سلام

این دنیا چه رنج عظیمی می‌ریزد به جان آدم‌ها که هیچ چیز، هیچ چیز، هیچ چیز، آدم‌ِ به استیصال رسیده را نجات نمی‌دهد. این اقیانوس بی‌کران چه‌کار می‌کند با نهنگ‌ها که به یکباره همه‌چیز را رها می‌کنند و به ساحل می‌زنند .؟

‌واژگان در شرح سکوت آدم‌ها ، چه‌ قدر اندک و چه‌ بی‌مایه بی بضاعت‌اند ؛

پدر خیال می‌کرد آدم وقتی در حجره‌ی خودش تنها باشد ، تنهاست. نمی‌دانست که تنهایی را فقط در شلوغی می‌شود حس کرد !.

ʜᴀɴᴅs"!

من برای سیاره‌ای دیگر ساخته شده بودم مقصدم را اشتباهی آمدم...

‏همه ی زخمها جسمی نیست ، گاهی یه کلمه چنان آسیبی به روح و روانت میزنه که ممکنه ماهها حالت خوبه نشه.

به گذر روزها نگاه می‌کنم و می‌اندیشم چطور همه چیز این قدر رنجم می‌دهد؟

ولی من دیگه ناراحت نمیشم ، کلاً ناراحتم ...

خودشان را از درون غرق کرده اند تا از بیرون با اشک هایشان غرق نشوند.

این‌طور نیست که حرفی برای گفتن ‏نداشته باشیم؛ ‏در حقیقت حرفهای ناگفته‌ی زیادی داریم ‏اما چون هر آنچه که تا به امروز گفته‌ایم ‏بی‌فایده بوده، ‏دیگر سکوت کرده‌ایم:))))