته:بی سوادی به این است که هر جا ابی عبد الله در روایت باشد خیال می کنه امام حسین علیه السلام است در روایت "نَحْنُ قُرَيْشٌ وَ شِيعَتُنَا الْعَرَبُ وَ عَدُوُّنَا الْعَجَمُ" از امام صادق علیه السلام است.
وقتی علی بن ابی طالب علیه السلام سید العرب باشد همچنانکه از عائشه زوجه پیامبر صلوات الله علیه و آله نقل شده "حديث عائشة -رضي اللَّه عنهما-: "أنا سيد ولد آدم، وعلي سيد العرب [پیامبر(صلوات الله علیه و آله] فرمودند: من سید فرزندان آدم(علی نبینا و آله و علیه السلام) هستم و علی (علیه السلام) سید عرب هست"(4) بر این اساس شیعیان امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام عرب هستند.
(1) معاني الأخبار،ص: 404.
(2)شعراء 199-198.
(3) سفينة البحار، ج6، ص: 165.
(4)«الجامع لعلوم الإمام أحمد[المتوفی241هجری ق] - علل الحديث» (15/ 148).
إنه كان سُقى، ثم أفلتَ، ثم سقى فأفلتَ، ثم كانت الآخرة توفى فيها، فلما حضَرته الوفاة قال الطيب وهو يختلف إليه: هذا رجلٌ قد قَطَع السّم أمعاءه
امام حسن مجتبی علیه السلام مسموم شدند و بهبود یافتند مجدداً مسموم شدند و بهبود یافتند در مسمومیت آخری وفات کردند .زمانی که حضرت در حال احتضار بودند طبیب در حالی که دور حضرت می گشت گفت این مردیست که سَمّ أمعاء و روده هایش را بریده است.
منبع اهل سنت :«الطبقات الكبير» (6/ 386 ط الخانجي)
قسمتی از فرمایش امام رضا علیه السلام به رَيَّان بْن شَبِيب که اول محرم نزد حضرت مشرف شده بود
يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ شَبِيهُونَ وَ لَقَدْ بَكَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِهِ وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُمْ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ يَقُومَ الْقَائِمُ ع فَيَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْنِ ع
اى پسر شَبيب! اگر براى چيزى گريه مىكنى، براى حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام گريه كن. چرا که او، همانند قوچ، سر بُريده شد و هجده مرد از خانوادهاش همراه او كشته شدند و همانندى در زمين نداشتند. آسمانهاى هفتگانه و زمينها، براى كشته شدنش گريستند و چهار هزار فرشته براى يارىاش به زمين فرود آمدند؛ امّا به آنان اجازه داده نشد. آنان در كنار قبر حسين عليه السلام، آشفته و پريشانحال، به سر مىبَرند تا قائم عليه السلام برخيزد. آنان از ياران او خواهند بود و شعارشان اين است: «يا لثارات الحسين؛ اى خونخواهان حسين!».
عيون أخبار الرضا عليه السلام ؛ ج1 ؛ ص299.