کاش میشد آن تکه قلبم را در کنار جاده ای رها کنم و هیچ کس نداند که از من است..

و این...

آدم اَمن زندگی آدم ها باشید(:!

الان بدجوری غرق گذشتس ، اونی که به فرداها زل زده بود.

یک عالمه حرف دارم و یک عالمه حوصله ندارم .

با بیست و سه سال تجربه زندگی مشترک گفت : آدمِ‍ خوبیه ، معقوله ، خوش تیپه ، موقعیت مالی و اجتماعیش خوبه ، مهربونه ، خونواده داره ، بخاطرِ اینا ازدواج نکنید .. بعد روسریشُ روی سرش مرتب کرد و گفت :نمیدونید بوسیدنِ کسی که دوسش ندارید چقدر سخته..

مهربون باشیم زندگی و دنیا پر از خداحافظیِ غیر از انتظاره:))!

سلام

بـزرگ شدن؛ همون عادت کردن به دنیاست .!

‏همیشه به همه میگم رها کن، زمان بده، میگذره اما چرت میگم. من از کجا میدونم؟ چه حقی دارم که امید الکی بدم؟ گاهی نمیگذره. هیچی نمیگذره. اصن اومده که بمونه و خفت کنه.

آدم باید تا وقتی ذوقش را دارد به چیزی که می‌خواهد برسد. بعدش می‌شود مثل نباتی که در چای سرد انداختی؛ هرچقدر بزرگ باشد و هرچقدر که هم‌ بزنی، دیگر آن شیرینی که انتظارش را داری نمی‌دهد...!