✔️🔻روز ولادت عالم ربانی، مرحوم شیخ احمد اَحسائی، اعلی‌ الله‌ مقامه با توجه به اسناد تاریخی، ماهِ ولادتِ شیخ اعلی الله مقامه قطعی است. روشن است که ایشان در ماه رجب سال ١١۶۶ ق ولادت یافته‌اند؛ اما روز ولادت مشخص نیست. شیخ مرحوم رفع الله درجاته در زندگی‌نامۀ خود نگاشته‌اند: «کانت ولادتی فی السنة السادسة و الستین بعد المائة و الالف من الهجرة فی شهر رجب المرجب» (جوامع الکلم، ج۸، «شرح احوال الشیخ الاوحد»، ص۴۵۸). مرحوم شیخ عبدالله احسائی رحمه‌الله نیز در شرح‌احوالی که نگاشته، به روز ولادت اشاره‌ای نکرده است. برخی روز ولادت را بیست و ششم این ماه نوشته‌اند که میزان اعتبار آن اندک و منبع آن ناشناس است.¹ ازاین‌رو دوستداران این بزرگ‌مرد شیعه، در تمام این ماه، به گونۀ دیگری، نسیم معرفت و محبت را از دیار احساء استشمام می‌کنند. اهل بصیرت و معرفت و تابعان عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی‌ الله‌ مقامه روز سیزدهم رجب را برای بزرگ‌داشت ولادت شیخ رفع الله شأنه جشن می‌گیرند؛ زیرا هم‌زمان با جشن عمومی ١٣ رجب است که به روز ولادت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام شهرت دارد. @AghayedNet —————————————— ¹ در آغاز یکی از چاپ‌های حیاة النفس، زندگی‌نامۀ خودنوشت شیخ مرحوم اعلی الله مقامه آمده است. در پانوشتِ آن زندگی‌نامه چنین آمده است: «قیل انه ولد فی الیوم السادس و العشرین من شهر رجب، و مادة تاریخ ولادته فی حساب الأبجد آیة قرآنیة فی سورة المطففین (آیة ۲۶) یقول تعالی: ختامه مسک.» (حیاة النفس فی حضرة القدس، (چاپ دوم: بیروت، ۱۴۲۱ ق)، ص۴۴، پانوشت ۱)

✔️🔻درباره کتاب الأسرار المکنونة فی دعاء المعانی به‌مناسبت مباحث کتاب شرح الزیارة مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه، روزی استاد ما حفظه الله تعالی فرمودند در این کتاب در مواضع مختلف به فقره‌‌هایی از دعاء رجبیه (دعاء‌ معانی) استشهاد شده و نکاتی بیان فرموده‌اند. خوب است این بخش‌ها جمع‌آوری شود چراکه شرح این دعاء محسوب می‌شود و در کنار دیگر شروحی که از بزرگان در دست است، این شرح‌های کوتاه‌کوتاه هم استفاده شود. خوشبختانه فاضل محترم أحمد بن حسین عبیدان أحسائی تا حدودی این خلأ را پر کرده است. در این کتاب منتشرشده، شرح فقرات این دعاء را از مصنفات عالمان ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی و مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی و مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامهم اجمعین استخراج کرده است. البته همان‌طور که بر جلد کتاب تصریح شده، این شروح «مِن بعض مصنفات» است. ازاین‌رو می‌توان این پروژه علمی را ادامه‌دار فرض کرد و در جلد دوم، ادامه شروح جمع‌آوری شود. به‌نظر می‌رسد همه شروح یک کتاب نیز در این اثر استقصاء نشده است. به‌طور مشخص، از کتاب مبارک شرح الزیارة فقراتی نقل شده است؛ اما بسیاری از شروح و استنادات نادیده گرفته شده. برای مثال، این‌نگارنده در کتاب شرح‌ الزیارة فراوان یافتم که به فقرات این دعاء‌ استشهاد کرده‌اند و یادداشت کرده‌ام؛ اما در این کتاب تازه منتشر شده، نوع این استشهادها نقل نشده است. برای نمونه در جلد دوم (چ بیروت: دار المفید) این مواضع وجود دارد: صفحات: ٧۵، ٧٧، ٨۴، ٨۶، ١٠١، ١٠٣، ١١٢، ١١٨، ١۳٨، ١٨١ و ١٩٣ و... . درباره بعضی تعبیرات مؤلف محترم در مقدمه کتاب و روش تحقیق، تأملاتی است که باید در فرصتی دیگر به آن پرداخت. خداوند متعال توفیق بهره‌برداری از معارف اهل‌البیت علیهم‌السلام نصیب همه شیعیان بگرداند؛ بجاه محمدٍ و آله. @AghayedNet

🔺کتاب تازه‌منتشرشده ادعیة الوسائل الی المسائل (منسوبة الی الامام الرضا او ابنه الامام الجواد علیهماالسلام) @AghayedNet

🌷در ایام ولادت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه 🔺تقدیم می‌شود. @AghayedNet

🔺🎙فایل صوتی نشست با موضوع: 🔹تمثیل‌های حِکمی در معاد احسائی (اعلی الله مقامه) 🔸کربلای معلی 🗓۲۲ رجب ۱۴۴۶ Instagram.com/aghayednet @AghayedNet

🌷در ایام ولادت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی رفع الله شأنه 🔸نشستی با عنوان: مکتب شیخ (اعلی الله مقامه)‌ و پژواک آن 🔺تقدیم می‌شود ⏳به‌زودی... @AghayedNet

🔺تحقیقی درباره ولادت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در پنجم ماه ذوالحجة الحرام و اشاره به شهرت سیزده رجب @AghayedNet

🔺شرح حال الشیخ المرحوم الأحسائی من أوائل عمره الشریف بقلمه وخطه 🔹بخشی‌از شرح احوال شیخ مرحوم اعلی الله مقامه به قلم و خط این بزرگوار 🔸من أدب النُّساخ ومن آدابهم.. المعروف أنّ الضرب على الكلام الزائد يكون بطرق منها الشطب أو الكشط أو التسويد، ومنها ما قاله الشاعر بالفارسیة: «نقطه هر جا غلط افتاد، مکیدن ادب است» ولكنهم مع الأسماء المقدسة كلفظ الجلالة أو أسماء النبي والآل عليهم السلام يتبعون طريقة مهذبة، فإذا كانت هذه الکلمات المقدسة زائدة وضعوها في دائرة ولم يضربوا عليها ولا يمسحوها ولا يسوّدوها وفي هذه الصورة من خط الشيخ المرحوم أعلى الله مقامه نرى نفس الطريقة بالنسبة إلی البسملة. @AghayedNet

🔺الفهرس المختصر لبعض تصنیفات الشیخ المرحوم الأحسائی بخطه، والنسخة کانت في ملك ابنه الشیخ عبدالله 🔸صفحه نخست از فهرست مختصر بعضی آثار شیخ مرحوم اعلی الله مقامه. این فهرست به‌خط خود ایشان است و در تملک فرزندشان مرحوم شیخ عبدالله احسائی بوده است. @AghayedNet

✔️🔻 ردّ الشمس و معاد اَحسائی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی‌ الله‌ مقامه میان واقعهٔ «ردّ الشمس» و بحث معاد پیوندی روشن و معنا‌دار برقرار می‌کند و از این رهگذر، به نقد و بررسیِ تلقی‌های فلسفیِ رایج از معاد می‌پردازد. در حکمت صدرایی، معاد به «تبدّل صور» تفسیر می‌شود؛ به این معنا که در قیامت، آنچه بازمی‌گردد صورت‌ها هستند و مادهٔ عنصری معاد و بازگشتی ندارد. براساس این دیدگاه، هر شخص و هر موجودی با صورت خاص خود محشور می‌شود و معاد امری صوری است، نه مادی. شیخ مرحوم بر این تلقی، با استناد به حدیثی از حضرت صادق علیه‌السلام، اشکال می‌گیرد. آن حضرت، برای تقریب ذهن راوی، مثالی حسی بیان می‌فرمایند: اگر خشتی را در قالبی بریزند، شکلی خاص می‌گیرد. سپس آن خشت را از قالب خارج می‌کنند، درهم می‌شکنند و دوباره در قالبی دیگر می‌ریزند که شکل تازه‌ای پدید می‌آید. این شکل دوم، ازحیث صورت، غیراز صورت نخست است؛ اما ازحیث ماده، همان مادهٔ پیشین است. ازاین‌رو می‌توان گفت: این شیء «همان» است و در‌عین‌حال، «غیرِ آن». همان است، ازجهت وحدت ماده؛ و غیرِ آن است، ازحیث صورت، ویژگی‌ها، زمان و مکان تحقق. براساس این تحلیل، شیخ مرحوم رفع الله شأنه تصریح می‌فرماید که در معاد، نه‌تنها صورت، بلکه ماده نیز بازگشت دارد. اما ماده در صورتی جدید، با خصوصیات و تعیناتی تازه، ظهور می‌یابد. پس معاد نه انهدام مطلق است و نه بازگشتِ صوریِ صرف؛ بلکه اعادهٔ حقیقی با حفظ ماده و تبدّل صورت است. ایشان سپس این مبنا را به واقعهٔ ردّ الشمس پیوند می‌زند. در این واقعه، بازگشت خورشید تنها به‌معنای ظهورِ نور یا صورت ظاهری آن نیست. بلکه جرم و مادهٔ خورشید نیز در این اعجاز دخیل بوده است؛ امری که تحقق آن جز با قدرت الهی ممکن نیست. از این منظر، شیخ مرحوم واقعهٔ ردّ الشمس را یکی از شواهد روشن بر «معادِ قرآنیِ احسائی» می‌داند؛ معادی که در آن، هم ماده اعاده می‌شود و هم صورت بازمی‌گردد. و این بازگشت، نه در چارچوب علل عادی، بلکه در ساحت اعجاز الهی تحقق می‌یابد. جهان آکنده از شگفتی‌هایی است که از افق محاسبات عادی فراتر می‌روند. همان‌گونه که اگر وقایع عظیم تاریخ، ازجمله ماجرای سیدالشهداء علیه‌السلام و حوادث عاشورا، تنها با معیارهای ظاهرگرایانه و فیزیکی سنجیده شوند، ناگزیر به انکار یا تحریف حقیقت آن‌ها خواهیم رسید. شیخ مرحوم پس‌از اشاره به جریان ردّ الشمس برای حضرت امیر صلوات الله علیه و نقل برخی حکایات انبیاء دراین‌باره، می‌فرماید: «ان الصادق عليه‌السلام قد اشار الی ما فيه الجواب علی الحقيقة فی الحديثين السَّابقَيْنِ و هو قوله فی اللَّبِنة اذا كسرتها و كانَتْ تُراباً ثُمَّ وضَعْتها في قالَبِها فاِنَّها هي هي و هي غيرها بمعنی انّ مادّتها هي الاولی و بصورتِها غيرها لانَّ صورتها الاولی انّما هي اثر القالب فتتقدّر المادّة باثر القالب في الصورة الاولی فاذا كسرت ذهبت الصورة التي هي اثر القالَبِ فاذا وضعت تلك المادّة في ذلك القالَبِ تَقدّرَتْ بِاَثرِه كالتقدّرِ الاول بتقدير القالب و حيث ثبت انّ كل شي‌ء ممكن جوهر او عرضٍ كلٍّ اَوْ جزءٍ كليٍّ او جزئيّ زوج تركيبي اي مركب من مادّة و صورة ثبت ان الايام و الليالي و الشهور و السنين و المدد و الامكنة و الاعراض من الحركات و الاصوات و الالوان و غير ذلك كلها مركّبة من ماۤدة و صورة كل شي‌ء منها فاذا اُعيد اُعيدت مادته و صورة قالبه التي كانت الاولی اشراقاً من هيئة القالب و الثانية اشراق ثانٍ فكما انّك تقول لنور الشمس الذي اشرق علی الجدار في وقتين انّه واحد باعتبار عدم المغايرة و عدم الاختلاف و عدم تغيّر مادته في الوقتين و تقول انّه اثنان باعتبار انّ الممكن الباقي يحتاج في بقاۤئه الي مددٍ جديد كما قال تعالي: بل هم في لَبْسٍ من خلقٍ جديدٍ و ان كان انّما يمدّ بما منه اوْ لَهُ لكنّه جديد» (جوامع الکلم، ج۴، «کتاب شرح العرشیة»، ص۴۳۷). @AghayedNet