فقط حیف و صد حیف که مرا نگاه پدرانتان تفسیر نکرد… شیرین بابا جان صدا نشدم انگشتر و عبا و قبایی نبود ، راستی دیدید عزیز دلم، کار به قبا نکشید و خیلی هایمان در حسرت همان انگشترهای رنگ و وارنتان ماندیم .

_

و به قول دوستان: تول سگ رضاخان به این میگن فراخوان .

الحمدلله که امروز در قاب دوست داران ایران علیـ-ع- و ایرانی ترین رهبر، قطره‌ای بودم در دریای خروشان عاشقان .

نه اینکه قلبم آرام گرفته باشد ، نه اینکه جگرم خنک شده باشد ، نه اینکه چشمانم از اشک خالی باشد ، نه اینکه دلتنگیم فرو کش کرده باشد ، نه اینکه فکرم آرام گرفته باشد ، نه… من فقط شمارا دیدم ، این دیدن مرا صد درجه بی قرار تر از قبل کرد ؛ وای بر زندگی ما بدون شما .

حال احوال آسمان و هوای امروز قم، حین تشییع شما نشان میداد چه خاکی بر سرمان شده .

-آقای ِاباعبدلله . . سید ِمارامحکم‌درآغوش‌بگیر ؛ اوسخت‌دلتنگ ِتوبود .

خسته نباشی عزیزِ جانِ ایران ، وصال بعد از چندین سال انتظار مبارکت آقای من .

_

و نجف بابا علیـ-ع- چه جای خوبیست برای تشییع .

دو روز گریه میکنم یه لحظه هم نمی‌گذره دو روز راه میرم و هنوز روی این پُلم مگه تورو ببینمت… که بشکفه گل از گلم .