غمگین ترین شعری که خوندم این بود:
آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین،
چه دل آزارترین شد، چه دل آزارترین 👀❤️🩹
حرف هایم را درون شعر ها جا میدهم
تا مبادا مستقیم از من برنجی بی وفا....
با اینکه دلش وصله به دل های دگر بود
دیوانه دلم باز گرفتار دلش بود
•مادرم گفت که شاعر شدنت دردسر است!
به گمانم که خیابان گِله كردست به او🔗
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂 ᥫ᭡』
شاعر نشدی حال مرا خوب بفهمی؛
من قافیه در قافیه رسوایی محضم!
『𝘼𝙣𝙙𝙧𝙤𝙢𝙚𝙙𝙖 ᡴꪫآنـܥܝوܩِܥߊ』
˼ اینجورے بهش بگو: ˹┆🌱 ָ֪֢ تركها یکی رو ك خیلی دوسش داشته باشن اینجوری خطابش میکنن: ‹ اورییم💗 › یع
ببینید تُرکها چطوری دلبری میکنن🌱:
'سَنَه خاطیر گوزَلیم دونیانی ویران ائدَرَم'
یعنی؛ “زیبایِ من،
بخاطرِ تو دنیا رو ویران میکنم:)💕👀✨
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』