خیلی دلم میخواست باهاتون حرف بزنم شاید صدای مغزم اروم بشه شاید این درد یکم مرهم گذاشته بشه روش شاید ی ذره تخلیه بشم...

ولی نمیشد

به همتون شب بخیر گفته بودم

باز من موندمو دیوارا و تاریکی اتاق

باز من موندمو یه مغز پر سر و صدا

اما شدیدا دلم میخواست یک شب این اتاق و تاریکیش بمونن بی من..

هوا خیلی دلنشینه زیر بارون راه رفتن از جمله حسرت های امشبه:)

شما که غریبه نیستی من‌ همین الانشم تو رودروایسی با مامانم زنده ام!

ولی اونجا ک میگه: کجایی ارزوی محال؟ کجایی؟ دیدمت رفتی به همراه باد!! کجایی؟

دلم اونجاست‌ت‌ت، که جسمم حق نداره باشه💔

دور از تو خوش نیست حال من، ای احسن الاحوال من؛)))

غمی که رفتن دارد، چونان شکستن دارد که روح و جانم انگار هوای مردن دارد...