اگر رسیدم و شوقی برایش نمانده بود چه ؟

ㅤᥐ 🎬 ﹑‌ 𝗼𝗽𝗮𝗾𝘂𝗲 흐림 این شهر کمرنگ بود، نه بهتره بگم کدر . انگار هر فردي که واردش میشه، گرد ؤ غبار جسمش رو ميپوشونه لبخند ها رو پاك ميکنه ؤ هر ثانیه ابروها رو بهم نزدیك ؤ نزدیك تر ميکنه ، در نهایت روي پیشوني ها چروك میندازه ؤ موهاي کنار شقیقه رو مجبور به سفید شدن زودتر از موعد میکنه .

براي ِچشمانِ خسته‌ات خوابِ آرامي را، آرزو میکنم

ᥐ 📷 ﹑‌ 𝗪𝗮𝗹𝗹 벽 من دورمون دیوار کشیده بودم . بیشتر براي اینکه کسی نتونه از پشت اون دیوار، زیبایيهات رو ببینه ، توي اون محوطه کوچیك که فقط براي خودم ؤ خودت بود ارکیده کاشتم، جوي کوچیکي از آب رو روان کردم ؤ ابرها رو برات به اشکال مختلف در آوردم، اما تـؤ نخواستي که توي بهشت کوچیکمون بموني ؤ حالا ، اون دیوار هنوز هم سر جاشه ، منم همینطور، اما این بار ارکیده ها پژمرده شدن ، جوي آب خشك شده ، ابر ها دارن میبارن ؤ دیوار، منو از آدما سوا کرده .

In the midst of the chaos of my life, you are the only peace .

اي نیمهٔ زخمي من، یادت باشد که درد در رگهاي این سیاره جریان دارد، هیچکس فریادِ کمکت را نميشنود، آدمي طبیب دیگري نميشود، همه به عنوان ترمیمِ زخم، ایجاد زخم ميکنند، اما اي نیمهٔ زخمي من، بدان که من اینجا هستم تا وقتي درد داري بند بند وجودت را ببوسم، محبت دردي را درمان نميکند، اما آن را به حداقل ميرساند، این را بدان که من در پي شاد کردن تو، به حد و مرز نیازي ندارم، اگر به آغوشِ ماه نیاز داري، تو را به ماه ميفرستم تا در آغوشت بگیرد، اگر به بوسهٔ آسمان نیاز داري، آنقدر آسمان را ميخندانم تا اشک شوق بریزد و بر گونههاي سرخ تو بؤسه زند، اگر به لمس باد نیاز داري، با برگ ها هم‌صحبت ميشوم تا باد را برایت به وزش در آورند، من طبیب نیستم و چه زشت است طبیب خطاب شدن در دنیایي که همه در پي مرگ عزیزان هستند ، من تنها بسیار عاشق تمامِ هستيات هستم و ستایش کردن تو دلیل متمایز بودن من از سایر است . ◞‌۲۲ فوریه ۲۰۲٤◜

حواست هست اونی که داری گولش میزنی خودتی؟

کاش بستهی تعطیلات نا محدود داشتم