ولی خب درد و رنج آدمها رو عوض میکنه. کاری میکنه که کمتر اعتماد کنن، بیشتر خود خوری کنن و آدمها رو حذف کنن .
‹اغمــٔـا›
به قول شاعر:
ویران شدهرا حوصلهی منت معمار نباشد
ویرانهی مارا بگذارید ک ویران بماند . .
اما دلیلی نبود که برای اشک هایمان خجالت بکشیم،
چون اشک ها شاهدِ شجاعتمان بودند،
شجاعتِ تحمل دردهایمان ...
کاش همه آدمای مهم زندگیمون؛
تو موقعیتی قرار بگیرن که رفتار ما با بقیه
آدمارو ببینن تا شاید قدر ارزشی که
براشون میزاریمو درک کنن...
‹اغمــٔـا›
-و انگار که ما صاحبان غمیم و وارثان دلتنگی؛
-غمهای کوچک پرحرفند و غمهای بزرگ لال؛