ایتا - ‹اغمــٔـا›

پرنده را از مرگ نجات داد 
و در قفس انداخت
گفت: «برایت زنده بودنی در حجمِ مرگ ساخته‌ام!».

1 مشاهده19:31

‹ کابوس های بی سرانجامیم
در خواب آشفته‌ی این دنیا ›

1 مشاهده19:34

ترسِ نشدن اگر بر ما غلبه کند 
به بیماری نیمه کاره رها کردن مبتلا می‌شویم !

1 مشاهده19:36

ما حتی به دنبال 
خوشی هم نیستیم 
تنها می‌خواهیم قدری کمتر رنج ببریم .

1 مشاهده19:39

توییت امشب:

1 مشاهده19:39

و اگر کسی را دوست دارید تاریکی او را نیز دوست داشته باشید نه فقط نور او را:))!

1 مشاهده19:41

سلام

1 مشاهده09:43

من آن دریای آرامم که در من فریاد همه طوفان‌هاست:))

1 مشاهده09:43

و قصه شب را بشنو از دیوار اتاق‌ خانه‌ های مردم شهر ؛

1 مشاهده09:45

سوزِ‌ دل‌ ما‌ به‌ ابرها‌ می‌رسد . .
ولی‌ کجاست‌ باران؟!

1 مشاهده09:45

من گریسته‌ام . . !
آری مدتی‌ ست که با هر ضربه‌ی کوچکی؛
با هر بهانهٔ اندکی به گریه می‌افتم!
دوست من . .
دلم زخم دارد؛ همین:)‌.

1 مشاهده09:46

و من ای کاش میتوانستم 
این دل خسته و غمگین را 
دور از چشم همگان 
انگار که برای من نیست 
کنار خیابانی رها کنم . . !

1 مشاهده09:47

مطالب بعدی