ولی روزا چه بیرحمانه دارن میگذرن چقدر وجود من تیکه تیکه جا موند تو این روزا که اسمش گذشته اس..

رفتم سراغ یه پادکست قدیمی.. از اولین بار که گوشش کردم 78شبه میگذره و هنوزم قصه من "همون و طاقت بار فراق این ایامم نیست" نمیدونم سر تیتر وصال تو کدوم روز نوشته شده اصلا نمیدونم نوشته شده یا نه اما میدونم من هرچی بلیط صبر داشتم خرج کردم این روزا تیکه تیکه دارم خودمو خرج میکنم تیکه تیکه دارم تموم میشم و کاری از دست خودمو کسی بر نمیاد..

ارزش یه بار گوش دادنو داره:)

حس میکنم هرآنچه که بیانش برای من غیر ممکن هست رو داره میفهمه..

رفقا دم سحری وسر نماز صبح التماس دعای ویژه دارما)))

من واقعا دیگه حوصله زنده بودنو ندارم چیکار باید کرد تو این نبرد نابرابر اجبار موندنو فروپاشی..

خداهرچی ‌خیلی چیزا به من داد ولی رفیقامث گلچین کرد از بهترین ها داد #گلی من

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست:)

شبا تو یه لول دیگه قابل تحمل نیستن

یکی منو ببره هیئت لطفا وضعم ناجوره

سخن بسیار است و دست واژه کوتاه