آدم برفیِ تنهایِ دلتنگی هستم، که با دستانِ عشق آفریده، زیرِ آفتاب رها و فراموش شد ..

و در آخر کوله‌یِ دلتنگی‌ام را بر، دُوش میکشم و میروم:))

‏هیچوقت فکر نمیکردم اینو بگم ولی به یه شکست کامل نیاز دارم ؛ شکستی که منو کاملا از پا درآره و دیگه نتونم بلند شم ؛ شکستی که باعث شه تموم شم ؛ خسته شدم از معلق موندن بین شدن و نشدنِ اون چیزی که باید بشه !.

‏تنها چیزی ك می‌تونه آدم‌ها رو تا اعماق قلبشون به هم نزدیک کنه ، دردهای مشترکشونه .

و این...

به خواستن یا نخواستن ما نیست ، زندگی بی رحمِ ؛ خیلی بی رحم . . درست تو یه زمان اشتباه چیزی ك نمیخوای رو میده بهت و چیزی ك میخوای رو ازت میگیره . . ‌.

- کاش میشد از گذشته . . به جرم مزاحمت‌های فکری شکایت کنیم: )!

و کاش آموزگار بودم ، تا درسِ صبر به طاقت طاق شده‌ام می‌آموختم .

دنیای عجیبی است، وقتی حرفت را نمی فهمند و خارج از درک و فهمشان است، تنها کاری که از دستشان بر می آید این است که بهت برچسب دیوانگی بزنند..

:>>

بیا همدیگر را بخواهیم! نه تو حال رفتن داشته باشی. نه من حال دل کندن....!