آن روزی که قوطیِ شیشه‌ایِ سیر‌ترشیِ چندسال مانده را دادم دستش و خواستم درش را باز کند ؛چند باری عمیق نفس کشید و از نو زور زد! صورتش قرمز میشد سفید میشد زرد میشد آخرش هم یک فحش بلانسبتِ شما داد و دستش یک راست رفت رویِ قلبش ! خواستم قوطی‌ را از زیر دستش بکشم، آرام در گوشم گفت: زیادی سفت شده بابا جان. به مادر بزرگت نگی که قهرمانش نتونست درِ این بیصاحاب رو باز کنه ها؟! بگو رفتم دیدم خوابیده روي تختش دلم نیومد بیدارش کنم. اینطوری هم درِ یک قوطی ابهت ما را به باد نمیدهد! هم مادربزرگت میداند؛ باید خودش با داد و هوار بیاید و مردش را از خوابِ بی‌وقت بیدار کند و تنبل بزند تنگِ اسمش دلِ من هم ضعف برود تا یادم برود این را که آنقدر پیر شدم که نمیتوانم درِ یک قوطی را باز کنم... @Anarestun

با تو خوشبخت‌ترین آدم این قافله‌ام کم نشو، دور نشو، بی تو جهانم خاليست @Anarestun

بعضیا باید الان تو زندگیمون باشن؛ نه یک ساعت بعد، نه یک روز بعد، نه یک ماه بعد، نه چندین سال بعد، الان‌؛ همین ‌حالا؛ بعدا به درد نمیخوره... @Anarestun

قشنگ‌ترین خواهشِ شاعر از معشوقه‌ی دوری‌گزینِ دریغ‌کننده اونجاست که #شهریار نوشت: «‌‏تنگ مپسند دلی را که در او جا داری...» @Anarestun

فقط اونجایی که #حافظ یهو برمیگرده میگه: سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات... @Anarestun

‏ساوه شُهره به انار است... وَ بم به رُطبش ‏يار ما نيز به شيرينیِ مرموز لبش...🥴 #حامد_عسکری @Anarestun

لحظه‌ای یاد تو از خاطر من خارج نیست یا در آغوش منی، یا به تو می‌اندیشم... @Anarestun

@Anarestun

بعدا؟ بعدا وجود نداره بعدا چایی سرد میشه بعدا آدم پیر میشه بعدا زندگی تموم میشه و آدم حسرت اینو میخوره که کاری رو که قبلاً میتونست بکنه انجام نداده... پس خیابونو با عشق قدم بزن هرگز به سن و سالِ الانت برنمی‌گردی... @Anarestun