از غم هایم نپرس؛ چای بریز و کنارم بنشین. اگر بعد از نوشیدن چای هنوز آثار غم در چهره ام نمایان بود، آنگاه نگرانم باش.
آنقدر رویای دیدارت را در ذهن پرورش میدهم که عاقبت خدا دلش به حالم بسوزد و آن رویا را به حقیقت مبدل کند.