همونجایی که کلی حرف داری برای گفتن و بشدت ناراحتی و خیلی چیزا رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی و به آخرین درجه‌ی ناراحتی میرسی و ترجیح میدی که هیچی نگی فقط یه گوشه بشینی ببینی چه میشه .

گاهی فکر میکنم این سالها چقدر به ما سخت گذشته است ..

تمام ترس من ناگفته پیداست مبادا بین ما افتد جدایی(:

‏به هر چیزی بیشتر از خودت وابسته شی به همون اندازه کمتر احساس خوشبختی میکنی، خوشبختی یعنی خودت برای خودت کافی باشی:))!

سلام

تندیس بهترین آدم روی زمین هم تعلق میگیره به : اونی که میفهمه خیلی دوستش داری و آدم میمونه ..

میروم غرق کنم کوه غمی را در خود:)

«گمان می‌کنم که عاشق جای زخم‌هایم هستم، چون آنها بیشتر از اکثر انسان‌ها با من مانده‌اند.»

نه خوشحالم،نه ناراحت فقط از همه چیز خسته شده‌ام....

و ما چقدر پر از زخم های نادیده ایم،که با تلنگری سر باز میکنند !.