به دنبال کمی فهمیده شدن بود ، نیافت ؛ تنهاییش را در آغوش گرفت ‌.!

میخوام موهای رویامو ببافم؛همه چی زیادی واقعی شده .

گم شده ام میان کلمات و واژه ها میان حسِ بودن و نبودن خواستن و نخواستن در این میان بیا بگرد و پیدایم کن تو پیدا کردنم را بلدی...

گمان می‌کنند فراموش کرده ایم اما در زیر خاکستری از خاطراتشان جانمان هنوز شعله ور است.

؛

‏تمام سیگاری ها میدانند سیگار کُشنده است ، اما باز هم سیگار می‌کشند آنها با زبان بی زبانی می‌گویند ، ما به کسی که به ما اندکی آرامش دهد "حتی جانمان را نیز میدهیم".

‏چه روزهای کثیفی ؛ خورشید هر روز در چرک و خون طلوع می‌کند و در لجن مرداب غروب می‌کند. صبح‌ها دلم نمی‌خواهد بیدار شوم و شب‌ها نمی‌توانم درست بخوابم. روزم در دل‌مشغولی و شبم در خواب و بیدار می‌گذرد‌.

ولی همیشه وقتی یه جایم خودم اونجام دلم یه جا دیگه؛ شاید به خاطره این هیچوقت بهم خوش نگذشته:)

همانند اولین صبحِ بعد از جنگ همانقدر زیبا همانقدر غم انگیز .

تنها چیزی ک می‌دانم این است : تنِ من مملو از زخم است و هنوز روی پاهای خودم ایستاده ام !

خاطرات خاک خورده بغض می‌شد و گلویش را می سوزاند . .