@Anarestun

مِثل خرمالو‌های رسیده حیاطِ مادربزرگ مِثل عطرِ دارچینِ چای‌‌های عصرانه مِثل بارانِ پاییز مِثل عود مِثل انارِ دانه‌دانه با گلپر مِثل موسیقی خش‌خشِ برگ‌ها مِثل نوشتنِ آخرین خطِ مشق‌های دوران کودکی مِثل عید مِثل آب ‌بازی چیز‌های خوب ساده‌اند و تنها شنیدنِ اِسمشان کافیست تا خوب شود حالِ دلت...! نبودِشان زندگی را متوقف نمیکند امّا زندگانی را تَلخ خواهد کرد...! دُرست مِثل تو... @Anarestun

من نمیدانستم معنی "هرگز" را تو چرا بازنگشتی دیگر؟! @Anarestun

اگه اونی که باید... @Anarestun

@Anarestun

آن روزی که قوطیِ شیشه‌ایِ سیر‌ترشیِ چندسال مانده را دادم دستش و خواستم درش را باز کند ؛چند باری عمیق نفس کشید و از نو زور زد! صورتش قرمز میشد سفید میشد زرد میشد آخرش هم یک فحش بلانسبتِ شما داد و دستش یک راست رفت رویِ قلبش ! خواستم قوطی‌ را از زیر دستش بکشم، آرام در گوشم گفت: زیادی سفت شده بابا جان. به مادر بزرگت نگی که قهرمانش نتونست درِ این بیصاحاب رو باز کنه ها؟! بگو رفتم دیدم خوابیده روي تختش دلم نیومد بیدارش کنم. اینطوری هم درِ یک قوطی ابهت ما را به باد نمیدهد! هم مادربزرگت میداند؛ باید خودش با داد و هوار بیاید و مردش را از خوابِ بی‌وقت بیدار کند و تنبل بزند تنگِ اسمش دلِ من هم ضعف برود تا یادم برود این را که آنقدر پیر شدم که نمیتوانم درِ یک قوطی را باز کنم... @Anarestun

با تو خوشبخت‌ترین آدم این قافله‌ام کم نشو، دور نشو، بی تو جهانم خاليست @Anarestun