حال که دیگر امیدی در کار نیست شور و شوق، جریانی در کار نیست لبخند روی لبت را چه کنم؟ افسونگر چشمانت را چه کنم؟

چشمان سیاه تو مرا خواهد کشت افسون نگاه تو مرا خواهد کشت اینگونه که آه می کشد لب هایت پس لرزه ی آه تو مرا خواهد کشت

-

بله؛ من تغییر کرده ام. چرا که هرچی انتظارش را نداشتم دیدم!

𖥧

در همین حسرت که یک شب راکنارت، مانده ام در همان پس کوچه ها در انتظارت مانده ام کوچه اما انتهایش بی کسی بن بست اوست کوچه ای از بی کسی را بیقرارت مانده ام مثل دردی مبهم از بیدار بودن خسته ام در بلنداهای یلدا خسته، زارت مانده ام "حـآفظ"