انسانها آنقدر پیچیده و خارقالعاده خلق شدهاند که نمیدانم چرا مثل یک احمق زندگی کرده و خود را احمقانه به سیاهی ابدی میکشند..
زجرآور است که نمیتوانم به انسانها اعتماد کنم، به قدری دردناک و زجرآور است که نمیدانم چگونه خود را از دنیای آنها خارج کنم و ذهنم در حال متلاشی شدن است!..
سالها تنهایی موجب دوری و فاصله از انسانها شده و این برای من لذتبخش؛ اما برای دیگران آزار دهنده است مخصوصا خانواده ام..