نمی‌تونم، نمیشه، توان ندارم .

اطرافیان‌ من اینجورن که وقتی میبینن زیاد رو مود نیستم سریع به خودشون میگیرن و با فاصله گرفتن فکر میکنن حال منو‌ خوب میکنن، نه گل تو فقط میشی یه بگایی جدید و یه درگیریِ فکری دیگه روی باقیشون‌ .

آدما میرن، خیلی راحت و بی دغدغه .

خودم فدای ادمینای اینجا

از صبحهایی که قراره با آدمهای حال بهم بزن شروع بشه متنفرم .

راستش دیگه انرژی لازم برای دوستیهای بیمعنی تعاملات اجباری و مکالمات غیرضروری ندارم .

انگار همه ازم متنفرن

I'll know, I'll know