🔺برای حفظ سلامتی از آفت‌ها @AghayedNet

🔺دعاء برای حفظ سلامتی از آفت‌ها @AghayedNet

🔺فایل صوتی نشست 🔹با موضوع: 🏝غدیر از دیدگاه مکتب استبصار @AghayedNet

🔺غدیر ثانی سال‌روز بیعت با امیرالمؤمنین علیه‌السلام پس‌از قتل عثمان @AghayedNet

🔺فضائل بیت المقدس و فیلمی قدیمی از قدس، آوریل 1897 م @AghayedNet

🔺رساله شرح حدیث معرفت به‌ نورانیت عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه #کتاب @AghayedNet

🔺کُنش‌های یهود علیه اسلام و حق 🔸موقعیت دینی و عقبه فرهنگی بیت المقدس 🔸اهداف اشغالگری یهود در بیت المقدس @AghayedNet

✔️🔻شاهد از غیب... که نه، از خود مجلس رسید! مشهور است که وقتی فرمایشات عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه را به یکی‌از علماء نشان دادند، ایشان اعتراف فرمود که این کلمات را ادراک نمی‌کند و توضیح داد که شأن ایشان دون داوری درباره شیخ است. این حکایت را عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی رفع الله شأنه چنین گزارش داده‌اند: «جناب آقا سيد علی دست خود را به آسمان بلند كرد و خدا را شاهد گرفت و به خدا و پيغمبر و ائمه قسم خورد كه من فقيهم و از علم شيخ هيچ نمی‌‏فهمم. حال اين طلاب فهميدند كه شيخ بر باطل بوده است؟! نعوذباللّه» (مکارم الابرار (فارسی)، ج۸، «هدایة الطالبین»، ص۱۱۸). در این حیص‌وبیص جنگ، فایلی صوتی در فضای مجازی منتشر گردید که محفلی در نقد شیخیه به‌پا شده و درحضور یکی‌از معاریف مشهد مقدس، فرمایشات شیخ مرحوم نقد شده است. درنظر بود که نقدی بر این نقد بنویسم و تکرار مکررات کنم و پاسخ‌های متعددی که داده شده، از تبیین عبارات شیخ و تصحیح نافهمی‌ها از تعابیر ایشان و...، دوباره قلمی گردد، اما ورق برگشت! پس‌از این‌که ارائه آن نقد به‌پایان رسید، صاحب مجلس، که از معاریف مشهد مقدس‌اند، به‌عنوان جمع‌بندی چند کلمه‌ای سخن گفتند. دیدم که این جمع‌بندی، خود به‌تنهایی، پاسخِ آن ارائه و نقد است و دیگر لزومی ندارد در این اوضاعِ جنگی به این جلسه نقد بپردازیم. هرچند در آن جمع‌بندی، صاحب مجلس گاهی هم‌نوا با منتقدِ جلسه شده‌اند و از کلمات شیخ احسائی به «بافته‌»های او تعبیر آورده‌اند، اما درنهایت به جملات مهمی اشاره کرده‌اند. گفته‌اند: اگر ما هم در این مفاهیم روایی توغل می‌کردیم، شاید به همان نتیجه‌ای می‌رسیدیم که شیخ احمد احسائی رسید. پس تلویحاً بر آن نتایج صحه گذاشته‌اند یا اشاره کرده‌اند که آن کلمات و تحقیقات، به این راحتی که آقای منتقد رد می‌کند، ردشدنی نیست. با شنیدن این جمع‌بندی بود که به‌یاد آن عالم افتادم که شأن فقاهت خود را حفظ کرد و به انکار کلمات شیخ اعلی الله مقامه مبادرت نورزید. فایل صوتی آن جمع‌بندی به‌پیوست است. بخش‌هایی از آن چنین است: «ارادة الرب فی مقادیر اموره تهبط الیکم و تصدر من بیوتکم و الصادر عما فصل من احکام العباد [...] یک چیزهایی مجموعاً در این [روایات] هست که امثال شیخ احمدها وقتی خواستند توغل بیشتر کنند، موجب می‌شود برای این‌که این حرف‌ها درآمده. به‌نظر ما هم اگر خواسته باشیم درست به باطن این الفاظ [برسیم]، شاید به همین‌جا [برسیم] و حرفی که آشیخ احمد زده دور نباشد. اما چه تفسیر این کلمات واقعاً بسیار سخت و مشکل است [...] ما که واقعش این است که نفهمیدیم چیست این‌ها [...] معانی بسیار غامضی در آن است که تفکر در آن معانی غامض، برای ما، یک کار وقت‌گیر است و معلوم نیست که به اصل حقیقت برسیم یا نرسیم [...] من که عقلم به جایی نرسیده، یعنی نرفته‌ام دنبال تفکرش هم، واقع قضیه. وقتی دعای ماه رجب را می‌خواندم، گاهی گیج می‌کردم. لا فرق بینک و بینها الا انهم عبادک [...] حالا فرمایش حاج شیخ احمد [احسائی که این حرف را] زده [و] این‌طور فکر کرده، شاید ما هم اگر برویم درست دقت کنیم، به همان نتیجهٔ حرف شیخ احمد برسیم. اما چه که نمی‌دانیم واقع قضیه چیست، واگذار می‌کنیم فهم این‌ها را به خود ائمه اطهار علیهم‌السلام که ان‌شاءالله تشریف بیاورند و برای ما توضیحات کامل را در این مفاهیم بدهند.» ذی‌حجه ۱۴۴۶ @AghayedNet

✔️🔻مؤمنان و بلاهای عمومی (مانند بیماری‌ها و جنگ‌ها) گرفتاری‌ها و بلاها، دردها و رنج‌ها، آسیب‌ها و درماندگی‌ها، برای مؤمنان یا وسیله ترقی آنها در درجات قرب و مدارج ایمان است یا کفاره گناهان آنان خواهد بود. و برای کافر، کیفر کفر ورزیدن و نافرمانی‌های آنان است. در بلاهای عمومی که مؤمنان و کافران را فرا می‌گیرد مانند زلزله، بیماری‌های مسری، سیل، جنگ‌ها و... حکمت‌ها و مصلحت‌هایی است که افکار و عقول نارسای بشری آنها را نمی‌فهمند. ولی گذشته از آنها، برای مؤمنان شتاب به‌سوی رحمت‌ها و مغفرت‌ها و نعمت‌های بهتر و بالاتر بوده و برای کافران شتاب در کیفر آنهاست. ازاین‌رو روایت شده است: ان طاعون عذاب لقوم و رحمة لآخرین. عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اعلی الله مقامه در بخشی از شرح خود بر این حدیث شریف می‌فرمایند: «این طاعون به‌جهت شیعه رحمت است؛ زیراکه تکفیر می‌کند معصیت او را و بعد از آنکه این عالم را وداع کرد به‌دار آخرت ملحق شد، هیچ ذنبی برایش باقی نماند... بلکه تکدر و عذاب او را در دار دنیا که دار محنت و الم است قرار داد به‌جهت لطف و رحمت. همچو بیمار که دواهای تلخ او را بنوشانند به‌جهت تعاقب صحت دایم» (جواهر الحکم، ج۱۴، ص۴۵۳). @AghayedNet