دختری میخندید پسری دلهره داشت پسرک تند دوید شاخه ام را کاوید سیب سرخم را چید گامهایش تند کرد سوی دختر به شتاب سیب را داد به او دخترک میخندید باغبان خنده ی دختر را.سیب دندانزیده دستش را با هم دید پسرک دلهره داشت غضبالوده روان شد ز پی اش دست دختر لرزید سیب سرخش لغزید سالها میگذرد دخترک چشم به راه،پسرک کینه به دل باورم نیست که یک سیب؟ دیده ی دخترکی تر کرده،پسری را به تمنای وصالش کشته عشق پاکی به تباهی برده این همه ویرانی ز یک سیب برمی اید؟نکند امده است؟؟ سالها میگذرد باغبانم رفته.ریشه ام خشکیده. شاخه ام بشکسته ان پسر خردم کرد! تیشه اش را که به پایم میزد! زیر لب زمزمه کرد: کاش باغچه خانه ی شان سیب نداشت" 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

به خان چوپان بگویید؛ دیگر به مغان باز نگردد! سارای او را سیل ربود و برد آن گل عُذارِ رعنا را🌊" 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

کاش گربه بودم ؛

آسوده باش ؛ حالم خوب است ! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تایمو:)))

هوا دُچارِ غم است•

شب در حریر مهتاب، تو خوابِ یار بینی ... من هم در این خیابان، شب را بغل بگیرم : ) 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

وقتی شاعر شیطونه: هی بوسه نزن با هیجان گوشه ی لب را یک لحظه رعایت بکن آداب ِادب را🌱 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

با دلت حسرت هم صحبتی‌ام هست ولی سنگ را با چه زبانی به سخن وا دارم ؟! 🙃🤍 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_دینی؟ میتونم بگم عامل اصلی مَرگ