ʜᴀɴᴅs"!

یه دوست داشتم هر موقع حالشو میپرسیدم حالش بد بود میگفت: ‹ شبم › میگفتم شب یعنی چی دیگه؟ میگفت: ‹ تاریکم › دلم تاریکه ولی آرومم مثلِ ستاره‌ها به مردم لبخند میزنم و نمیزارم بقیه حالمو بفهمن چقد شب بودیم و کسی نفهمید:)

آدم ها، موجوداتی دردناک و عذاب دهنده اند؛

هیچکس، جنونم را به تو باور نکرد..

هیچکس، حالِ منِ دیوانه را، بهتر نکرد .

ولی من خیلی خسته تر از اونم که به زندگی ادامه بدم..

از سخن لبریز و از گفتار خاموشیم ما !

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد .

پرسید چه شده؟ گفتم این روزها از همه‌ چیز خسته‌ام گفت باید صبر داشته باشی گفتم از صبر کردن بیشتر از همه چیز خسته‌ام("

علاقمندی^^

بند ناف همچنان متصل به غم است . !

ماییم و استخوان های خرد شده از درد روحمان . .