حالم از قضاوت های بی‌جا بهم میخوره .

و امشبی که با هر لحظه‌ی خوب و بدش گذشت^^

ولی‌چیه‌این‌آدم‌بودن ، با‌ یکم بالا‌رفتنِ وُلم‌ صدا ، میریزه‌‌بهم ‌و حالا‌‌بیا و ‌درستش‌کن ، هر‌کاری‌بکنی‌بازم‌‌اون‌ته‌جونت‌ ، از‌ترس‌و وحشت تیر میکشه ، و باور‌نکردنی‌ تر میشه‌ ، چون که سختِ‌باور کردنش‌از جانبِ‌کسی که انتظارش رو نداری ، خوشحالم‌خوشحالم‌خوشحالم‌که‌ختمِ‌بخیر‌شد‌ ، چیزی که تا‌چند‌دقیقه‌پیش‌ شاید‌به‌بدترین‌درد و شکل ممکن‌ بود ، * اُ‌وس‌کریم ، اصلا‌مرامی‌طوری دمت گرم .

*نه‌جدی فکر کردید میتونید منو ناراحت کنید ؟ هه من خودم همش ناراحتم اصلا نیازی به شما نیست .

_

ولی من همیشه زاپاس بودم ، تو فامیل ، تو رفاقت ، تو دوستی ، تو همه‌چی ، همیشه بودم‌ها، ولی هیچ وقت خواسته نشدم . نه اون قدر خوب که به عنوان تنها نفر امن انتخاب شم ، نه اون قدر بد که ولم کنن و برن ‌‌‌،همیشه یه گزینه‌ی موقّت بودم واسه وقتایی که بقیه رفتن .. من همیشه گوش دادم ، فهمیدم ، موندم ولی هیچ وقت کسی برنگشت بگه تو چته .. همیشه زاپاس بودم ، برای وقتای تنهایی بقیه :)*

_

اخرش سردرد منو میخوره مطمئنم .

میدونی دوستی یعنی چی ؟ یعنی من بدون هیچ ترسی تو رو شایسته‌ی این بدونم که امانت دار بخش زیادی از آبروی من باشی .

ولی بارون ^^

*حسِ خوب فقط اونجا که ذوق‌ِ کسی که دوسش داری رو میبینی :)))))