میروم گریه کنم باز دمی را در خود،
میروم غرق کنم کوه غمی را در خود.
می روم باز میان همه ی رفتن ها،
باز هم میروم از شهر تو اما؛ تنها
_تو نگاه خیلی از ماها؛
مردم بزرگ تر از خدان!!
خیال می کنیم اونی که می تونه
عزت و ذلت مارو رقم بزنه؛
مردمن ، نه خدا!!
تنها غرور است،
که انسانیت را به باد میدهد
ما از خاکیم و به
خاک باز خواهیم گشت،
مهربان باشید؛
إنها حلقة، کل أفعالنا ترتدُ علینا.
این یک چرخه است،
همه اَعمالِ ما به سمتِ ما باز میگردد