‹اغمــٔـا›
میگفت: وضعیت یکجوریه که انگار تموم آدمها بغلهاشون رو گم کردن . . .
تنها بغلی که گیر آدم میاد ، بغلِ غم هستش ، کافیه یک ثانیه غفلت کنی تا بیاد و دستاشو حلقه کنه دورت:)))