#پنجاه‌روز روز 34 : عام.. پر از دردسر..؟ روزای راهنماییم همیشه پر دردسر بودن! از دعواهای دخترای توی مدرسه‌مون، تا قانون شکنی های مسخره و بی‌مصرفشون..! واقعاً جاش نیست بگم حس واقعیم نسبت بهشون چیه و اصلا مناسب نیست، حتی از کلمه هایی هم که در خورشون باشه نمی‌تونم اینجا بگم، ولی یه روز یه دعوای شدیدی بین دو نفر افتاد، فکر کنید درست بعد از زنگ آخر، جلوی در مدرسه که مادرا و شیفت دبستانیا اومده بودن یه دعوایی شروع شد و هر دو طرف کلی هم از رفیقاشونو آورده بودن و یه وضع وحشتناک مسخره ای شده بود و مدیر و معاون و ناظم و هرکس که اونجا بود می‌خواستن تمومش کنن و اوضاع رو به کنترلشون بگیرن ولی این دوتا کله‌شق تر از این حرفا بودن.‌ خلاصه که هم آبروی خودشون رفت، هم مدرسه و هم ماهایی که هیچ‌کاره‌ی اون دعوا بودیم! مدرسه‌مو که عوض کردم و رفتم دهم، هر روز خداروشکر می‌کردم که از اون مدرسه که چهار سال توش عذاب کشیدم رهایی پیدا کردم!.

#پنجاه‌روز روز 35 : درمورد کودکان.. خیلی خلاقن، موجودات کوچولو و شیطونی که روشنی هر خونه‌ان، منظورش درمورد نظریه چیه؟ دقیق نمی‌دونم ولی یه چیزی شنیدم که به نظرم خیلی جالبه. کودکان هر روز بیشتر از ده چیز جدید یاد می‌گیرن و سعی می‌کنن توی زندگیشون استفاده کنن، از طریق مشاهده و سوال پرسیدن. و این یکی هم جالب بود، کودکان تا یه حدودی، یعنی مثلا چهار پنج سالگیشون یه آدم کاملا پاک و معصومن. یعنی هیچ گناهی مرتکب نشدن، چه کوچیک چه بزرگ. برا همینه که میگن گاهی بچه ها و مخصوصا یکی دو ساله ها شاید بتونن چیزایی رو ببینن که ما نمی‌تونیم ببینیم. و اگر دقت کنید، هیچکس خاطره‌ی درست و درمونی از اون سنش نداره(:

امروز چه تاریخ باحالیه ۱۴۰۵/۵/۵ جالبه 😃

جدی انیمه دیدن هم عالمی داره ها درسته شصت هفتاد درصد انیمه ها محتوای چرتی دارن، ولی بگردید یه شاهکار هایی پیدا می‌کنید که به قول ریحآبی مخ پاچونه🤌🏻

مثلاً با خودتون می‌گید: وووواااههه این چی بود دیگههه 🤯

بعضیاشونم که اصلا طلان طلا 🤌🏻

عه وا سلام