_همه شب با دل دیوانه ی خود در حرفم چه کنم، جز دلِ خود نامه‌بری نیست مرا،

_من سال‌هاست که غرق غم، استرس، اضطراب، ترس، و فشارم دارم سعی میکنم مقاومت کنم اما خسته‌م خیلی خسته‌م و انگار هیچکس قصد نداره با من مُدارا کنه _مجنون تمامِ قصه‌ها

«آه، از که سخن می گویم؟ ما بی چرا زنده گانیم آنان به چرا مرگِ خویش آگاهان اند👀» 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

دنیا از نگفتن خرابه؛ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

سامان دادن به ″موهایت″ڪه ڪار شانه نیست؛ باید از دولت تقاضاےِ وزارت خانه ڪرد=)🌱👀 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_چشمات:) 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_میزبانِ حسرتیم و آرزو مهمان ماست🎐

_حس تعلق نداشتن داره از درون نابودم می‌کنه، تعلق نداشتن به این خانواده، تعلق نداشتن به هر جمعی، تعلق نداشتن به دوستام، تعلق نداشتن به هر محیطی پامو توش می‌ذارم، تعلق نداشتن به کره ی زمین، تعلق نداشتن به این دنیا، انگار واقعا جای اشتباهی به دنیا اومدم یا اشتباهی تناسخ پیدا کردم، وگرنه این همه نداشتن اشتیاق، حال نکردن با آدما و درک نکردن کارایی که انجام می‌دن، کلافه شدن از حرفای سطحیشون و حال نکردن با هیچ چیزی بجز: تنهایی، سکوت، بارون، سفر، کتاب، طبیعت و موسیقی عادی نیست! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

در من انگار غمی ریشه دوانده ست، ولی در تو یک دلهره‌ی ساختگی پیدا نیست🌊! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_اگه الان کنارم بودی بهت میگفتم که . . .! ادامش با شما و برام بفرستید:)🥲🤍 با اسمتون نوشته‌هارو، با "اسم" خودتون میزارم تو چنل چطوره؟ https://daigo.ir/secret/926081658