چه فایده ای دارد نگرانِ من باشی ولی، از من دفاع نکنی؟ خیلی دوستم داشته باشی، اما من را نفهمی؟ جایِ خالیم را حس کنی، اما سراغم را نگیری؟ چه فایده ای دارد در بینِ وسایلت باشم اما مهمترینشان نباشم؟

‌اگر روزی غمگین روبه‌روی تو ایستادم، فکر نکن که چه ضعیف و کم‌توان هستم، به این فکر کن که من تو را امن دیدم و روی تو حساب کردم که روی غمگینم را نشانت دادم .

درلغت ما میگوییم: چشم اما در شعر میگوییم : " وبادقت به این آینه ها نگاه کن،داستانهایی راخواهی دید که قلبم قادر به گفتن آنها نیست ".

0:49 " شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم ، دوست دارم . "

کاش دنیا دست زن ها بود ، زن ها که زاییده اند یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می دانند. قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را. شاید مردها چون هیچ وقت خالق نبوده اند ، آنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زن ها بود، جنگ کجا بود؟

در حالت مطلوب ، ما خود را در آنچه میخوانیم گم میکنیم تا به خود بازگردیم ،خودی تحول یافته و متعلق به جهانی گسترده تر.