پشتبام کلیسای نوتردام؛
آه میترا؛ چه ناگوارها را که ندیدم و چه شب ها که اندیشه پیکرانی که مقابل چشمانم بر این خاک جان باختند مرا نیازرد...
میترا، ای امید ازلی این بوم و بر، اگر هستی دم آخر مرا به خود دید، بگذار من این تاریکی و تباهی را با خود به گور ببرم و آخرین خواسته ام، تنها خواسته ام را بپذیر. شب ها و روز هایی روشن تر، فارغ از این رنج و عذاب بی پایان به فرزندانم بده.
-🍁
پشتبام کلیسای نوتردام؛
من بعد تموم کردن یه بدبختی در حال چیدن یه بدبختی جدید: