🔺کتاب تازه‌منتشرشده المنظومة الفکریة لابن‌ ابی‌جمهور الاحسائی @AghayedNet

⏳به‌زودی... @AghayedNet

🔺کتاب تازه‌منتشرشده چاپ جدیدِ الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم نگاشته شیخ زین‌الدین عاملی نباطی بیاضی متوفای ۸۷۷ ق در فضائل و مثالب @AghayedNet

🔺کتاب تازه‌منتشرشده الاعتداءات الوهابیة علی العتبات المقدسة فی العراق ۱۷۸۶م ـ ۱۸۱۲م @AghayedNet

✔️🔻عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامه: 🔸قبر حضرت فاطمه زهرا عَلَيها وَ عَلی اَبِيها وَ بَعلِها وَ بَنِيهَا السّلام در خانه او است. 🔸و چون بنى‌اميّه مسجد را وسعت دادند، خانه او در مسجد واقع شد و در نزديکى باب جبرئيل واقع است و حضرت امير صلوات اللّه عليه آن را مخفى داشت که مبادا منافقين آن را نبش کنند که بر آن حضرت نماز کنند و به موجب وصيت خود او راضى نبود که منافقين بر او نماز کنند. 〰️〰️〰️〰️ ✔️من دائرة المعارف الحسينية (تاريخ المراقد): 🔹«هذا ونميل إلى الرأي القائل بأن السيّدة فاطمة الزهراء عليهاالسّلام مدفونة في بيتها 🔹حيث من المستبعد جداً في مثل تلك الظروف التي أراد الإمام أمير المؤمنين عليه السّلام أن لا يطّلع أحد على تشييعها ودفنها أن ينقلها إلى البقيع 🔹وأن يترك هذا المكان الفضيل قرب مرقد أبيها وقرب الروضة والمسجد، 🔹وإذا ما قيل بأن الدفن كان في بيتها فنرجّح أن يكون في حجرتها لا في فناء دارها.» @AghayedNet

🔺کتاب منتشرشده مفاخر یزد ویژه عالمان دینی از قرن دوم هجری تاکنون دراین کتاب نام برخی علماء یزدی که از تابعان بزرگان مکتب استبصار بوده‌اند، با شرح حال مختصری نقل شده است. #شیخیه @AghayedNet

🔺کتاب ‌منتشرشده ظواهر أسلوبية فی ديوان شیخ المتألهين الشيخ أحمد بن زين الدين الأحسائی پایان‌نامه‌ای در مقطع کارشناسی ارشد پیرامون دیوان شعر شیخ مرحوم رَفَعَ اللهُ شَأنَه @AghayedNe

🔺فرمایش عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی رفع الله شأنه در پاسخ به پرسشی درباره فدک @AghayedNet

کتیبۀ یا محسن بن علی (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ اللهُ الشّاهِدُ ابن الامام علیه السّلام اخ الامامین الحسن و الحُسین علیهما السَّلام عمّ الامام زین العابدین علیه السّلام اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یٰا مُحسنَ بْنَ عَلیِّ بْنِ اَبی‌طالِبٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ یَا ابْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ بِنْتِ رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهٖ وَ سَلَّمَ المظلوم ابن المظلوم/ابن الشّهید/السقط الشّهید ناله‌ای کنده شد از سینۀ زهرای بتول/گوییا کنده شد از جا حرم و شهر رسول گفت با سوز جگر، چشم تر و قلب ملول:/فضّه دریاب مرا، گشت جنینم مقتول امّتت، ای پدرم، جور چه پیوسته کنند/این‌چنین، یا اَبتا، با منِ دلخسته کنند (راست، از بالا به پایین:🔻) قالَ اللهُ تَبارَکَ وَ تَعالیٰ: وَ اِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِاَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ قالَ الْمُفَضَّلُ لِاَبی عَبْدِ اللهِ، اَلْاِمامِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ عَلَیْهِمَا السَّلامُ: یا مَولا[یَ] ما تَقُولُ فی قَوْلِهٖ تَعالیٰ: «وَ اِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِاَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ»؟ قالَ الْاِمامُ عَلَیْهِ السَّلامُ: یا مُفَضَّلُ وَ «الْمَوْؤُدَةُ» وَاللهِ مُحسنٌ لِاَنَّهُ مِنّا لا غَیْرُ، فَمَنْ قالَ غَیْرَ هٰذا فَکَذِّبُوهُ. [ترجمه: مفضّل خدمت امام صادق علیه‌السلام عرض کرد: مولای من، چه می‌فرمایید در‌باره این فرمایش خداوند: «آن هنگام که از موءوده (زنده‌به‌گور‌شده) می‌پرسند که به چه گناهی کشته شده»؟ امام علیه‌السلام فرمود: ای مفضل، به خدا سوگند، موءوده محسن است؛ زیراکه [تنها] او از ما [اهل‌بیت] است، نه غیر او. پس هر‌که جز این بگوید، تکذیبش کنید.] قالَ الْاِمامُ الصّادِقُ عَلَیْهِ السَّلامُ: اِذا کانَ یَوْمُ الْقِیامَةِ دُعِیَ مُحَمَّدٌ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهٖ فَیُکْسیٰ حُلَّةً وَرْدیَّةً ثُمَّ یُقامُ عَنْ یَمینِ الْعَرْشِ... ثُمَّ یُنادی مُنادٍ عَنْ بُطْنانِ الْعَرْشِ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْعِزَّةِ وَ الْاُفُقِ الْاَعْلیٰ: نِعْمَ الْاَبُ اَبُوکَ یا مُحَمَّدُ وَ هُوَ اِبْراهیمُ وَ نِعْمَ الْاَخُ اَخُوکَ وَ هُوَ عَلِیُّ بنُ اَبی‌طالِبٍ وَ نِعْمَ السِّبْطانِ سِبْطاکَ وَ هُمَا الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ نِعْمَ الْجَنینُ جَنینُکَ وَ هُوَ مُحسنٌ. [ترجمه: امام صادق علیه‌السلام فرمود: هنگامی که روز قیامت شود، محمد صلی اللّه علیه و آله فراخوانده شود و جامه‌ای سرخ‌رنگ بر او بپوشانند و در سمت راست عرش بایستد... سپس ندادهنده‌ای از‌میان عرش از‌جانب پروردگار عزت و افق اعلی صدا می‌زند: ای محمد، چه خوب پدری است پدر تو که ابراهیم باشد و چه خوب برادری است برادر تو که علی بن ابی‌طالب باشد و چه نوه‌های خوبی هستند نوه‌های تو که حسن و حسین باشند و چه نیکو جنینی است جنین تو که محسن باشد.] وَ قالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: وَ اَوَّلُ مَنْ یُحْکَمُ فیهِ مُحسنُ بْنُ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلامُ فی قاتِلِهٖ. [ترجمه: حضرت صادق علیه‌السلام فرمود: اولین کسی که [روز قیامت] درباره او حکم می‌شود محسن بن علی علیه‌السلام و کشندۀ او است.] @AghayedNet

(چپ، از بالا به پایین:🔻) رَوَی الْحاکِمُ (مِنْ عُلَماءِ العامَّةِ): اِنَّ النَّبِیَّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ هُوَ الَّذِی اخْتارَ اَسْماءَ اَبْناءِ الزَّهْراءِ حَسَنًا وَ حُسَیْنًا وَ مُحسنًا. ثُمَّ قالَ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ: اِنّی سَمَّیْتُ هٰؤُلاءِ بِتَسْمِیَةِ هارونَ بَنیهِ شَبَّرًا وَ شَبیرًا وَ مُشَبِّرًا. [ترجمه: حاکم [نیشابوری] (از علمای عامه) روایت کرده است: همانا پیامبر خدا بود که نام پسران زهراء را حسن و حسین و محسن نهاد. سپس خود ایشان صلی الله علیه و آله فرمود: من ایشان را نامیدم به آن‌گونه که هارون پسرانش را شبّر و شبیر و مشبّر نامید.] «... وَ ضَرْبَ عُمَرَ لَها بِالسَّوْطِ عَلیٰ عَضُدِها حَتّیٰ صارَ کَالدُّمْلُجِ الْاَسْوَدِ وَ رَکْلَ الْبابِ بِرِجْلِهٖ حَتّیٰ اَصابَ بَطْنَها وَ هِیَ حامِلَةٌ بِالْمُحسنِ لِسِتَّةِ اَشْهُرٍ وَ اِسْقاطَها ایّاهُ وَ هُجومَ عُمَرَ وَ قُنْفُذٍ وَ خالِدِ بْنِ وَلیدٍ لَعَنَهُمُ اللهُ وَ صَفْقَةَ خَدِّها حَتّیٰ بَدا قُرْطاها تَحْتَ خِمارِها وَ هِیَ تَجْهَرُ بِالْبُکاءِ وَ تَقُولُ: وا اَبَتاهْ وا رَسولَ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهٖ! اِبْنَتُکَ فاطِمَةُ تُکَذَّبُ وَ تُضْرَبُ وَ یُقْتَلُ جَنینٌ فی بَطْنِها...» [ترجمۀ آزاد (امام صادق علیه‌السلام به مفضل از جریان‌های دورۀ رجعت خبر داد که همۀ ائمه در‌حضور رسول‌خدا صلی الله علیه و آله جمع‌ می‌شوند و از ستم ستم‌کاران امت شکایت می‌کنند. از‌جملۀ شکایت‌های حضرت زهراء علیها‌السلام این خواهد بود): عمر با تازیانه به بازوی فاطمه علیهاالسلام زد به‌طوری که هم‌چون بازوبندی سیاه شد و درِ خانه را با پا به شکم آن بزرگوار زد و او که حامله بود محسنِ شش‌ماهۀ خود را سقط کرد. عمر و قنفذ و خالد بن ولید که خدا لعنتشان کند [به خانۀ زهراء] حمله کردند. [عمر] چنان به روی مبارکش سیلی زد که گوشواره‌های زیر مقنعه ظاهر شد! فاطمه با صدای بلند گریه می‌کرد و می‌گفت: آه ای پدر جان، ای پیامبر خدا! دخترت فاطمه را دروغگو می‌دانند و کتکش می‌زنند و جنینش را می‌کشند!] وَ قالَ عَلَیْهِ السَّلامُ فی اَحْوالِ الرَّجْعَةِ: وَ یَأْتی مُحسنٌ تَحْمِلُهُ خَدیجَةُ بِنْتُ خُوَیْلِدٍ وَ فاطِمَةُ بِنْتُ اَسَدٍ اُمُّ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلیْهِ السَّلامُ وَ هُنَّ صارِخاتٌ وَ اُمُّهُ فاطِمَةُ تَقُولُ: «”هٰذا یَوْمُکُمُ الَّذی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ” اَلْیَوْمَ ”تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُحْضَرًا وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَیْنَها وَ بَیْنَهُ اَمَدًا بَعیدًا”.» قالَ الْمُفَضَّلُ: فَبَکَی الْاِمامُ الصّادِقُ عَلَیْهِ السَّلامُ حَتَّی اخْضَلَّتْ لِحْیَتُهُ بِالدُّموعِ ثُمَّ قالَ: لا قَرَّتْ عَیْنٌ لاتَبْکی عِنْدَ هٰذَا الذِّکْرِ... [ترجمۀ آزاد (امام صادق علیه‌السلام، در همان حدیث مفضل، جریانی دیگر را از دورۀ رجعت بیان فرمود): محسن به‌نزد پیامبر صلی الله علیه و آله می‌آید. خدیجۀ کبری و فاطمه مادر امیرالمؤمنین علیه‌السلام، ناله‌کنان، محسن را می‌آورند. مادرش فاطمۀ زهراء [دو آیۀ قرآن را] می‌خواند [که ترجمه‌اش چنین است:] این است آن روزی که به شما وعده شده بود. امروز هر‌کس کار نیک یا بدی کرده، آن را خواهد یافت. بدکار آرزو می‌کند که کاش میان او و عملش فاصله‌ای بسیار بود. مفضل گفت: در این وقت حضرت صادق علیه‌السلام چنان گریست که محاسن مبارکش از اشک تر شد. سپس فرمود: روشن مباد چشمی که هنگام یاد این جریان نگرید.] اسماعیلی قوچانی 78/3/15 @AghayedNet