متأسفانه همیشه وضعیت همینه آنه ، آدما دلت رو میشکنن و بعد جوری رفتار میکنن که انگار اصلا اون حرف ها رو بهت نزدن.

میدونید چیه ؟ الان واقعاً نیاز دارم سر یکیو بکوبم به دیوار و بعدشم با پا بپرم رو شکمش و همه دنده هاش رو بشکنم و بعدش قلبشو در بیارم و تو مشتام فشار بدم و بعد بغلش کنم و تا میتونم گریه کنم !.

نمی‌دونم واقعاً ، انگار یه زخم بزرگم که سعی میکنم مرهمِ زخم بقیه باشم:))

میگما کاش بتونم خودمو ترک کنم و برم . .

؛

میگفت: شما شکست نخوردید ، شما فقط ده هزارتا راه رو انتخاب کردین که جواب نداده:)))...

من از مردم متنفر نیستم فقط حس بهتری دارم وقتی کنارم نیستن..!

آدمی بودن غم‌انگیز است وقتی که هوای آسمان به سرت بزند و بال نداشته باشی . .

دردیست در این سینه که همزاد جهان است.

بعضی موقع‌ها، خودمون دوست نداریم حالمون خوب شه؛ چون "درد"، آخرین حلقه‌ی اتصالمون به چیزی‌یه که از دستش دادیم:))