انسان هرچی غیرتش بالاتر باشه بیشتر می‌سوزه... هرچی درکش از اوضاع عظیم‌تر باشه بیشتر آتیش می‌گیره... این داستان رو از آیت الله توکل خوب گوش کنید! شاید بشه کمی به عرب‌ها حق داد که جلوی ضریح حضرت عباس، با تعجب زیادی می‌پرسند: انت اخو زینب؟!💔 و با این سوال عجب آتشی به دل مظهر غیرت می‌زنند!!! 🛠 آچــــــــــــــــــــــار: 🇮🇷 💠 @Achar_Ir

هر چه فکر میکنم هر چه از خودم می پرسم که چرا به عباس علیه السلام اذن میدان داده نشد پاسخی جز این نمی یابم که اگر او به میدان می رفت و سپاه کوفه را در هم می شکست و داغشان را به دل مادرانشان می گذاشت و سپس شهید می شد آنگاه هیچکس از کربلا زنده بیرون نمی رفت نه کودکی نه زنی نه امامِ در بستر بیماری... سپاه یزید که عباس علیه السلام را به شهادت رساند خود را پیروز دید کار را تمام شده دید و به جان امام سجاد علیه السلام و سایر اهلبیت علیهم السلام که در میدان نبودند تعرض نکرد آنها غنیمتی داشتند که با هیچ غنیمت دیگری قابل مقایسه نبود علَم علمدار را به غنیمت برده بودند در شام که یزید لعنت الله علیه علم را دید گفت این علم برای کدام جوانمردی است که همه جای آن زخم دارد به جز جای دست علمدارش... ♨️ اقْتِصادِفَرهَنگی (عهد خون): 🇮🇷 💠 @h_abasifar

🔻از چارچوب ولائج رها شویم ✍در این چند ماهِ بعد از جنگ، هر بار با عزیزی گفت‌وگو می‌کردم که با کدام حجت و بینه از مذاکرات حمایت می‌کنی، آن هم با این تعداد بالای سخنان امام شهیدمان در نفی مذاکره، یا حواله به نقل قول فلان مسئول می‌داد، یا استبعاد می‌کرد که فلانی، بخواهد بر خلاف مشی و نظر حضرت آقا کاری کند و حرفی بزند. یا می‌گفت: شیوه‌ی ره‌بری و اعمال حاکمیت در جنگ وجودی مثل شرایط عادی نیست. پس ره‌بری فرصت خطا کردن نمی‌دهد و دیگر برجامی رخ نخواهد داد. 🔸با همین تیپ استدلال‌های ظنّی که دیگر معلوم شد خطاست، بسیاری از ما انقلابی‌ها ده‌ها نص صریح خمینی و خامنه‌ای را کنار زدیم و چسبیدیم به این تحلیل‌های غیر حجّت. آن‌گاه انرژی و قلم و زبان‌مان خرج ماله‌کشیِ کاری شد که ره‌بر ما با آن هم‌راه نبود. 🔹الآن که روشن شد هر صاحب شأن و مقامی، با همه‌ی احترامش محال نیست که دچار خطای محاسباتی شود، با وجود نصوص صریح و واضح از ره‌بر انقلاب که فصل الخطاب است، دیگر تمسّک به نظر دیگران نارواست. بله؛ در منطقة الفراغ که امام امت، درباره‌ی موضوعی سخنی نگفته‌اند، برای رسیدن به تحلیل درست، از این و آن می‌توان استفاده کرد و به ظن قوی رسید. اما آن‌جا که رأی امام انقلاب روشن است، تا رسیدن رأی و نظر بروز شده‌ی بعدی باید به همان تمسک کرد و نظر دیگری را برنگزید. 🔸امام شهید ما مذاکره با آمریکا را به خاطر بدعهدی‌اش ممنوع کردند. مذاکره در سایه‌ی تهدید را هم ممنوع کردند. مذاکره با خصوص دولت ترامپ را هم ممنوع کردند. مذاکره برای مذاکره را که هدفی جز تحمیل نظر آمریکایی‌ها بر ما ندارد هم ممنوع کردند. فرمودند: مذاکره با آمریکا هیچ نفعی برای ما ندارد و هیچ ضرری را دفع نمی‌کند. فرمودند: گیرم هر چه دیکته کنند را انجام دهیم، باز تحریم‌ها را برنمی‌دارند. فرمودند: وقتی خرشان از پل گذشت، برمی‌گردند به ریش شما می‌خندند. فرمودند: شاید بیست سال دیگر اوضاع فرق کند ولی فعلا کار ما با آمریکا همین است. 🔹خب در این مذاکرات پسا جنگ، چه چیزی عوض شده بود؟ تهدید برداشته شده بود؟ ترامپ رفته بود؟ آمریکا دیگر بد عهد نبود؟ آمریکا دیگر تحمیل‌گر نبود؟ بیست سال گذشته بود آیا؟ چه تغییر ماهوی‌‌ای رخ داده بود که راحت دست برداشتیم از این همه نصّ صریح؟! 🔸در روایات اهل بیت(ع) به رفیق، استاد، هم‌دم یا مرادی که انسان اعتماد صددرصدی به او کند و دربست حرفش را بپذیرد، ولیجه می‌گویند. در زیارت جامعه هم آمده است این عبارت. که من به خدا از هر ولیجه‌ای غیر از شما بیزارم. من فقط به شما اعتماد دربست دارم؛ «وَ بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ أَعْدَائِكُمْ... وَ مِنْ كُلِّ وَلِيجَةٍ دُونَكُم‌»امام صادق(ع) فرمود: علم و معرفت را از سرچشمه‌اش دنبال کنید. از ولیجه‌ها هم بپرهیزید که شما را از خدا دور می‌کنند؛ «اطْلُبُوا الْعِلْمَ مِنْ مَعْدِنِ الْعِلْمِ، وَ إِيَّاكُمْ وَ الْوَلَائِجَ؛ فَهُمُ الصَّادُّونَ عَنِ اللَّهِ.» [الأصول الستة عشر/ص124] 🔹اتفاقا یکی از ویژگی‌های آخر الزمان، همین است که دیگر نمی‌شود به کسی دربست اعتماد کرد و صفر تا صد حرف‌هایش را پذیرفت؛ از بس که احتمال خطاها زیاد می‌شود. امام باقر(ع) فرمود: حتما فتنه‌ای خواهد آمد که در آن اعتبارِ همه‌ی ولیجه‌ها تمام می‌شود، حتی کسانی که در تحلیل‌های‌شان موشکافی می‌کرده‌اند؛ آن‌گاه فقط ما می‌مانیم و شیعیان‌مان. «إِنَّهُ لَا بُدَّ مِنْ أَنْ تَكُونَ فِتْنَةٌ يَسْقُطُ فِيهَا كُلُّ بِطَانَةٍ وَ وَلِيجَةٍ حَتَّى يَسْقُطَ فِيهَا مَنْ كَانَ يَشُقُّ الشَّعْرَ بِشَعْرَتَيْنِ حَتَّى لَا يَبْقَى إِلَّا نَحْنُ وَ شِيعَتُنَا.» [الكافي/ج1/ص370] شاید از عبارت آخر حدیث بتوان چنین برداشت کرد که تن‌ها سخن و تحلیل درست و امن، همان است که بر اساس مذهب شیعه‌ی اثنی عشری، حجت و فصل الخطاب است. 🔸حال که چنین است، نصوص صریح ره‌بری را فقط با نصّی هم‌سنگ، هم‌تراز که صادر شده از امام جامعه است، می‌توان قید و تخصیص زد و احیانا نسخ کرد. با اخبارِ مثلا موثّق و توصیه‌ی فلان مسئول و صلاح‌دید فلان سردار و تحلیل‌های ماله‌محور نمی‌شود از اصول و نصوص فصل‌الخطاب دست برداشت. گر چه همه‌ی این عزیزان ارزش‌مندند و احترام‌شان محفوظ.

حذف تورم در اقتصاد مقاومتی 🔴تورم بیماری بیش از ۸۰ ساله اقتصاد ایران است. از زمان شکل‌گیری اقتصاد به سبک جدید آن در اقتصاد ایران پس از جنگ دوم جهانی و نفوذ انگلیس و سپس آمریکا در نظام برنامه‌ریزی اقتصادی کشور ما این بیماری هم متولد شد؛ عارضه‌ای که پس از پیروزی انقلاب اسلامی برغم پیشرفت‌های فراوان در فضای واقعی اقتصاد (جهش قابل توجه در تولید، ارتقاء جدی زیرساخت‌ها، بهبود چشم‌گیر شاخص‌های رفاهی، حضور اثربخش در اقتصاد بین الملل و...) همچنان حل نشده است. اما با ابلاغ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی توسط رهبر شهید انقلاب اسلامی (اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف) در سال ۱۳۹۲ و تبدیل این الگوی اقتصادی به پایه قانونی برنامه‌ریزی اقتصادی در کشور (به موجب اصل ۱۱۰ قانون اساسی ج.ا. ایران)، فرآیند حذف تورم در چارچوب این نظریه می‌بایست مورد مطالعه و اجرا قرار گیرد. تبیین برنامه مدیریت یا همان حذف تورم در نظریه اقتصاد مقاومتی موضوعی مفصل است که در این مقال نمی‌گنجد، اما در ادامه به چند نکته مهم در این خصوص اشاره می‌شود: ✅اول. تورم محصول مشترک عملکردهای خرد و کلان اقتصادی است. تفکیک دو مفهوم «گرانی» و «گرانفروشی» به عنوان دو بال پرواز قیمت‌ها و تورم، مفید است. گرانی به معنای بالارفتن هزینه‌های تولید (که به طور طبیعی منجر به افزایش قیمت‌ها می‌شود) و گرانفروشی به معنای بی‌انصافی فروشنده و مطالبه سود بالا و نامتعارف (ناشی از رها بودن بازار) هردو منجر به تورم می‌شوند. در این تقسیم‌بندی، آنچه با عنوان تورم طرف تقاضا مطرح می‌شود (ناشی از افزایش قدرت خرید بخش مصرفی) از یکی از دو طریق فوق منجر به رشد قیمت‌ها می‌شود. نتیجه این نگاه، ضرورت دو سیاست مهم برای مهار تورم است: سیاست اول عبارت است از مدیریت کلان اقتصادی کشور، به معنای خاموش کردن موتورهای تحریک هزینه‌های تولید (از جمله مقابله با کاهش ارزش پول ملی، جلوگیری از گران شدن نهاده‌های تولید مانند انرژی و منابع طبیعی، مبارزه با سود بانکی و هزینه تامین سرمایه و...) و سیاست دوم، تنظیم بازار و مقابله با گران‌فروشی- به عنوان یک عارضه فرهنگی در عملکرد بازار. ✅دوم. مسئولیت هر دو بخش بر عهده دولت (قوه مجریه) است. قانون‌گذار ابزار لازم برای هر دو سیاست را در اختیار مجری قانون قرار داده است. تنظیم سیاست‌های کلان اقتصادی کشور- با هدف ارزان‌سازی تولید- و نظارت مستمر بر بازار با رویکرد رعایت اصل انصاف، دو وظیفه قوه مجریه محسوب می‌شوند که سازوکارهای آنها دیده شده و به دولت اختیار داده شده است در صورت نیاز، دست به طراحی زده و لایحه ارائه کند، کما اینکه در اواخر دولت سیزدهم، لایحه تفکیک وزارت بازرگانی با هدف نظارت موثرتر بر بازار به مجلس شورای اسلامی ارائه شد. ✅سوم. سیاست‌های اقتصاد لیبرال مبنی بر کارآیی خودکار اقتصاد و بازار برای کنترل تورم، سراب و توهمی بیش نیست. اینکه در بازار دخالت نکنیم تا دست نامرئی و رقابت خودش همه چیز را درست کند، تنها منجر به تشدید تورم می‌شود. برخی از فروضی که در این نظریه ناقص به آنها استناد می‌شود، هرگز در عالم واقع امکان تحقق ندارد (مثل تعداد بی‌نهایت تولید کننده! و فرض اطلاعات کامل!). سیاست کلان گران‌سازی هم که در ظاهر با هدف بهبود کارآیی مطرح می‌شود، در واقعیت فریبی برای تامین منافع جریان سرمایه‌دار و رانت‌خوار جامعه است. ✅چهارم. تورم برای مردم هزینه دارد، زیرا با تحلیل بردن قدرت خرید، وضعیت رفاهی و معیشتی آنها را تحت تاثیر جدی قرار می‌دهد؛ اما این مسئله ممکن است برای دولت چندان حائز اهمیت نباشد. بی هزینه بودن تورم بخصوص برای دولت‌هایی که اعتقاد به لیبرالیسم در برنامه‌ریزی اقتصادی داشته باشند (شبیه دولت‌های یازدهم، دوازدهم و چهاردهم) بی عملی آنها را تشدید می‌کند. به همین جهت مبتنی بر نظریه اقتصاد مقاومتی، لازم است تورم در تابع هزینه دولت نیز قرار گیرد. یکی از موثرترین اقدامات در این زمینه، الزام دولت به جبران کاهش قدرت خرید مردم است. در این راستا دو سیاست کارآمد عبارتند از: ۱) الزام دولت به افزایش حقوق نیروی کار حداقل معادل نرخ تورم و ۲) الزام دولت به افزایش یارانه‌ها (کالابرگ و...) متناسب با تورم. قوه مجریه اگر ببیند در شرایطی تورمی متحمل هزینه‌های سنگین می‌شود، برای مهار آن چاره‌اندیشی می‌کند. @drabdolmaleki_ir

«‌غذای نذری بدهید جریمه میشوید!» شرکت گاز در پیامی عجیب تهدید کرده پخت غذای نذری همراه با افزایش قیمت گاز خواهد بود! اینکه نذری را عامل افزایش مصرف بدانید، با واقعیت و منطق اقتصادی همخوانی ندارد زیرا با توزیع نذری، خانواده‌ها از پخت‌وپز خانگی صرف‌نظر کرده و اتفاقا با کاهش مصرف، صرفه‌جویی هم میشود. ‌اگر بناست گران کنید، شفاف به مردم بگویید و فعالیت‌های مذهبی و خدمت‌رسانی مردمی را بهانه‌ای برای توجیه سیاست‌های قیمتی نکنید. این پیام‌ها حاکی از ادامه کودتای اقتصادی دیماه و باقیماندن کودتاگران بر راس امور است که نهادهای امنیتی و فرهنگی باید ورود جدی به آن داشته باشند. ✍سیدامیرحسین حسینی🇮🇷 ✅به افرا بپیوندید: @afra_eco

📌 بیش از ۸۵ درصد پاسخگویان بر ضرورت تداوم تجمعات شبانه خیابانی تاکید داشتند ▫️بر اساس تازه‌ترین نظرسنجی مرکز تحقیقات سازمان صدا و سیما حدود ۸۵ درصد پاسخگویان بر ضرورت تداوم تجمعات شبانه خیابانی تاکید داشتند. ▪️۵۴/۵ درصد پاسخگویان در پاسخ به پرسش این نظرسنجی که «تجمعات شبانه خیابانی تا چه زمانی باید ادامه داشته باشد»، گفته‌اند: «تا زمانی که رهبری صلاح بداند» ▫️همچنین بر اساس این نظرسنجی که روزهای ۳۱ خرداد و یکم تیر صورت گرفته و جامعه آماری آن، افراد ۱۵ سال و بالاترِ ساکن مناطق شهری و روستایی استان تهران و ۳۰ استان دیگر کشور بوده، ۲۴/۴ درصد پاسخگویان معتقد بودند تجمعات شبانه خیابانی باید «تا رفع قطعی سایه جنگ از کشور» ادامه یابد و 5.9 درصد نیز تداوم این تجمعات را «تا پایان مذاکرات» ضروری می‌دانستند. 🔖پایگاه خبری بُردار | @Bordarna |

📹 خاطره‌ حاج میثم مطیعی از توجه رهبر شهید انقلاب به اشعاری که در روضه‌های حسینیه امام خمینی(ره) خوانده میشد و تقدیم نسخه مکتوب شعرهای روضه به آقای شهید. آقا به دوستان شاعر گفته بودند که هم از شنیدن شعرها لذت میبردند و هم از دیدن نسخه مکتوب. 🏴«مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ» 🖥 Farsi.khamenei.ir

🖤درد دل با حسینیه امام خمینی(ره) 📹 لحظاتی از شعرخوانی آقای میثم مطیعی در مراسم عزاداری شب تاسوعا در جوار محل شهادت رهبر شهید انقلاب اسلامی. ۱۴۰۵/۰۴/۰۲ 🏴 «مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ» 🖥 Farsi.khamenei.ir

💔 شعر جانسوزی که حاج میثم مطیعی در شب تاسوعا در بیت رهبر شهید انقلاب قرائت کرد: امشب بسی‌ بیتاب و دلتنگ و ملولم اشک است در این روضه‌ها اذن دخولم باران اشک ملتی می‌بارد اینجا اندازه‌ی یک عمر گریه دارد اینجا اینجا تجلی‌گاه عشقی راستین بود اینجا پناه مردم این سرزمین بود اینجا زمینش مقتل جان‌های پاک است اینجا هزاران خاطره در زیر خاک است یادآور ایام دیدار است اینجا دل‌های ما در زیر آوار است اینجا آه ای حسینیه پر از گرد و غباری تو بیشتر از ما گمانم بیقراری آه ای حسینیه چرا قدت خمیده است؟ هر گوشه از تو جای پای یک شهید است حتی همین ویرانه‌ات احساس دارد از خیمه‌های سوخته میراث دارد  آه ای حسینه بگو آقا کجا رفت با پیکری خونین به سوی کربلا رفت عطر زیارتنامه آید زین حوالی عطر بنفسی انت و اهلی و مالی در این فراز او حق مطلب را ادا کرد اهل و عیال و مال و جانش را فدا کرد  وقت شهادت چفیه اش بر شانه اش بود آن رهبری که قتلگاهش خانه اش بود ای دل چه شد؟ ماندیم تنها و نمردیم این سخت جانی کشت ما را و نمردیم آقا سلام! آقای مظلومم کجایی یک سر نمی‌خواهی به این روضه بیایی؟ داریم با داغ تو می‌جنگیم آقا ساده بگویم آه دلتنگیم آقا امشب در این روضه است چشمانم به راهت جان می‌کنیم امشب کنار قتلگاهت تو رفتی و دیگر سلامم بی جواب است آقا ببین حال یتیمانت خراب است در روز هجرانت چرا باید بمانیم؟ ما پیشمرگانت چرا باید بمانیم؟ رفتی و دنیا در نگاهم سرسری شد دل‌های ما بعد از تو بیت رهبری شد جان‌های ما از غصه لبریز است آقا پیروزی بی تو غم انگیز است آقا زخمی شده این سینه و رفته است طاقت تازه پس از این جنگ ماییم و فراقت ای روضه دار غربت جد غریبت  آنقدر گفتی تا شهادت شد نصیبت سوگت نفس‌های مرا محبوس کرده خونت ولی این قوم را مبعوث کرده نامت دلیل امتداد ملت ماست مشت گره کرده نماد ملت ماست هرچند احیا کرده است این مشت ما را ای یار، تشییع تو خواهد کشت ما را تشییع آقا؟ آه باور کردنی نیست تشییع آقا؟ آه اصلا دیدنی نیست باید که با این زخم بی مرهم بمیریم ای کاش در تشییع تو ما هم بمیریم این چشم‌های خسته بر راه است برگرد این روضه‌های بی تو جانکاه است برگرد شب‌های بعد از تو به دشواری سحر شد امسال تاسوعا غم ما بیشتر شد ای روضه خوان مقتل بخوان ماتم بگیریم با گریه «ای اهل حرم» را دم بگیریم  امشب بخوان از ماتمی که بیکران است اشک حسین بن علی (ع) بر او روان است باید که از این غصه‌ی بی حد بخوانی از روضه‌ی شرمندگی باید بخوانی شرمندگی مشک از آب روانش شرمندگی ساقی از لب تشنگانش بر دامن صحرا علم خون گریه می‌کرد از گریه‌ی او مشک هم خون گریه می‌کرد در خیمه‌ی طفلان نوای آب آب است این مشک نه، این شیشه‌ی عمر رباب است عباس از شرم سکینه خون جگر شد وقتی حسین (ع) آمد بسی شرمنده‌تر شد آنجا حسین (ع) از درد از کم طاقتی گفت عباس را تا دید قلت حیلتی گفت برخیز ای ماه به خون غلتیده‌ی من اشک است این‌که می‌چکد از دیده‌ی من برخیز ای پشت و پناه خواهرانم راضی مشو اینگونه من تنها بمانم آخر علمدار سپاهم را چه کردند؟ کو دست‌هایت؟ تکیه‌گاهم‌ را چه کردند باور ندارم آسمانم بر زمین ریخت آن قد رعنا با عمود آهنین ریخت برخیز با تو کودکانم را غمی نیست برخیز و راهی شو، حرم را محرمی نیست مگذار تنها خیمه را در بی پناهی برخیز! امید نوامیس الهی آری حسین (ع) از آخر این غم خبر داشت تا خیمه بر می‌گشت و دستی بر کمر داشت این صحنه خون بر دیده‌ی افلاک می‌کرد با آستینش اشک خود را پاک می‌کرد ✍ شاعر: آقای محمد رسولی 🛠 آچــــــــــــــــــــــار: 🇮🇷 💠 @Achar_Ir

🎥 «حسینیه» خودش لبریز آه است... 🖤 خودش امسال آخر، قتلگاه است... 🎤 دقایقی از روضه‌خوانی جانسوز آقای مهدی رسولی در جمع سوگواران حسینی(ع) حاضر در جوار محل شهادت قائد شهید انقلاب. ۱۴۰۵/۳/۳۱ 🏴«مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ» 🖥 Farsi.khamenei.ir

🏴 لحظاتی از شعرخوانی آقای سیدمجید بنی‌فاطمه در رثای رهبر شهید انقلاب 📹دومین شب مراسم عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در جوار محل عروج ملکوتی قائد شهید انقلاب اسلامی. ۱۴۰۵/۰۴/۰۱ 🏴 «مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ» 🖥 Farsi.khamenei.ir

صحبت‌های حاج سید رضا نریمانی پیرامون صحبت‌های اخیر رئیس جمهور 🏴 مراسم عزاداری دهه اول محرم ۱۴۰۵ - شب هشتم 🗓  دوشنبه ١ تیر ماه ۱۴۰۵ 🔻 آستان مقدس شاه میرحمزه علیه السلام، هیئت فدائیان حسین علیه السلام 🛠 آچــــــــــــــــــــــار: 🇮🇷 💠 @Achar_Ir