🔸 دعایی در ماه مبارک رمضان عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مَرَّارٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ وَ الْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: كَانَ أَبُو عَبْدِ اللهِ ع يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ- اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ أَتَوَسَّلُ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّي لَا أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلَّا مِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلًا حَجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تُقِرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي وَ تَرْزُقُنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ حَتَّى لَا يَكُونَ شَيْ‏ءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ أَوْزِعْنِي شُكْرَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلًا فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ‏ أَوْلِيَائِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لَا تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا حَسْبِيَ اللهُ ما شاءَ اللهُ. نقل شده که ابو عبد الله صادق (ع) در ماه رمضان چنین دعا می‌فرمود: خداوندا به تو توسل جسته و از تو حاجتم را می‌خواهم. هرکس حاجتش را از مردم بخواهد، من جز از تو نمی‌خواهم، یکتایی و شریکی برایت نیست. و از فضل و رضوان تو می‌خواهم که بر محمد و اهل بیت او درود فرستی و در این سال برایم راهی به خانه‌ات بگشایی، تا حجی نیکو، پذیرفته، پاک و خالص برایت به جا آرم، که بدان چشمم روشن شود و جایگاهم بالا رود، و روزی‌ام کنی که چشمم را فرو گیرم، و دامنم را حفط کنم و دستم را از تمامی حرام‌هایت کوتاه دارم. تا آن‌جا که هیچ چیز نزد من بهتر از طاعت و خشیت تو و انجام آن‌چه تو پسندی و ترک آن‌چه از آن نهی کردی و ناپسندش داری نباشد. و این‌ها را در گشایش و آسانی و عافیت قرار ده. و شکر نعماتت بر من را مرحمت فرما. از تو می خواهم که مرگ مرا شهادت در راه خودت، در زیر پرچم رسول الله ص، و به همراه اولیایت قرار دهی، و به وسیله من دشمنان خودت و پیامبرت را نابود سازی. و از تو می خواهم که مرا اکرام نمایی با خواری هرکس از مخلوقاتت (از بدکاران). و مرا برای اکرام احدی از اولیایت خوار مساز. خداوندا چنان کن که با پيامبر راه در پيش گیرم. الله مرا کافی است. هرچه او خواهد (الكافي، ج‏4، ص74؛ المقنعة، ص314). این دست ادعیه در کتبی مانند کافی از نظر اعتباری بر بسیاری از دعاهای متداول ماه مبارک نزد مردم ترجیح دارند. @Al_Meerath

قبل از این که عرقش خشک شود! عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ فِي الْحَمَّالِ وَ الْأَجِيرِ قَالَ لَا يَجِفُّ عَرَقُهُ حَتَّى تُعْطِيَهُ أُجْرَتَهُ. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَنَانٍ عَنْ شُعَيْبٍ قَالَ: تَكَارَيْنَا لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَوْماً يَعْمَلُونَ فِي بُسْتَانٍ لَهُ وَ كَانَ أَجَلُهُمْ إِلَى الْعَصْرِ فَلَمَّا فَرَغُوا قَالَ لِمُعَتِّبٍ أَعْطِهِمْ أُجُورَهُمْ قَبْلَ‏ أَنْ‏ يَجِفَ‏ عَرَقُهُمْ. (الكافي، ج‏٥، ص٢٨٩) از امام صادق علیه السلام روایت شده است که درباره باربر و اجیر فرمود: عرقش خشک نشود تا مزدش را بدهی. و از شعیب روایت شده است برای امام صادق (ع) گروهی را اجیر کردیم تا در باغ او کار کنند و ساعت پایان کارشان عصر بود. هنگامی که کارشان تمام شد، امام به مُعَتِّب (خادم حضرت) فرمود: مزدشان را قبل از آن که عرقشان خشک شود بده! @Al_Meerath

أكرموا الخبز فإنه قد عمل فيه ما بين العرش إلى الأرض وما بينهما (المحاسن، ج٢، ص٥٨٥ به سند ضعیف) ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری! احذروا فرار النعم فما كل شارد بمردود! (نهج البلاغة) از گریختن نعمت‌ها بترسید که هر گریخته‌ای باز نخواهد گردید! @Al_Meerath

🌺 دعاى لحظه افطار 🔸 مرحوم کلینی از حسين بن محمد عن احمد بن اسحاق اشعری از سعدان بن مسلم از ابوبصير از امام صادق صلوات الله علیه نقل کرده است: در هر شب ماه رمضان از موقع افطار تا آخر آن مى گويى: الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أَعَانَنَا فَصُمْنَا وَ رَزَقَنَا فَأَفْطَرْنَا اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنَّا وَ أَعِنَّا عَلَيْهِ وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي قَضَى عَنَّا يَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ. «سپاس و ستایش خدايى را است كه ما را يارى نمود، پس روزه گرفتيم و روزى داد پس افطار نموديم. خدايا! از ما بپذير، ما را به آن يارى كن و ما را در آن سلامت بدار و آن را نيز از جانب ما سالم بدار، در آسانى و سلامتى سپاس خدا را كه ما را به یک روز از ماه رمضان موفّق داشت». 📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏4، ص95 @Al_Meerath

🥞 افطار با شیرینی و آب ولرم عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إذا افْطَرَ الرَّجُلُ عَلَى الْما الْفاتِرِ نَقى کَبِدُهُ، وَ غَسَلَ الذُّنُوبَ مِنَ الْقَلْبِ، وَ قَوىَّ الْبَصَرَ وَالْحَدَقَ (الکافي، ج4، ص152). 🔸از امام صادق (ع) نقل شده است: هرگاه انسان روزه خود را با آب ولرم افطار نماید، کبدش پاک می‌شود، و قلبش از گناهان تمیز، و نور چشمش قوى و روشن مى‌گردد. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ‏ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا أَفْطَرَ بَدَأَ بِحَلْوَاءَ يُفْطِرُ عَلَيْهَا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَسُكَّرَةٍ أَوْ تَمَرَاتٍ فَإِذَا أَعْوَزَ ذَلِكَ كُلُّهُ فَمَاءٍ فَاتِرٍ وَ كَانَ يَقُولُ يُنَقِّي الْمَعِدَةَ وَ الْكَبِدَ وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ الْفَمَ وَ يُقَوِّي الْأَضْرَاس‏... (الکافي، ج4، ص152). 🔸نقل شده که پيامبر خدا (ص) با حلوا افطار مى‌كردند و اگر حلوا نبود، با چيز شيرين ديگر و يا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب ولرم و مى‌فرمودند: معده و جگر را پاک، دهان را خوشبو و دندان‌ها را تقويت مى‌كند. @Al_Meerath

🌹فضیلت افطاری دادن عَنْهُ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ [عن أبي الورد] عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ص مَنْ فَطَّرَ مُؤْمِناً فِي شَهْرِ رَمَضَانَ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِتْقُ رَقَبَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِذُنُوبِهِ فِي مَا مَضَى فَإِنْ لَمْ يَقْدِرْ إِلَّا عَلَى مَذْقَةِ لَبَنٍ فَفَطَّرَهَا صَائِماً أَوْ شَرْبَةٍ مِنْ مَاءِ عَذْبٍ وَ تَمْرٍ لَا يَقْدِرُ عَلَى أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ أَعْطَاهُ اللهُ هَذَا الثَّوَابَ (المحاسن، ج‏2، ص396، ح65؛ الكافي، ج‏4، ص66-67 از احمد اشعری به همین سند ابن محبوب در خطبه رسول الله؛ نیز نگر: فضائل رمضان لابن أبي الدنيا، ص69؛ صحيح ابن خزيمة، ج3، ص191). 🔸از امام باقر (ع) از پیامبر خدا (ص) نقل شده: کسی که مؤمنی را در ماه رمضان افطار دهد، برای او پاداش آزادی یک برده می‌باشد و موجب بخشش تمام گناهان گذشته‌اش می‌گردد و اگر نمی‌تواند افطاری بدهد مگر به اندازه نوشیدن یک لب شیر، پس همان مقدار را به روزه‌داری افطار دهد و یا شربتی از آب گوارا و یا یک دانه خرما و چنانچه بیش از این برایش مقدور نباشد، خدا همان ثواب را به وی اعطا می‌کند. و در حدیث 64 از همین باب محاسن اجر آزادکردن 30 برده و دعای مستجاب آمده است: عَنْهُ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: أَيُّمَا مُؤْمِنٍ فَطَّرَ مُؤْمِناً لَيْلَةً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ نَسَمَةً مُؤْمِنَةً وَ مَنْ فَطَّرَ شَهْرَ رَمَضَانَ كُلَّهُ كَتَبَ اللهُ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرَ مَنْ أَعْتَقَ ثَلَاثِينَ نَسَمَةً مُؤْمِنَةً وَ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِنْدَ اللهِ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ (المحاسن، همان‌جا). @Al_Meerath

جایگاه ماه رمضان در آمرزش گناهان مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ ع قَالَ: مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إِلَى قَابِلٍ إِلَّا أَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ (الكافي، ج‏4، ص66). نقل شده امام صادق علیه السلام فرمودند: هرکس که در ماه رمضان آمرزیده نشود، تا ماه رمضان آینده او را نیامرزند؛ مگر آن‌که در عرفه حاضر شود. @Al_Meerath

محبّت خدیجه روزی من شده از عروه از عائشه نقل شده که گفت: بر هیچ‌یک از همسران پیامبر (ص) حسد نورزیدم جز بر خدیجه. البته خدیجه را درک نکردم. پیامبر خدا (ص) چون گوسفندی را ذبح می‌کرد، می‌فرمود: آن را برای دوستان خدیجه بفرستید. روزی به خشم آمدم و گفتم: خدیجه؟! پیامبر خدا (ص) فرمود: محبّت او روزی من شده است (صحیح مسلم، ط دار الجیل، ج7، ص134). از مسروق از عائشه نقل شده که گفت: پیامبر (ص) چون خدیجه را یاد می‌کرد او را به خوبی می‌ستود. روزی بر او حسادت ورزیدم و گفتم: چه زیاد آن پیرزن را یاد می‌کنی؟! خداوند برتر از او را به جای او به تو داده! پیامبر (ص) فرمود: خداوند به جای او بهتر از او را به من نداده است. او به من ایمان آورد آن‌گاه که مردم به من کفر ورزیدند و مرا تصدیق کرد آن‌گاه که مردم مرا تکذیب کردند و مرا در مالش شریک کرد آن‌گاه که مردم مرا محروم داشتند و خداوند فرزندانی از او به من داد با آنکه مرا از داشتن فرزند از دیگر زنان محروم داشت (مسند أحمد، ط دار المنهاج، ج11، ص6003). @Al_Meerath

🌙 اول افطار یا نماز؟ کدام بهتر است؟ عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ [بن علي بن فضال في کتاب الصيام] عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ وَ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي رَمَضَانَ تُصَلِّي ثُمَّ تُفْطِرُ إِلَّا أَنْ تَكُونَ مَعَ قَوْمٍ يَنْتَظِرُونَ الْإِفْطَارَ فَإِنْ كُنْتَ مَعَهُمْ فَلَا تُخَالِفْ عَلَيْهِمْ وَ أَفْطِرْ ثُمَّ صَلِّ وَ إِلَّا فَابْدَأْ بِالصَّلَاةِ. قُلْتُ وَ لِمَ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهُ قَدْ حَضَرَكَ فَرْضَانِ الْإِفْطَارُ وَ الصَّلَاةُ فَابْدَأْ بِأَفْضَلِهِمَا وَ أَفْضَلُهُمَا الصَّلَاةُ ثُمَّ قَالَ تُصَلِّي وَ أَنْتَ صَائِمٌ فَتُكْتَبُ صَلَاتُكَ تِلْكَ فَتَخْتِمُ بِالصَّوْمِ أَحَبُّ إِلَيَّ (تهذيب الأحكام ت خرسان، ج‏4، ص198). از امام باقر ع روایت شده: در ماه رمضان، ابتدا نماز (مغرب) می‌خوانی و سپس افطار می‌کنی؛ مگر آن‌که همراه با گروهی باشی که منتظر افطاری هستند. پس اگر با آنان باشی (با آنان همراهی کن و) مخالفت مکن، و ابتدا افطار کن و سپس نماز بگذار. در غیر این صورت ابتدا نماز بخوان. پرسیدم: دلیلش چیست؟ فرمود: چون وقت دو واجب افطار و نماز رسیده، با کار بافضیلت‌تر شروع کن، و افضل نماز است. هم‌چنین فرمود: اینکه در حال روزه نمازت نوشته شود و با روزه پایان ببری، نزدم دوست‌داشتنی‌تر است. و برای نمونه روایت دیگر در همین معنا: - عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ ع قَالَ: سُئِلَ عَنِ الْإِفْطَارِ قَبْلَ الصَّلَاةِ أَوْ بَعْدَهَا قَالَ إِنْ كَانَ مَعَهُ قَوْمٌ يَخْشَى أَنْ يَحْبِسَهُمْ عَنْ عَشَائِهِمْ فَلْيُفْطِرْ مَعَهُمْ وَ إِنْ كَانَ غَيْرُ ذَلِكَ فَلْيُصَلِّ وَ لْيُفْطِرْ (الكافي ط - الإسلامية، ج‏4، ص101). @Al_Meerath

ارکان اسلام، شروط آزادی! در روایت زیر متن یکی از گواهی‌نامه‌های مکتوب امام صادق علیه السلام درباره آزاد کردن یکی از غلامانش ثبت شده است‌. جالب است شروطی که مکتوب شده همان دعائم پنجگانه اسلام است. مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ قَالَ: قَرَأْتُ عِتْقَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَإِذَا هُوَ شَرْحُهُ هَذَا مَا أَعْتَقَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَعْتَقَ فُلَاناً غُلَامَهُ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا یُرِیدُ بِهِ جَزاءً وَ لا شُکُوراً عَلَی أَنْ یُقِیمَ الصَّلَاةَ وَ یُؤْتِیَ الزَّکَاةَ وَ یَحُجَّ الْبَیْتَ وَ یَصُومَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ یَتَوَلَّی أَوْلِیَاءَ اللَّهِ وَ یَتَبَرَّأَ مِنْ أَعْدَاءِ اللَّهِ شَهِدَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ ثَلَاثَةٌ. (الکافی، ج۶، ص۱۸۲) ابراهیم بن ابی البلاد گفت: آزادی‌نامه امام صادق علیه السلام [برای یکی از غلامانش] را خواندم؛ شرح آن چنین بود: «این است آن چه جعفر بن محمد آزاد کرد. آزاد کرد غلامِ خود فلانی را برای خدا _نه در ازای آن پاداشی می‌خواهد و نه سپاسگزاری_؛ با این شرط که نماز به پادارد و زکات بدهد و به حج خانه خدا برود و ماه رمضان روزه بگیرد و نسبت به اولیاء خدا ولایت داشته باشد و از دشمنان خدا تبرّی جوید. فلانی و فلانی و فلانی (سه نفر) [بر این آزادی‌] گواهند.» @Al_Meerath

وَحَسبُكَ دَاءً أَن تَبِيتَ بِبِطنَةٍ وَحَولَكَ أَكبَادٌ تَحِنّ إِلَي القِدِّ «درد تو اين بس كه شب سير بخوابى و گرداگردت جگرهايى بُوَد در آرزوى پوست بزغاله» (نهج البلاغه، ترجمه شهیدی) مسلمانان غزه چند ماه است که از جنگ، آوارگی و گرسنگی به سختی رنج می‌برند. در این شرایط، جمعی از فضلاء شیعه در ایران و کشورهای عربی به گردآوری کمک برای آنان اقدام کرده‌اند. ان شاء الله این کمک‌ها از طریق شیعیان غزه و لبنان به دست آوارگان خواهد رسید. در شهر قم، دانشور فرهیخته شیخ علی یعقوب یوسف عهده‌دار این امر است. دغدغه‌مندان می‌توانند کمک‌های خود را به حساب ایشان واریز کنند: شماره کارت:

6037 - 6975 - 1606 - 8803

شبا:

IR 19 0190 0000 0021 1879 8070 02

به نام علی یوسف _ بانک صادرات این کارت بانکی مخصوص گردآوری کمک است و اعلام مبالغ واریزشده لازم نیست. @Al_Meerath

📕دعایی جهت رهایی از جهنم در ماه رمضان عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يَاسِينَ الضَّرِيرِ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ: تَأْخُذُ الْمُصْحَفَ فِي الثُّلُثِ الثَّانِي [1] مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ فَتَنْشُرُهُ وَ تَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ تَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَعْظَمُ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَى وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ وَ تَدْعُو بِمَا بَدَا لَكَ مِنْ حَاجَةٍ (الکافي، ط الإسلامیة، ج2، ص629). نقل شده که امام باقر علیه السلام فرمود: مصحف را در دهۀ دوم ماه رمضان می‌گیری و آن را باز می‌کند و در مقابل خویش قرار می‌دهی و می‌گویی: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَعْظَمُ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَى وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ/ خداوندا به [حق] کتاب نازل‌شدۀ تو و آنچه در آن است -و در آن است عظیم‌ترین و بزرگترین نام تو و نام‌های نیکویت و آنچه از آن بیم می‌رود و به آن امید می‌رود- از تو می‌خواهم که مرا از آزادشدگانت از آتش قرار دهی!»؛ سپس هر نیازی که به نظرت رسید بخواه. 1. «الثلث الثاني»؛ در مخطوطات مورد استفادۀ محقّقان دار الحدیث اختلافی در این دو کلمه ثبت نشده؛ با این حال، در رسالۀ مقنعه شیخ مفید همین دعا -بدون استناد به امام- آمده، اما به جای «الثلث الثاني من شهر رمضان»، «ثلاث لیال من الشهر» آمده و سپس آن سه شب چنین توضیح داده شده است: «وهي ليلة تسع عشرة وليلة إحدى وعشرين وليلة ثلاث وعشرين‏» (المقنعة، ص190). همچنین این روایت در دو نسخۀ خطی از دعوات راوندی به نقل از زراره از امام صادق (ع) آمده و در آن به جای «الثلث الثاني»، «ثلث اللیل» آمده است (الدعوات، ص206، پ5). البته در نقل بحار از دعوات راوندی، همان «ثلاث لیل» آمده است (بحار الأنوار، ج89، ص113؛ ج94، ص4). همین روایت به نقل از حریز از امام باقر (ع) در اقبال سید ابن طاووس آمده و در آنجا به جای «الثلث الثاني»، «ثلاث لیال» آمده اما توضیحات المقنعة ثبت نشده است (الإقبال، ج1، ص346). همین نقل در عدة الداعي ابن فهد حلی آمده و در آن «الثلث الثاني/ الباقي» (دهۀ دوم/ دهۀ آخر) (عدة الداعي، ص64؛ بحار الأنوار، ج89، ص114) نوشته شده است. می‌توان به امید ثواب این دعا را در شب‌های دههٔ دوم ماه رمضان و نیز در سه شب ۱۹، ۲۱، و ۲۳ ماه رمضان خواند. @Al_Meerath