ناجه
*/ اَلمُصَوّر.
یعنی:
«کسی که از نو میسازد
همۀ آنچه را ویران شده است، درون ِدلت!»
ء
نیاز به رفتن دارم و معلق بودن و محو شدن.
“باید انسان بودن را به پایان برسانم”
و ابر بودن را آغاز کنم.