یه وقتایی تصمیم میگیری عوض شی نشون میدی که به آینده امیدواری ، آهنگ شاد پلی میکنی و شیطنت میکنی، یه مدت هم ادامه میدی و بعدش به اندازه تمام مدتی که خودتو نگه داشتی و تظاهر کردی ، گریه میکنی :)))

در واقع زندگیِ من گورستان امید های بر باد رفته بود .

انتهایِ نگاهش میرسید به آسمان، او مشتاق پریدن بود :>

من را بگذارید بمیرد.

من در شاد ترین لحظه های زندگی ام نیز ، یک اندوه خاص در جایی از وجودم حس میکنم..

:>>

- که شب رسیده و ویران ترند بیماران ؛

گفتند : دارویِ دل چیست؟ گفت : از مردمان دور بودن .

تمامِ خانه سکوت و تمام شهر صداست ؛ از این سکوت گریزان و از آن صدا بیزارم.

هر آنچه در قلب میگذرد را نمیتوان گفت برای همین خداوند اشک، خوابِ طولانی، لبخند سرد و لرزش دستان را خلق کرد:))!