انگار دو نفر در من هستند....! یکی میخواهد تمام دنیا را ببیند و دیگری حتی نمیخواهد اتاقش را ترک کند.....

پایان‌های تلخی را باید تجربه کنی تا به دوام نداشتن چیزهای زیبا ایمان بیاوری. #جسی_نوشت

زمان، هیچ زخمی را کامل خوب نمی‌کند؛ اما یاد می‌دهد چطور با زخم‌ها زندگی کنی. با هر روزی که می‌گذرد، سنگینی درد کمتر نمی‌شود؛ فقط شانه‌های ما قوی‌تر می‌شود برای حمل کردنش .

گله‌ای نیست اگر بی‌خبری از من، چون دو سه روزیست خودم هم به خودم سر نزدم.

حرف هایم نه، اما انگار صدایم تمام شده بود ...

همانقدر که می ارزد، درد خواهد داشت.

رفت‌روی تخت و خوابید.. غمش هم جای دیگری نداشت برود کنارش دراز کشید..

- ظاهرم قصر است اما از درون، ویرانه‌ام ، من صدای خسته‌ی پروانه‌ای بی خانه‌ام . .