ناگفتههامون بیشتر از حرفای گفتمونه، این یعنی کسی رو نداریم بدون قضاوت درکمون کنه و حرفامونو بشنوه .
چقدر دلش میخواست فریاد بکشد و خشم خود را بیرون بریزد اما فقط به آرامی گریست ، در آن دقایق تلخ گریه تنها وسیله ای بود که روح نا آرامش را تسکین می داد:)
فقط اینو میدونم جایِ خالی بعضی آدما
هیچوقت پر نمیشه ، با هیچکس ، با هیچی ، هیچ جوره ؛
اون احساس خلأ بعد از رفتنشون
همیشه هست . .
‹اغمــٔـا›
توییت امشب:
سالهاست منتظر آمدن روزهای بهترم ولی نمیدانم چرا هنوز هم دیروزها بهترند:))!