. ➕دوستان درباره علم عددشناسی توضیحات بیشتری درخواست کردند که توضیحات بیشتر و چند مثال تقدیم شما میکنیم 🔢 علم عددشناسی از دیرباز توجه اندیشمندان و فیلسوفان را به خود جلب کرده است. ارتباط بین حروف و اعداد و اسرار آنها یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم در #عددشناسی است. 👈یکی از ساده‌ترین و مهم‌ترین اعداد، عدد "۱" است. این عدد به دلایل متعددی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است: ۱. یکتا و بی‌همتا بودن: عدد ۱ نشان‌دهنده وحدانیت و یکتایی است. در بسیاری از فرهنگ‌ها و مذاهب، این عدد به معنای خداوند واحد و بی‌مانند تفسیر شده است. ۲. آغاز و شروع: عدد ۱ نماد آغاز و شروع است. هر چیزی از یک شروع می‌شود و به همین دلیل، این عدد بیانگر شروعی جدید و نویدبخش است. ۳. تنهایی و انفراد: از سوی دیگر، عدد ۱ می‌تواند به مفهوم تنهایی و انفراد اشاره کند. کسی که تنها و منفرد است، همانند عدد ۱ که بدون همراه است. این مفاهیم در عددشناسی #فیثاغورثی نیز برجسته است. فیثاغورثیان معتقد بودند که اعداد اساسی‌ترین ساختارهای هستی هستند و هر عدد بیانگر یک کیفیت یا خاصیت ویژه است. عدد ۱ به عنوان نخستین عدد، نماد اصل و منبع همه چیزها محسوب می‌شود. 1⃣@ALTAFHIM

💠 عدد ۱ و جایگاه آن در عددشناسی اسلامی 🔅عدد ۱ در فرهنگ و اعتقادات اسلامی دارای مفاهیم عمیق و برجسته‌ای است که به ریشه‌های توحید و یکتاپرستی اشاره دارد: ۱. توحید مطلق: عدد ۱ نماد بی‌چون و چرای توحید و یکتایی خداوند است. این عدد به ما یادآوری می‌کند که خداوند یگانه است و هیچ شریکی در قدرت و عظمت او وجود ندارد. آیه ۱ سوره اخلاص، "قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ"، به زیبایی این حقیقت را بیان می‌کند🌸 ۲. فردیت و یگانگی: عدد ۱ نشان‌دهنده فردیت مطلق و وحدت الهی است. خداوند تنها و بی‌همتاست و این فردیت و یگانگی، یکی از اساسی‌ترین اصول اعتقادی در اسلام است. ۳. آغازگر خلقت: در تفسیرهای اسلامی، عدد ۱ به عنوان نمادی از آغاز و شروع خلقت شناخته می‌شود. خداوند، خالق بی‌همتای جهان است و تمامی مخلوقات از او سرچشمه گرفته‌اند. این مفهوم نشان‌دهنده نقش بنیادی و آغازین خداوند در کل آفرینش است. 🔰 استفاده از اعداد در متون دینی در علم عددشناسی اسلامی، اعداد تنها بیانگر کمیت نیستند؛ بلکه حامل پیام‌ها و معانی عمیق معنوی و عرفانی نیز می‌باشند. از طریق محاسبات عددی، می‌توان به تفاسیر و رمزگشایی‌های پیچیده‌ای از آیات قرآنی و متون دینی دست یافت. این روش نه تنها در کشف رازهای نهفته در قرآن کریم مؤثر است، بلکه به فهم بهتر از مفاهیم الهی و آموزه‌های دینی کمک می‌کند. به طور کلی، عددشناسی در اسلام و سایر تمدن‌ها، فراتر از یک ابزار ریاضی ساده است. این علم به عنوان یک روش عرفانی و معنوی به ما کمک می‌کند تا به درک عمیق‌تری از جهان پیرامون و مفاهیم الهی برسیم. اعداد، در این دیدگاه، حامل پیام‌هایی هستند که ما را به تأمل و تفکر در مورد ابعاد نهانی و معنوی زندگی فرا می‌خوانند. 2⃣@ALTAFHIM

❇️چرا ما میگیم نحسی تحت الشعاع دارای اهمیته ؟!؟ ❇️و جالب اینکه هیچ کدوم از کانال های مدعی علم نجوم و قمر در عقرب و....اصلا نه بلدن، نه بهش توجه میکنن، نه اعلام میکنن،نه میدونن چیه اصن 😅 👉🏻❌همین کافیه تا بدونید محاسبات قمر در عقرب خیلی هاشون کاملا غلطه (از نظر این حقیر محاسبات نجومی و اقمار و کیهان شناسی و قمر در عقرب ،توی ایتا، فقط کانال،استاد امیر دوخانی عصر آگاهی و استاد خسروی شیرازی مورد تایید است.) ❇️حالا اینکه ما میگیم چرا نحسی تحت الشعاع مهمه ،😍جواب رو از امام کاظم علیه السلام بشنوید در حدیث معتبر :👇🏻 از حضرت كاظم علیه السلام روايت شده است كه فرمود: «هر كس در تحت الشعاع با همسرش آميزش كند، (بيم آن مى‌رود كه) موجب سقط جنين شود». ❌ كافى، ج ۵، ص ۴۹۹، ح ۲؛ تهذيب، ج ۷، ص ۴۷۴، ح ۶۰. كنايه از دو يا سه روز آخر هر ماه كه جرم قمر (ماه) در آن ايّام بر اثر باريكى زياد، ديده نمى‌شود. (لغت‌نامه دهخدا رو هم اگر بررسی کنید ،این رو نوشته ). .محمد امین احسانیان. @ALTAFHIM

شباهنگ یا شِعرای یَمانی که در پارسی با نام تیر نیز شناخته می‌شود (به انگلیسی: Sirius) نام یک سامانهٔ ستاره‌ای و درخشان‌ترین ستارهٔ آسمان شب است. شباهنگ کمابیش از همهٔ نقاط مسکونی زمین دیده می‌شود و در نیمکرهٔ شمالی به عنوان یک رأس مثلّث زمستانی شناخته می‌شود. شباهنگ با ۸٫۶ سال نوری یکی از نزدیکترین ستاره‌ها به زمین است. جرم شباهنگ ۲٫۴ برابر جرم خورشید، و قدر ظاهری آن منفی ۱٫۴۷ است، یعنی تقریباً دو برابر پر نورتر از دومین ستارهٔ پر نور آسمان، سهیل است. چیزی که با چشم بدون ابزار فقط یک ستاره دیده می‌شود، یک منظومهٔ دوتایی ستاره‌ای است که شامل یک ستارهٔ سفید رشتهٔ اصلی به نام Sirius A و یک کوتولهٔ سفید به نام Sirius B می‌شود. فاصلهٔ Sirius A از همدمش بین ۸٫۲ تا ۳۱٫۵ واحد نجومی متغیر است @ALTAFHIM

شباهنگ هم به دلیل درخشندگی ذاتی آن و هم به‌خاطر نزدیکی به زمین، پرنور دیده می‌شود. این ستاره به آرامی به منظومهٔ خورشیدی نزدیک می‌شود، بنابراین در ۶۰ هزار سال آینده، کمی درخشان‌تر دیده خواهد شد. بعد از آن فاصله‌اش از منظومهٔ ما بیش‌تر خواهد شد و بنابراین کم‌نورتر می‌شود. با این حال در ۲۱۰ هزار سال آینده، همچنان پرنورترین ستارهٔ آسمان شب زمین خواهد بود. جرم شباهنگ حدود دو برابر خورشید است و قدر مطلق آن ۱٫۴۲ است. این مقدار، ۲۵ برابر درخشندگی خورشید است اما نسبت به دیگر ستاره‌های پرنور آسمان، مثل سهیل یا پای شکارچی درخشندگی بسیار کمتری است. سن این سامانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون سال است.این سامانه در اصل از دو ستارهٔ پرنور آبی‌فام تشکیل شده بود. ستارهٔ سنگین‌تر، Sirius B، منابع خود را مصرف کرد و به یک غول سرخ تبدیل شد. بعد لایه‌های بیرونی خود را بیرون افکند و با رُمبش به درون خود در حدود ۱۲۰ میلیون سال پیش، به حالت کنونی یعنی کوتولهٔ سفید تغییر کرد. این ستاره در پیکر آسمانی (صورت فلکی) سگ بزرگ قرار دارد به همین دلیل در زبان انگلیسی به آن Dog Star هم می‌گویند. نام آن در سامانهٔ نام‌گذاری بایر «آلفا سگ بزرگ» (به انگلیسی: Alpha Canis Majoris) است. کنار روزی شباهنگ نشانه‌ای از شروع طغیان رود نیل در مصر باستان و همچنین روزهای سگی در یونان باستان بود. همچنین در منطقهٔ خور و بیابانک (جندق و بیابانک) همزمان با کنار روزی شباهنگ، جشن شلغم برگزار می‌شود.حال آنکه در نیمکرهٔ جنوبی و برای پولینزیایی‌ها همین ستاره، نشانهٔ زمستان بود و مرجع مهمی برای جهت‌یابی در اقیانوس آرام به حساب می‌آمد. @ALTAFHIM

در اسطوره‌های ایرانی و زرتشتی، ستارهٔ شباهنگ، ستارهٔ روزآهنگ، تیشتر یا تیر (با سیارهٔ تیر یا عطارد اشتباه نشود) نامیده می‌شود، و نماد تیشتر، ایزد و ستاره باران و باروری خاک شناخته می‌شود. تیشتر ایزدی نیرومند است که به صورت مردی شکوهمند بر گردونهٔ خود آشکار می‌شود که هزار تیر و هزار کمان زرّین و هزار نیزه و هزار خنجر و هزار گرز فلزین دارد و زمانی به شکل گاوی بزرگ درمی‌آید و گاهی، به شکل اسبی سفید با سم‌های بلند و بر اپوش، دیو خشکی می‌تازد. ستارهٔ نماد اپوش‌دیو، قلب عقرب است که درخشان‌ترین ستارهٔ صورت‌فلکی کژدم است. همچنین در فرهنگ عرب پیش از اسلام این ستاره مورد ستایش بوده است، در قرآن، آیهٔ ۴۹ سوره نجم این باور را تخطئه کرده است: «و اوست (خداوند یکتا) پروردگار ستارهٔ شِعری (شباهنگ)» یعنی باید آفرینندهٔ ستاره را پرستید نه ستاره را. شباهنگ، تیشتر پهلوی یا روزآهنگ، ایزدی است که یشت هشتم اوستا از آنِ او است؛ بنابراین یشت، تیشتر ستاره‌ای است سپید، درخشنده و دورپیدا. او سرشت آب دارد، توانا است و نژادش از آپم نپات است. او سَرور همهٔ ستاره‌ها است. در شایستهٔ ستایش و نیایش بودن، همسنگ هرمزد آفریده شده است. اگر چنین نمی‌بود، پری خشکسالی همه‌جا را از میان می‌برد. اگر او را بستایند، دشمن و گردونه‌ها و درفش‌های ایشان به سرزمین‌های آریایی وارد نخواهد شد و بیماری‌ها وارد نخواهند شد. طلوع او همزمان با تازش دوبارهٔ چشمه‌های آب است. برای برآمدن و طلوع او باید گوسپندی یکرنگ را قربانی و بریان کرد؛ آنگاه او طلوع خواهد کرد. در ده شب نخستین به پیکر مردی جوان و پانزده ساله در آسمان خواهد درخشید. در ده شب دوم به پیکر گاوی زرین‌شاخ خواهد درخشید. در ده شب سوم به پیکر اسبی سپید با گوش‌های زرین و لگام زرین خواهد درخشید و آنگاه به دریای فراخکرد خواهد رفت، با اپوش‌دیو خواهد جنگید و نخست از او شکست خواهد خورد و سپس به یاری هرمز بر او پیروز خواهد شد. آنگاه دریا را به موج، جنبش، خروش و طغیان در خواهد آورد و ابر از دریا برخواهد خاست و باد آن ابر را به بوم‌ها خواهد راند و باران خواهد بارید. در منطقه خور و بیابانک (جندق و بیابانک) همزمان با کنار روزی (طلوع سالانه) شباهنگ، جشن شلغم برگزار می‌شد. در میانه ایران کشاورزان قدیمی با این ستاره به خوبی آشنا هستند و چون طلوع آن همزمان است با عبور از نیمه تابستان و کاهش دما و خنک شدن نسبی هوا و اصطلاح ستاره خنک را بر آن نهاده‌اند. در آمریکای جنوبی و تمدن مایاها و اینکاها، اعتقاد شدیدی به ستاره‌شناسی وجود داشته است به طوری که خورشید، ماه و ستاره شعرا، اصلی‌ترین منابع انرژی بودند که مورد تقدیس قرار می‌گرفتند. @ALTAFHIM

شباهنگ به عنوان پرنورترین ستارهٔ آسمان شب در نخستین سوابق رصدی، ثبت شده است. شباهنگ از قطب جنوب تا نهایتاً مدار ۷۳ درجه شمالی قابل مشاهده بوده و در ۱۱ دیماه (۱ ژانویه) نسبت به همه این عرضهای جغرافیایی به مقابله (اوج نیمه شبی) می‌رسد. این ستاره برای مصری‌های باستان اهمیت ویژه داشته و آن را به عنوان ایزدبانو سوپدت باعث حاصلخیزی زمین‌های‌شان می‌شد. طلوع سالانه آن در نیمه تابستان، مبدأ سال مصری و همزمان با طغیان رود نیل بوده است. از افق شمال مصر و میانه ایران در بیشتر شبها آشکار بوده، غروب سالانه آن نیمه خرداد (پیش از غروب خورشید) بوده و پس از حدود دو ماه ناپیدایی، طلوع سالانه آن نیمه مرداد (پیش از طلوع خورشید) می‌باشد @ALTAFHIM

این ستاره در پارسی با نام‌های کاروان‌کش، وَراهَنگ، روزآهنگ، شب‌کش، شباهنگ، خُنُک، تیر و تیشتَر نیز نامیده می‌شود. زبان‌های اروپایی نیز ستاره سیروس (به انگلیسی: Sirius) خوانده می‌شود، ستارهٔ آلفای صورت فلکی سگ بزرگ، کلب اکبر است @ALTAFHIM

       *ستاره خُنَک* خیلی‌ها اصطلاح «زدن ستاره‌ی خنک» را شنیده‌اند. معمولاً درست در گرماگرم تابستان این اصطلاح بین مردم رد و بدل می‌شود که می‌گویند ستاره‌ی خنک زده است. زدن ستاره‌ی خنک به معنای پایان دوره‌ی طولانی گرما و آغاز خنک‌شدن تدریجی هواست. ستاره‌ی خنک یکی از پُرنورترین ستارگان آسمان، به نام شعرای یمانی است. در شب‌های سرد زمستان این ستاره‌ی زیبا و درخشان میزبان آسمان نیم‌کره‌ی شمالی است و اگر از ابتدای پائیز تا آخر زمستان هر شب سری به سوی آسمان بلند کنید این گوهر شب‌تاب پیداست. بر اثر چرخش زمین به دور خورشید بر روی مدار خودش محل ستارگان آسمان هر شب نسبت به شب قبل در آسمان تغییر می‌کند. این تغییر مکانی در هر شب بسیار ناچیز و نامحسوس است، اما در طول ماه و سال باعث می‌شود که مثلاً آسمان شب‌های تابستان و زمستان با هم فرق داشته باشد. یعنی اینکه شما در تابستان مثلاً ساعت ده شب ستارگانی را در آسمان خواهید یافت که در زمستان قادر به دیدن آنها نخواهید بود و برعکس. اگر درست در بامداد ۱۵ مرداد یعنی همان چهل و پنج تابستان، حدود ۲۰ دقیقه قبل از طلوع آفتاب به افق شرقی که محل طلوع خورشید است با دقت خیره شویم و افق روبه‌رو باز و مانعی مانند کوه، ابر، غبار یا ساختمان‌های بلند در سر راه دید نباشد، می‌توانیم در میان روشنایی قبل از طلوع خورشید درخشندگی ستاره‌ای را ببینیم که همان ستاره شعرای یمانی است. دیدن این ستاره در روزهای قبل از آن غیرممکن است، زیرا طلوع آن همزمان است با طلوع خورشید، اما از این روز به بعد با فاصله‌گرفتن از خورشید وارد آسمان شبانگاهی می‌شود و روزهای بعد به راحتی قابل رؤیت است. قدیمی‌های به‌خصوص کشاورزان قدیمی با این ستاره به‌خوبی آشنا هستند، چون طلوع آن همزمان است با عبور از نیمه تابستان، افتادن در سراشیبی کاهش دما و خنک‌شدن نسبی هوا به‌خصوص صبح‌ها؛ از این رو کشاورزان اصطلاح ستاره‌ی خنک را بر آن نهاده‌اند. ناگفته نماند دیدن این ستاره در بامداد روز ۱۵مرداد، ساده‌تر از رؤیت هلال شب اول ماه نیست.. @ALTAFHIM