گم شدم وقتی رها کردی مرا در نیمه راه
بی تو سر کردم شبم را با تمام بی کسی🍂
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
『𝘼𝙣𝙙𝙧𝙤𝙢𝙚𝙙𝙖 ᡴꪫآنـܥܝوܩِܥߊ』
شاید ما مرده ایم؛و اینجا جهنم است. . .
بیاموز ، رسم بُلند آفتاب ،
به هر جا که ویرانه دیدی بِتاب 🌿
- فردوسی
- آدما با حسرت و ای کاش هاشون بزرگ میشن
با حس پشیمونی ، با حس خطا و اشتباه با حس ناراحتی و افسوس
گذشته رو خوردن. . .
شاید تو اون لحظه ها نفهمی داری اشتباه میری
نفهمی داری برای خودت یه عالمه ای کاش
توی آینده درست میکنی
شاید اونقدر کله خراب باشی که صد خودتو بزاری و حرف
تو گوشت نره. . .
ولی با همهی اینا اگه یه راهی رو رفتی و تهش خوردی به
بنبست ، اگه دست یکی رو گرفتی و حرفای قشنگ تو گوشش خوندی
ولی یهو یجا به خودت اومدی و دیدی خیلی وقته دستتو ول کرده
اگه واسش زخم خوردی، جنگیدی، طعنه شنیدی ولی حتی جلو نیومد تا زخماتو ببنده . . .
بدون بَد باختی ،
اونجا و تو اون لحظه پُر میشی از ای کاش ها
پر میشی از ارزشش رو نداشت
پر میشی از لایقش نبود
پر میشی از یه حس دردناک غیرقابل توصیف
و اون لحظهس که قلبت واسهی تموم از دست رفتههات
بارها اذیت میشه . . .
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』