د آخه

ساعت دو نیمه شب موبایلش را خاموش کرد و خوابید،دیروقت بود،صبح زود هم باید به مدرسه میرفت،اما برایش مهم نبود،خیلی وقت بود که دیگر چیزی توجهش را جلب نمیکرد،دیگر از اتفاقی ناراحت،خوشحال،عصبانی و مضطرب نمیشد،خنده هایش تصنعی و ساختگی بودند برای اینکه دل کسی را نرنجاند.او مرده بود اما نفس میکشید. به راستی چه کسی زنده ماندن را صرفا نفس کشیدن معنا کرد؟

از دیدن عشق دیگران لذت میبرم میدانم که سهم من نیست درست مانند بزرگسالی که بازی کودکان را مینگرد و لبخندی بر لب دارد

بعد از اینکه داستان این عکس رو فهمیدم آدم قبل نشدم

اینم مربوط به همونه

پذیرفته ام که او دیگر مال من نیست...

ساده اس یه روح زخمی یه جسم ضعیف... -مال من نیست

یه کامبک خیلی بد خوردم

حرکتی که میخواستم بزنم رو طرف قبل من زد و خیلی غمگینم

-