-

I know what you told me, I know that it's all over.. And I know I can't keep calling; It's just every time I run, yeah I keep on falling on you.. On the way you stand! تمام چیز هایی رو که بهم گفتی میدونم، میدونم همه چی تموم شده.. و میدونم دیگه نمیتونم باهات تلفنی صحبت کنم؛ و من هر دفعه فرار میکنم و باز در مسیری که تو همیشه اونجا ایستادی سقوط میکنم!

-

کلمه هایم برای نوشتن احساساتم کم بود.. شروع کردم به نقاشی کشیدن، اینبار رنگ های کافی وجود داشتند، اینبار فقط کافی بود با چشمان بسته قلبم رو دنبال کنم. هزاران طرح کشف نشده برای طراحی وجود داشت، برای نشون دادن اون احساسات؛ اما شاید مشکل از کلمات و رنگ ها نیست.. دست هام توانایی بیان کردن احساساتم رو ندارن..!

-

تو همیشه چشمانم رو وقتی لبخند میزدن تماشا میکردی، اون لحظه هایی که میدرخشیدن؛ بخاطر وجود تو بود، بخاطر تو لبخند میزد، برای تو میدرخشید.. اما هرگز ندیدی چشمایی رو که سرخ شده و بسته نمیشدن، اون چشمایی رو که تمامش رو ترس فرا گرفته بود، چشمایی که پر از اشک بود، اشکایی که از ترس میلرزیدن و آروم سرازیر میشدن..

-

این آهنگ "Another love" لنتی همیشه خیلی قشنگه>>>

متاسفم..متاسفم که نتونستم دردایی رو که تحمل میکنی رو از روی قلبت بردارم، متاسفم که اونقدری که باید باهام راحت نبودی.. متاسفم که هیچ وقت نتونستم باهات مثل یه رفیق معمولی رفتار کنم، متاسفم که وقتی که حالت خوب نبود کاری از دستم بر نمیومد.. شایدم فقط نمیدونستم باید چکار کنم..شاید خودمو دست کم گرفتم، ولی تو هیچ وقت به من نیاز نداشتی؛ متاسفم که همش باعث پشیمونیت میشم. متاسفم که باهات خاطره ساختم، هرچند خاطرات با تو بودن قشنگ ترین لحظه های زندگیمه. متاسفم که باعث شدم تا هر روز آرزو کنی که ایکاش توی زندگیت نبودم. متاسفم که نتونستم کافی باشم.. متاسفم که حتی با اینکه میدونستم مال هم نیستیم بهت نزدیک شدم، متاسفم که نتونستم احساساتمو کامل بهت بروز بدم.. متاسفم که نتونستم باهات حرف بزنم، اما تو تنها کسی بودی که کامل منو شناخت، ولی من، من هیچ وقت هیچ چیز از درونت نمیدونستم.. متاسفم بخاطر گذشته، گذشته ای که تموم شده اما اثراتش هنوزم توی قلبمه.. متاسفم که اومدم توی زندگیت.. متاسفم که دوستت دارم.. بخاطر احساساتی که دارم متاسفم؛ بخاطر همه چیز متاسفم، هرچند تاسف و عذر خواهی فایده ای نداره، مارو بهم نمیرسونه، زخمای قلبمونو خوب نمیکنه، خاطراتمونو از بین نمیبره، احساساتمونو تسکین نمیده.. اما بدون، متاسف بودن، به معنای رفتن و ترسیدن نیست. میخوام باشم، میخوام بمونم حتی اگه بدترین و سنگین ترین آسیبهای عمرمو تجربه کنم.. میخوام بازم دستاتو بگیرم، حتی اگه مال من نباشن.. میخوام کنارت باشم..میخو بازم باهم خاطره بسازیم، میخوام بازهم پشت تلفن ساعت ها حرف بزنیم و بخندیم.. همه ی اینارو میخوام..اما نمیدونم چطوری.. خواستن و ندونستن. میفهمی دیگه مگه نه؟ من هیچ وقت هیچ چیو نمیدونستم. و این عذابم میده.

I don't care ,If I get hurt, 
Don't care; 
let me stay by your side, 
I want to hurt and feel you next to me!

همه باهم تفاوت داریم، با این وجود چیزی ما را به هم پیوند میزند. پیوندی نامرئی ولی کاملا آشکار که تنها زمانی درک میشود که جستجویش کنیم، به او توسل جوییم و فعالش نماییم. «روزی که زندگی کردن آموختم»