امام همام جعفر ابن محمد الصادق و رحمت الله و برکاته :لکل شی مفتاح... و مفتاح رزق الصدقه... (هر چیزی کلیدی دارد و کلید رزق صدقه است) https://eitaa.com/Ostadkhosravi

خواب تو در جمال من حسن نقاب حال من /لشکر شکر در تویی حاصل بدسگال من/خوب نمیشود مگر عاشق نو به نو بتر /تیر شهاب میزند برق تو در هلال من /صبح به رویت است گو گوش سراب در صبو /پیر و جوان آسمان درتو نشین مقال من /منزل حرب درد شد عاشق پیر غرق شد /در قلم تو صرف شد وه که نماند حال من /باب کمال خواهشی در سر چرخ و قوس ما/در هوسی چو شوق ما شهد شهید سال من ... (م.خ)خسروی عضو سابق انجمن شعر شیراز https://eitaa.com/Ostadkhosravi

▫️امام صادق (ع) طی حدیثی مفصل درباره واقعه شق القمر که در "شب نیمه ماه ذی الحجه" به دعای پیامبر(ص) اتفاق افتاد می فرمایند: 🔸وقتی رسول خدا (ص) برای انجام رسالت آمد و مردم را به‌سوی خداوند متعال دعوت نمود، قبایل قریش تعجّب کردند و برخی از آن‌ها به برخی دیگر گفتند: «نظر شما درباره‌ی کاری که محمّد (ص) هر از گاهی انجام می‌دهد چیست؟ کاری که ساحران و جادوگران نمی‌توانند انجام دهند»؟ و جمع شدند تا از او بخواهند که ماه را در آسمان به دو نیم قسمت کند و آن دو تکّه را از آسمان بر زمین بیندازد و با خود گفتند: «درباره‌ی ماه نشنیده‌ایم که هیچ‌کدام از پیامبران توانسته باشند کاری انجام دهند که درباره‌ی خورشید صورت گرفته است که آن هم به درخواست یوشع‌بن‌نون، جانشین موسی (ع) انجام شد». مردم فکر می‌کردند که خورشید از جایش تکان نمی‌خورد، ولی به خاطر یوشع‌بن‌نون (ع)، خورشید تکان خورد و این کار انجام گرفت. 🔹به‌هرحال آن‌ها تصمیم گرفتند و به نزد پیامبر (ص) رفتند و گفتند: «ای محمّد (ص)! بین ما و بین خودت آیه و نشانه‌ای قرار بده. اگر آن را انجام بدهی به تو ایمان می‌آوریم و تو را تصدیق می‌کنیم». پیامبر (ص) به آن‌ها گفت: «درخواست کنید، هرچه بخواهید برای شما انجام می‌دهم». گفتند: «وعده‌ی ما با تو در تاریکی شب هنگام طلوع ماه و آن اینکه در منطقه مشعرین بایستی و از پروردگارت که تو را فرستاده است بخواهی که ماه را به دو نیمه کند و از آسمان به زمین بیندازد، به‌طوری‌که به دو قسمت تبدیل شود و یک تکّه آن بر مشعرین بیفتد و تکّه دیگر آن بر صفا». 🔸رسول خدا (ص) پاسخ داد: «خداوند عزّوجلّ، بزرگ‌ترین است. من به عهد خود وفادار هستم. آیا شما نیز به آنچه گفتید و اینکه به خدا و رسولش (ص) ایمان می‌آورید وفادار هستید»؟ گفتند: «بلی، ای محمّد (ص)»! 🔹 مردم، خبر را به گوش یکدیگر رساندند و قرار گذاشتند که در تاریکی شب این کار را انجام دهند. مردم با عجله به کعبه و اطراف آن رفتند تا اینکه شب فرا رسید و تاریک شد و ماه طلوع کرد و نورافشانی نمود. پیامبر(ص) و علی (ع) و کسانی که به خدا و رسولش (ص) ایمان آورده بودند، پشت سر پیامبر (ص) نماز می‌خواندند و کعبه را طواف می‌کردند. 🔸ابولهب و ابوجهل و ابوسفیان نزد پیامبر (ص) آمدند و گفتند: «الان سحر و جادو و حیله و نیرنگ تو باطل می‌شود. این هم ماه. پس به عهدت وفا کن». پیامبر (ص) گفت: «ای ابوالحسن! بلند شو و به طرف کوه «صفا» بایست و به طرف «مشعرین بدو و با صدای بلند فریاد کن و در فریاد بگو: بار خدایا! ای پروردگار کعبه و ای پروردگار مکّه و زمزم و مقام و ای فرستنده‌ی پیامبر تهامی، به ماه اجازه بده که دو نیمه شود و بر زمین بیفتد، به‌گونه‌ای که نصف آن بر «صفا» و نیمه‌ی دیگر آن بر «مشعرین» فرو افتد. تو راز و نجوای ما را شنیدی و تو به هر چیز آگاهی». 🔹 قریش خندیدند و گفتند: «محمّد (ص)، علی (ع) را به شفاعت و کمک طلبیده است زیرا هنوز بچّه است و بی‌گناه و خواسته‌ی او برآورده می‌گردد». [.......] 🔸 آنگاه رسول خدا (ص) گفت: «ای علی (ع)! برو و کاری را که به تو گفتم انجام بده و از دست جاهلان به خدا پناه ببر». علی (ع) از «صفا» به طرف «مشعرین شتافت و فریاد زد و به گوش همگان رساند و درخواست کرد. هنوز کلامش به پایان نرسیده بود که نزدیک بود زمین ساکنان خود را فرو بلعد و آسمان بر روی زمین سقوط کند. 🔹 آنگاه گفتند: «ای محمّد (ص)! چون نمی‌توانی ماه را به دو نیم تقسیم کنی، ما را جادو کرده‌ای تا بتوانی ما را بفریبی». پیامبر (ص) گفت: «آیا کاری را که از خدا خواسته‌ام، انجام آن برای شما آسان است؟ درحالی‌که آسمان و زمین نمی‌توانند آن کار را انجام دهند و طاقت شنیدن آن را هم ندارند؟ در مکان‌های خود بایستید و به ماه نگاه کنید». 🔸 امام صادق (ع) سپس فرمودند: «سپس ماه به دو نیم تقسیم شد؛ تکّه‌ای از آن بر کوه صفا فرود آمد و تکّه‌ای دیگر بر مشعرین». داخل شهر مکّه و بیابان‌ها و درّه‌هایش را روشن کرد و مردم از هر طرف فریاد زدند: «به خدا و رسول او ایمان آوردیم و منافقان فریاد زدند؛ با جادوی خودت ما را نابود کردی، هر کاری می‌خواهی بکن، با این کار که انجام داده‌ای هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم». 🔹 سپس، ماه به جایگاه خودش در آسمان برگشت و برخی از مردم، برخی دیگر را سرزنش می‌کردند و به بزرگان آن‌ها می‌گفتند: «به خدا قسم! حتماً و حتماً به محمّد (ص) ایمان می‌آوریم و درحالی‌که به او ایمان آورده‌ایم با شما می‌جنگیم و مبارزه می‌کنیم. همانا، دلیل و برهان نازل شد و عذر و بهانه‌ها آشکار گردید و حق نمایان شد. #گوهر_متروک 👇 ادامه در پست بعدی 👇

👆ادامه از پست قبلی👆 [.......] 🔸 در آن روز ششصد و دوازده مرد ایمان آوردند که بیشتر آن‌ها، ایمان خود را پنهان کردند تا اینکه رسول خدا (ص) هجرت کرد. 🔹 ابولهب بر کفر خود مرد و ابوجهل کشته شد و ابوسفیان و معاویه و عتبه در روز فتح مکّه ایمان آوردند و عبّاس و زیدبن‌خطاب و عقیل‌بن‌ابی‌طالب و بسیاری از آن‌ها در زیر فشار مرگ ایمان آوردند. آن‌ها هشتاد نفر هستند که به طلقاء یعنی آزاد شدگان معروف هستند که ایمان آن‌ها هیچ سودی به حالشان ندارد». 📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۵، ص۳۳۰ 📚 الهدایه الکبری، ص۷۰/ البرهان و چنین مضمونی در : 📕۱. القمی، ج۲، ص۳۴۰ 📗۲. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۵، ص۳۲۸ 📘۳. بحارالأنوار، ج۱۷، ص۳۴۷ 📙۴. قصص الأنبیاءللراوندی، ص۲۹۴ پی نوشت ها: ۱. در خصوص امکان و روش اعتماد به متون دینی و تاریخ روایی در چنین مواردی بحث های مفصلی وجود دارد که جداگانه جای بررسی دارد. در مجموع با وجود اینکه چنین مضمون هایی به صورت پر تکرار و خصوصا در جوامع شیعی کاملا معتبر وارد شده است و با توجه به اینکه منکران عمدتا بر تناقض عقلی و حتمی "مضمون" آن ها با "علم قطعی و یقینی" تاکید دارند، باید گفت: بر اساس شناخت های تاریخ علمی می توان به قطع گفت که حتی در صورت نپذیرفتن اعتبار جوامع شیعی، اینکه محتوای این دست از روایات را خلاف "علم یقینی" بدانیم لطیفه ای بیش نیست. ۲. فوق العاده جالب است بدانیم در تمامی روایات معتبر جوامع شیعی "تنها دسته ای" از روایات که از قدیم تا به امروز جز گروهی برشمرده شده اند که علی رغم اعتبار و اتقان کافی از بابت صدور از طرف معصوم، به خاطر ضعف محتوی و مضمون و "غیر واقع بودن" ظاهر آن، کنار گذاشته و یا تاویل های غیر معقول و غیر عرفی شده اند، روایات مربوط به مباحث علم نجوم نظیر جایگاه و محل قرار گرفتن زمین، فرو افتادن ماه و ستارگان بر زمین، اندازه های آنان و... است. مباحثی که امروزه با روشن شدن ماهیت تبیینی و مدل سازی صرف از پدیده ها برای "علم" و نیز تناقضات مدل های مرسوم چه قدیمی و چه جدید اخترشناسی با مشاهدات و لزوم جایگزینی این مدل ها، دیگر چندان غریب هم نیستند... 😎 #گوهر_متروک

ریاضی ۱۳۰سال پیش کتاب ریاضی

🔹ساینس خوب است؛ به شرط اینکه مورد سوء استفاده ی انسانها واقع نشود. 🔸 از جمله کسانی که از علم، سوء استفاده میکنند؛ علمگرایان هستند: آنانی که این باور خرافی را القا میکنند که: فقط باید چیزهایی را باور کرد که به روش علمی-تجربی اثبات شود. 🔹 نقش باورها در زندگی انسان، نقشی اساسی و درجه اولی است و ما برای زندگی خودمان به حجم بزرگی از باورها نیازمندیم. آیا ساینس درصدد فرآوری باورهای مورد نیاز ما انسانها بوده و هست یا دنبالِ چنین چیزی نیست؟ 🔸 آیا علم به دنبال رفع نیازهای انسانها به باورها هست؟ یا خیر بلکه دنبال محاسباتِ پیش بینی کننده است و این علمگراها هستند که میخواهند از دلِ علم، باورهای مورد نیاز انسانها را بیرون بکشند؟ 🔹ساینس، حتی اگر واقعگرایانه ی خام هم به آن بنگریم؛ غالبا در مورد چیزهایی بحث و گفتگو میکند که اگرچه جذاب و جالب است اما باور کردن یا باور نکردن آنها اثر چندانی روی کیفیت زندگی انسانها ندارد! مثلا اینکه سیاهچاله واقعا موجود باشد، جالب هست اما باور کردن یا باور نکردن آن، چه اثری روی کیفیت زندگی انسانها دارد؟ هیچ! ((((این قسم از باورها را میگوییم: باورهای غیرموثر)))) 🔸اما همه ی باورهایی که به علم نسبت داده میشود، از قسم باورهای غیرموثر نیستند. بعضی از باورها که توسط علمگراها ترویج میشود، اثرگذار هستند و میتوانند نوعِ نگاهِ انسانها به زندگی و جهان و انسان را عوض کنند. 🔹 باورهایی که مخرب بودنِ آنها برای زندگی، زیر پوششی از برندِ علمی بودن و حمایت ساینتیستهای علمگرای رادیکال از این باورها دیده نمیشود؛ از جمله باورهایی است که روی کیفیت زندگی آدمها اثر می گذارد اما اثری مخرب. 🔸 باورهایی که میتواند یک زندگیِ گرم و پرمعنا را به یک زندگی پوچ و سرد و بیمعنا بدل کند. کسی که حقیقتا و واقعا باورش بشود که: آدمها محصول یکسری فعل و انفعالات تصادفی هستند که هیچ هدف و غایتی پشت خلقت او نبوده و نیست و محکومند به زندگی بی معنا در دنیای بی معنا و اگر هم بخواهند رنج بی معنایی آزارشان ندهد، خودشان باید یک معنای ساختگی برای خودشان بسازند. 🔹 باورهایی که لباس امپراتور را بر آن پوشانیده اند و شخص علم‌زده بر اساس این باورها، زندگی اش در این دنیا را مثل یک شام مجانی می بیند که باید سر این سفره برای خوردنِ یک لقمه نان، جان بکند و اگر یک ذره لذتی هم میخواهد ببرد؛ ده برابر آن ناراحتی بکشد و سختی تحمل کند. 🔸باورهای بدون پشتوانه ای که بر اساس آن، انسان فقط مجموعه ای از ذرات بنیادی با افت و خیزهای تصادفی کوانتومی است و به قول هاوکینگ؛ اختیار هم ندارد و به قول داوکینز تحت مدیریتِ جبری ژنهاست. 🔹اگر از علمگراهای رادیکال، بخواهیم تا لیستی از باورهای موثری که مثلا علم برای آنها اثبات کرده است و از قسم باورِ به سیاهچاله و باورهای غیرموثری که به درد زندگی نمیخورد نباشد بلکه از قسم باورهای اثرگذار باشد را تهیه کنند؛ آنگاه درخواهیم یافت که این حجم از باورها در مقایسه با باورهای مورد نیازِ انسانها بسیار ناچیز است و همین باورهای کم تعداد هم به جای اینکه کیفیت زندگی را بالاتر ببرند، زندگی را به سمتِ پوچی و افسردگی و احساسِ متضرر بودنِ دائمی می برند. 💢 اللهم انصر جیوش المسلمین

❗️ واکنشِ جالبِ استاد... 🔺 واکنشی جالب از استاد ریاضی دانشگاه آکسفورد ✍ پ.ن: اخلاق، اگر به زبان فلسفه گفته شود، یعنی اعتراف به ارزش درونی کنش، بی‌اعتنا به شأن اجتماعی فاعل یا جنس فعل آن. در این نگاه، جارو کشیدن کوچه و حل معادله‌ای پیچیده، دو ظهور از یک جوهرند؛ هر دو فعلی‌اند از جنس نظم، از جنس کاستن از آشوب جهان. استاد می‌خواهد یادآور شود که فاصله‌ی میان او و رفتگر، فاصله‌ی میان دو حرفه نیست، بلکه تنها تفاوت، موضوع کار است. به عبارت بهتر: ارزش، از حیث نیکو‌بودن‌ مرتبه کار نیست بلکه بسته به نیکو انجام دادن آن است. 🔸