با شهادت اباعبدالله الحسین علیه السلام و اولاد و اصحاب بزرگوارش و با به آتش کشیده شدن خیمه‌ها و آواره شدن آل الله در بیابان‌ها، شام غریبانی آغاز شد که تمامی ندارد، مگر با ظهور حجت الهی..

مسلمان‌ها دو جبهه شدند (به ظاهر سه گروه هستند)، اما در واقع، دو جبهه هستند..

- گروه اول عاشقان حقیقت هستند، اباعبدالله الحسین علیه‌السّلام و خاندان و اصحاب صدیقش..

- گروه دوم دنیاطلب صریح هستند، سپاهیان عمرسعد و شامیان و جبهۀ باطل..

- گروه سوم اون هایی هستند که از صحنۀ عاشورا فرار کردند و مشغول ذکر و عبادت و طواف کعبه شدند..!

اباعبدالله هشتم ذی‌الحجه از مکه خارج شدند، اما این گروه به جای همراهی با آقا، به سوی منا و عرفات و طواف کعبه رفتند تا اینکه واقعۀ کربلا و عاشورا اتفاق افتاد..

به اسم عرفان و تصوف و تقدس و عبادت و دیانت و زهد و تقوا و ایمان، از صحنۀ رویارویی با جبهۀ باطل گریختند..

اینا همون گروهی هستند که در زیارت عاشورا نفرین میکنیم و میگیم: و لعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ..

نفرین می‌کنیم اونهایی رو که سکوت کردن و با سکوتشون زمینه رو آماده کردن تا چنین فاجعۀ عظیمی اتفاق بیوفته! لذا اونها هم به سپاهیان عمر سعد و شامیان ملحق هستند..

پس در واقع چی شد؟!

دو جبهه است: یا حسینی هستی، یا اگه حسینی نیستی، میری توی جبهه یزید!

این دو جبهه بعد واقعۀ عاشورا هپ استمرار داره حرامیان جبهۀ شام همواره خواهند بود و یاران اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، یاران ولی اعظم خدا، در این شام غریبان زندگی می‌کنند...