اما قبل از بیان فرضیه‌ها بی‌آید گوشه‌ها رو بررسی کنیم.

گوشه‌ها چطور شکل می‌گیرن؟

خب وقتی به گوشه‌‌های اتاق نگاه می‌کنیم قطعا از سه خط و سه ضلع تشکیل شدند یا مثلا گوشه‌های پنجره‌ها از دو خط و دو ضلع اینجا برام یه سوال پیش اومد، چرا دو و سه؟ چرا نمیشه با چهار خط و چهار ضلع گوشه ساخت؟

چرا نمیشه با یک ضلع و یک خط گوشه ساخت؟

تنها چیزی که گوشه نداره دایره‌ است و دایره بی نهایت خط و ضلع داره به گونه‌ای انگار گوشه محدودیت و دایره بی‌نهایت رو نشون میده

می‌تونیم این فرضیه رو بگیم که شاید گوشه‌ها مرز‌هایی در جهان هستند؟

اگر برای ده ثانیه به جهان اطراف خودتون دقت کنید هر آنچه که می‌بینید از گوشه تشکیل شده، چرا تمام زندگی انسان از گوشه تشکیل شده؟ خانه پنجره ماشین صندلی همه چیز...

بدن انسان‌ هم دارای گوشه است تنها چیزی که در بدن انسان‌ گوشه نداره مغزه نه؟

اگر در نظر بگیریم هر آنچه که گوشه داره مرزی رو تعیین کرده و هر آنچه که گوشه نداره بدون مرزه و تا نهایت ادامه داره، می‌تونیم بگیم زندگی ما انسان‌ها محدوده؛ اما مغز هرگز محدودیت نداره و میشه حجم بسیاری از داده‌ها رو درونش جای داد!

شاید گوشه‌ها مرز میان جهان‌ها یا بُعد‌ها رو تعیین می‌کنند؟

که این یعنی اگر گوشه‌ای نباشه نه تنها همه چیز بهم میریزه و ساختاری نداره بلکه بُعد و جهان هم شکسته میشه؟

یک گوشه فقط به سه خط منتهی میشه با خط‌های بیشتر نمیشه گوشه ساخت اگر به گوشه‌‌های اتاق نگاه کنید حکم مثلثی رو داره که از کف بهش نگاه می‌کنید.