پرتره رنگی از پیشوا آدولف هیتلر در سپتامبر ۱۹۳۸ در حاشیه کنفرانس مونیخ ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

انتقام بعد از ۱۷ سال… ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

آدولف هیتلر در مقابل جمعیتی از کودکان در بیرون از برگهوف. ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

حضور و نقش ژاپن در جنگ جهانی دوم: (قسمت اول) بخش اول: ریشه‌های جنگ (از اصلاحات میجی تا نظامی‌گری) ریشه‌های حضور ژاپن در جنگ جهانی دوم را باید در سدهٔ نوزدهم میلادی جست. پس از اصلاحات میجی (۱۸۶۸)، ژاپن با الگوبرداری از غرب، به سرعت صنعتی و مدرن شد، اما در همان مسیر، سیاست توسعه‌طلبی و استعمارگری را در پیش گرفت. دو عامل کلیدی در این مسیر نقش داشتند: ۱. کمبود شدید منابع طبیعی: ژاپن کشوری است که ۹۹.۹ درصد نفت خام و بیش از ۹۹ درصد تجارت خارجی خود را از راه دریا تأمین می‌کرد. این «اضطراب ژئوپلیتیکی» آن را به سمت تصاحب سرزمین‌های غنی از منابع سوق داد. ۲. تسلط تفکر نظامی‌گری (میلیتاریسم): در دههٔ ۱۹۳۰، با تلفیق روحیهٔ سامورایی، پرستش امپراتور (تننو) و بحران اقتصادی جهانی، ارتش ژاپن به قدرت مسلط در سیاست تبدیل شد. در سال ۱۹۲۷، سند معروف «بیانیهٔ تاناکا» (که هرچند صحت آن مورد مناقشه است، اما روحیهٔ حاکم را نشان می‌دهد) اعلام کرد: «برای فتح جهان، باید چین را فتح کرد؛ برای فتح چین، باید منچوری و مغولستان را فتح کرد.» بخش دوم: مقدمات تجاوز (۱۹۳۱ تا ۱۹۴۱) حادثهٔ موکدن (۱۸ سپتامبر ۱۹۳۱): افسران ارتش کوانتونگ (گوانتونگ) با انفجار خط آهن جنوب منچوری، این عمل را به چینی‌ها نسبت دادند و به منچوری حمله کردند. در سال ۱۹۳۲، دولت دست‌نشان «مانچوکو» را تأسیس کردند. جامعهٔ ملل این اقدام را محکوم کرد و ژاپن در سال ۱۹۳۳ از آن سازمان خارج شد. جنگ دوم چین و ژاپن (۱۹۳۷): با حادثهٔ پل مارکو پولو (۷ ژوئیه) در نزدیکی پکن، جنگ تمام‌عیار با چین آغاز شد. در طی این جنگ، ارتش ژاپن مرتکب کشتار نانجینگ شد که طی آن بیش از ۳۰۰ هزار غیرنظامی و اسیر جنگی چینی به قتل رسیدند. ژاپن تصور می‌کرد چین را در عرض چند ماه شکست خواهد داد، اما این جنگ به یک باتلاق استراتژیک تبدیل شد که منابع آن را به شدت تحلیل برد. پیمان سه‌جانبه (۱۹۴۰): ژاپن با آلمان نازی و ایتالیای فاشیست پیمان نظامی بست و محور قدرت‌های متحد را تشکیل داد. بخش سوم: جنگ اقیانوس آرام (۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵) حمله به پرل هاربر (۷ دسامبر ۱۹۴۱): ناوگان هوایی ژاپن به پایگاه دریایی آمریکا در هاوایی حمله غافلگیرانه کرد. در این حمله، ۸ ناو جنگی و ۲۳۲ هواپیما منهدم یا آسیب دیدند. روز بعد، آمریکا و بریتانیا به ژاپن اعلام جنگ دادند و جنگ جهانی دوم در شرق آسیا رسماً آغاز شد. گسترش سریع (دسامبر ۱۹۴۱ تا مه ۱۹۴۲): ژاپن در کمتر از شش ماه، به پیروزی‌های خیره‌کننده‌ای دست یافت: تصرف هنگ‌کنگ، مالایا (سقوط سنگاپور در فوریه ۱۹۴۲)، فیلیپین، هند شرقی هلند (اندونزی کنونی) و برمه. در این دوره، ژاپن عملاً بر تمام غرب اقیانوس آرام مسلط شد. نقطهٔ عطف جنگ (۱۹۴۲): در نبرد میدوی (ژوئن ۱۹۴۲)، نیروی دریایی آمریکا با شکست سنگین ژاپن (ناپدید شدن ۴ ناو هواپیمابر اصلی) موازنهٔ قدرت را به هم زد. از این پس، آمریکا استراتژی «جهش از جزیره به جزیره» را در پیش گرفت و به تدریج پایگاه‌های ژاپن را یکی پس از دیگری تصرف کرد. اوضاع در اواخر جنگ: با قطع خطوط تأمین سوخت، ژاپن به تاکتیک انتحاری «کامیکازه» (باد الهی) روی آورد که در آن خلبانان با هواپیماهای مملو از مواد منفجره به ناوهای آمریکایی حمله می‌کردند. همچنین در سال ۱۹۴۵، بمب‌افکن‌های بی-۲۹ آمریکایی با بمب‌های آتش‌زا، شهرهای توکیو، اوزاکا و ناگویا را به خاکستر تبدیل کردند. بخش چهارم: جنایات جنگی و فجایع انسانی ارتش ژاپن در آسیا مرتکب جنایات گسترده‌ای شد که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: کشتارهای دسته‌جمعی: افزون بر نانجینگ، در سنگاپور (عملیات پاکسازی با قتل ده‌ها هزار چینی)، و کشتار مانیل (حدود ۱۰۰ هزار غیرنظامی فیلیپینی) نیز فجایع مشابهی رخ داد. جنگ میکروبی و آزمایش‌های انسانی: یگان ۷۳۱ به فرماندهی شیرو ایشی، در منچوری، هزاران اسیر جنگی و غیرنظامی را زنده‌زنده تشریح کردند و با باکتری‌های طاعون و وبا روی آن‌ها آزمایش کردند. دست‌کم ۱۲ هزار نفر قربانی این آزمایش‌ها شدند. نظام «زنانی برای آسایش» (کامفورت ویمن): بیش از ۲۰۰ هزار زن از کره، چین، فیلیپین و اندونزی به اجبار به بردگی جنسی گرفته شدند. سایر جنایات: کار اجباری (مانند جادهٔ مرگ در برمه که جان ۱۵۰ هزار کارگر را گرفت)، جنگ افزارهای شیمیایی، سیاست «سه چیز» (بکش، بسوزان، غارت کن) و شکنجهٔ اسیران جنگی (مانند راهپیمایی مرگ باتان در فیلیپین). آمار تلفات (بر اساس برآوردها): چین: ۳۵ میلیون کشته و زخمی (نظامی و غیرنظامی) اندونزی: ۴ میلیون، ویتنام: ۲ میلیون، فیلیپین: ۱.۱ میلیون کشته. بخش پنجم: سقوط و تسلیم بی‌قید و شرط در اوت ۱۹۴۵، با نزدیک شدن ارتش سرخ شوروی به منچوری، آمریکا تصمیم به استفاده از سلاح اتمی گرفت: ۶ اوت ۱۹۴۵: بمب اتمی بر روی هیروشیما پرتاب شد (حدود ۱۴۰ هزار کشته). ۹ اوت ۱۹۴۵: بمب اتمی بر روی ناگاساکی پرتاب شد (حدود ۷۰ هزار کشته). ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

نقش و حضور ژاپن در جنگ جهانی دوم: (قسمت دوم) در همان روز شوروی به ژاپن اعلام جنگ کرد و به منچوری حمله برد. سرانجام، ۱۵ اوت ۱۹۴۵، امپراتور هیروهیتو طی یک نطق رادیویی (که برای اولین بار صدای او پخش شد)، اعلامیهٔ پوتسدام را پذیرفت و تسلیم بی‌قید و شرط را اعلام کرد. بدین ترتیب، پس از ۱۵ سال جنگ‌افروزی، این کشور رسماً شکست خورد. بخش ششم: اشغال و چالش‌های باقی‌مانده ژاپن به مدت ۶ سال و نیم (تا سال ۱۹۵۲) تحت اشغال نظامی متفقین به رهبری ژنرال داگلاس مک‌آرتور قرار گرفت. در این دوران: _قانون اساسی جدید (با اصل ۹ که جنگ را برای همیشه رد می‌کند) تدوین شد. _ارتش منحل و نهادهای نظامی‌گری پاکسازی شدند. _اصلاحات ارضی و اقتصادی انجام گرفت. با این حال، برخلاف آلمان، ژاپن هرگز به طور کامل به محاکمهٔ جنایات جنگی خود نپرداخت (بسیاری از دانشمندان یگان ۷۳۱ دزدیده شده و به آمریکا منتقل شدن). پس از جنگ، جریان‌های راست‌گرا همواره در تلاش برای انکار یا کمرنگ جلوه دادن جنایات مانند کشتار نانجینگ و نظام بردگی جنسی بوده‌اند. همچنین، دیدار مقامات ژاپنی از معبد یاسوکونی (محل دفن جنایتکاران جنگی درجه‌ی الف) همواره با اعتراض شدید کره‌جنوبی، چین و سایر کشورهای آسیایی روبرو شده است و این مسئله تا امروز به عنوان یکی از معضلات تاریخی حل‌نشده در شرق آسیا باقی مانده است. ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

امپراتور هیروهیتو که بود؟ (قسمت اول) 👑 تولد، خانواده و اوایل زندگی هیروهیتو در ۲۹ آوریل ۱۹۰۱ در کاخ آئویاما، توکیو به دنیا آمد. او نخستین پسر ولیعهد یوشیهیتو (که بعدها امپراتور تایشو شد) و همسر ولیعهد ساداکو (امپراتریس تی‌می) بود. او نوه امپراتور میجی بود و برخلاف سنت، از دور از دربار بزرگ شد تا تربیتی مدرن‌تر داشته باشد. در سال ۱۹۲۴ با ناگاکو (امپراتریس کوجون) ازدواج کرد. 📜 سلطنت: از جوانی تا جنگ جهانی هیروهیتو در سال ۱۹۲۱ به عنوان نایب‌السلطنه (شاهزاده ولیعهد) منصوب شد و پس از مرگ پدرش در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶، در سن ۲۵ سالگی بر تخت نشست. دوران سلطنت او با نام دوره شووا (به معنای "روشنگری و صلح") شناخته می‌شود که یکی از طولانی‌ترین دوره‌های سلطنت در تاریخ ژاپن و جهان است. ⚔️ جنگ جهانی دوم و نقش تاریخی نقش دقیق هیروهیتو در جنگ جهانی دوم یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات تاریخی است: پیش و در طول جنگ، هیروهیتو در ژاپن به عنوان "پسر آسمان" و موجودی نیمه‌الهی پرستیده می‌شد. سرنوشت‌سازترین اقدام او، اعلام رسمی تسلیم ژاپن در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ بود که به جنگ جهانی دوم پایان داد. این تصمیم در شرایطی بسیار دشوار گرفته شد. ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/

امپراتور هیروهیتو که بود؟ (قسمت دوم) 👑 پس از جنگ: از خدا تا نماد ملی با وجود درخواست ‌های متفقین برای محاکمه او به عنوان جنایتکار جنگی، با حمایت ژنرال مک‌آرتور، امپراتور از تعقیب قضایی مصون ماند و تاج و تخت ژاپن حفظ شد. در سال ۱۹۴۶، هیروهیتو رسماً اعلام کرد که خدا نیست، بلکه یک انسان است. پس از جنگ، نقش او از یک فرمانروای مقتدر به "نماد دولت و وحدت مردم" تغییر یافت و به یک شخصیت تشریفاتی تبدیل شد. 🕊️ سال‌های پایانی و مرگ او سال‌های پایانی عمر را در کاخ فوکیاژ گذراند. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۷، به دلیل مشکلات گوارشی، تحت عمل جراحی لوزالمعده قرار گرفت و پزشکان متوجه شدند که به سرطان اثنی‌عشر مبتلا است. امپراتور هیروهیتو سرانجام در ۷ ژانویه ۱۹۸۹، در سن ۸۷ سالگی درگذشت و دوران ۶۲ ساله حکومت او به پایان رسید. 👨‍👩‍👧‍👦 خانواده و میراث او و همسرش صاحب پنج فرزند (دو پسر و سه دختر) شدند. بزرگ‌ترین فرزند او، آکیهیتو، پس از مرگش در سال ۱۹۸۹ به عنوان امپراتور جدید ژاپن انتخاب شد و تا سال ۲۰۱۹ سلطنت کرد. ‌《卐Adolf_Hitler卐》 ‌📰=《@Adolf1945Hitler》 ‌🖋=/MH/