هدایت شده از خبر فوری
2.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
♦️در این صحنه از مسابقات جهانی گلف، یک مگس باعث شد طرف برنده ۱.۵ میلیون دلار بشه!
📲 @AkhbareFori
هدایت شده از کانال دکتر شفیع زاده
4.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
این فیلم من را یاد بعضی از اصلاح طلب ها از جمله ظریف و عراقچی می اندازد که دوست دارند اوسرشان دست آمریکا باشد. حتی اگر آمریکا هم نخواهد با التماس اوسرشان را می دهند دست آمریکا اینها قلبشان مریض است
هدایت شده از کانال دکتر شفیع زاده
بانوی عشق و شعور
در سرزمینی پهناور و باشکوه، پادشاهی عادل و دادگر فرمانروایی میکرد که قلب رعیتش آرامگاه عدالت او بود. اما گنجینهٔ پنهان این پادشاه نه ملکش بلکه تنها دخترش بود، به نام "یلدا". یلدا، نه تنها وارث تاج و تخت، که وارث مهربانی و خرد پدر بود.
یلدا، زیبایی افسانهها را به حقیقت بدل کرده بود. موهایش چون شبِ بیستاره، مجعد و بلند بود و چشمانش به وسعت و عمق دریا، بیننده را در خود غرق میکرد. رخسارهاش چون ماه شبچهارده میدرخشید و قامتش با وقار و شکوه، هر نظارهگری را به تحسین وامیداشت. اما زیبایی حقیقی او در پسِ این ظاهر فریبنده نهفته بود؛ در قلبی که مملو از مهر به آفریدگار و مخلوقاتش بود و در نفسی که از هر آلودگی مبرّا بود.
پدرش، پادشاه، او را نه در قصرهای مجلل، که در سایهسار حکمت های الهی و در کنار نیکان پرورش داده بود. یلدا، دوشیزهای بود که مهربانیاش زبانزد خاص و عام بود. هر نیازمندی که به او رو میآورد، دستخالی بازنمیگشت و هر غمزدۀ دلشکستهای، در حضور او آرامش مییافت.
دهها خواستگار از شاهزادگان ممالک همسایه و اشرافزادگان ثروتمند، با کاروانهایی پر از هدایای گرانبها – از جواهرات نایاب و پارچههای دیبای زربافت تا وعدهی اتحاد و قدرت – به پای قلعهٔ آنان میآمدند و برای یلدا التماس میکردند.
اما در میان این همه زرق و برق و وعده و وعید، قلب یلدا به سوی جوانی کشیده میشد که گمنام و فقیر بود. جوانی به نام "سپهر". سپهر، سرداری دلیر و بیباک بود که نه برای طلا و مقام، که از سر عشقی خالصانه به پادشاه و میهنش میجنگید. تمام غنایمش را بیچشمداشت به فقیران کشور تقدیم میکرد و خود، شبها را در سکوت و عبادت در معبدی قدیمی به صبح میرسانید.
یلدا، از پنجرهی قصر، او را دیده بود. دیده بود که چگونه یکتنه به یاری ضعیفی میشتابد، چگونه آخرین قرص نانش را با سگی گرسنه تقسیم میکند و چگونه در میدان نبرد، از پشت قهرمانان و سرگشان را بر خاک می مالد. در چشمان سپهر، آتشی از ایمان و آرامشی از قناعت موج میزد. یلدا، در سکوت قلب پر شوقش، عاشق این خلوص و ایثار شده بود.
اما سپهر، به دلیل فقر شدید و حجب و حیای ذاتیاش، هرگز جرأت ابراز احساساتش را نداشت. تا اینکه گروهی از دوستان سپهر، که از شرافت و دلیری او باخبر بودند، او را تشویق کردند تا به پیشگاه پادشاه برود.
او با قدم های لرزان به پیشگاه پادشاه رسید، با قلبی لبریز از عشق و چشمانی پر از اشک شوق، در برابر پادشاه زانو زد و با شرمی شیرین، عشق خود به یلدا را اعتراف کرد. پادشاه که از صداقت سپهر آگاه بود، موضوع را با دخترش در میان گذاشت.
یلدا، با چشمانی براق از شوق و صورتی برافروخته از شرم، با سکوتش پاسخ داد: «پدرجان، من قلب او را دیدهام او دلیر ترین مرد عالم است، او جمع بین اضداد است، با تمام وجودم دوستش دارم.
این انتخاب، چونان صاعقهای بر جان درباریان ثروتمند و خواستگاران اشرافی فرود آمد. فرستادگان اشراف به یلدا هجوم آوردند و او را برای این انتخابش سرزنش کردند. هر چه داشتند کردند تا یلدا رامنصرف کنند.
یکی گفت: «یلدا! او حتی خانه ندارد! تو محکومی به زندگی در کلبهای محقر!»
دیگری هشدار داد: «او یک سرباز است. هر لحظه ممکن است در جنگ کشته شود و تو را با کوکانی یتیم تنها بگذارد.»
سومی با ترحمی ساختگی گفت: «نه کنیزی خواهد بود، نه نوکری. خودت باید چون زنان عادی آب از چاه بکشی و گندم آرد کنی به انگشتانت رحم کن آنها توان چرخندن سنگ اسیاب گندم را ندارد.»
و دیگری گفت تو چگونه به او جواب مثبت دادی که اگر او بخواستگاری فقیرترین دختر این سرزمین می رفت جوابی نمی شنید تو با این کارت جایگاه پدرت را متزلزل کردی.
اما یلدا، با چهرهای مصمم و نگاهی آکنده از آرامش، پاسخ داد: «در چشمان او، قصرهایی از نور و گنجینههایی از مهر میبینم که شما هرگز قادر به دیدنش نیستید. او اگر ثروت میخواست، از سهم غنایمش میتوانست کاخهایی بلندتر از آرزوهای شما بسازد. اما همه را بخشید. چگونه میتوانم کسی را که اینچنین بیمنت خدمت کرده است، نادیده بگیرم؟ پدرم اگر شجاعت او نبود شاید تاکنون کشته شده بود من آیندهام را بر پایهٔ ایمان و صداقت او بنا میکنم، نه بر کیسه های طلا و نقره و تکریم چابلوسان.»
و اینچنین، یلدا، دختر پادشاه، با انتخاب خود، درس بزرگی به همگان داد: که گاه گرانبهاترین گنجها، در سادهترین ظرفها نهفته است و عشق حقیقی، در دلها میروید، نه در کیسههای درهم و دینار.