ما بلد نبودیم در زمانی که باید، قدر چیزها را بدانیم. حالا دوستدار چیزهای قدیمی هستیم که نداریمشان..
میگفت:
زمانی که بخواهید
وصیتنامه بنویسید
متوجه خواهید شد
تنها کسی که از داراییتان
سهمی ندارد خودتان خواهید بود
پس از زندگییتان تا میتوانید لذت ببرید!
زندگی من مثل بالا رفتن از یه کوه آسمون خراش میمونه؛ هم اون وسط نفست میبُره و نمیتونی ادامه بدی، هم اگه ادامه ندی سنگای زیر پات میلغزن و سر میخوری تا پایین و میمیری.
+ فقط یه هنر رو باید یاد بگیری، اونم تحمله
- تحملِ چی؟!
+ نگران اون نباش، موضوع کم نمیاری ..
هر روز بیش از پیش میکوشیدم که از اطرافیانم نرنجم، اما انگار کوشش آنها برای رنجاندن من بیشتر بود . . .