آنالی عزیزم؛ برایم کاری بکن تا بدانم هنوز مرا به یاد داری، مثلا برایم شعری بنویس، ترانه ای بسرا، یا قطعه ای بنواز. آنالی برایم کاری بکن تا بدانم فراموش نشده ام.

آنالی عزیزم؛ ای کاش از راه میرسیدی و در کوچه های قدیمیِ احساسم قدم میزدی. به دستانِ سردم گرما میبخشیدی و تنِ رنجور و خسته ام را در آغوش میگرفتی. آری، زیباترین فصلِ زندگیِ من برقِ چشم هایِ توست!

💌 آنالی عزیزم؛ ای باشکوه؛ به چشم ها نگاه کن. مردمک‌های دو گوی جادویی انسان مملوء از حرف اند، از واژگانی به جنس غم، عشق، امید و دیگر هیچ! ☂ آنالی برایت مینویسد: عزیزِ دورم؛ دیگر حتی تلاقی برقِ چشم هامان نیز کاری را از پیش نمیبرد و من تنها میتوانم از چشمانت بنویسم. و قسم به لحظه ی "كتبت عينيك" که چشمانت تکیه گاه خیالِ من است!

آنالی عزیزم؛ دوام بیاور، زندگی ادامه دارد.

آنالی عزیزم؛ لطفا به دیدارم بیا و این پاییز سرد و تاریک را برایم بهاری کن.

آنالی عزیزم؛ چشیدنِ آغوشِ گرمت در این شب سرد، نهایت لذت است..

آنالی عزیزم؛ آرزو دارم روزی در سیاهی چشمانت گم شوم و تا اَبَدُ الدَهر همانجا بمانم.

آنالی عزیزم؛ درونِ روزهایِ بی قراری مرا بغل کن.

آنالی عزیزم؛ دورادور دوستت دارم.

آنالی عزیزم؛ دنیا تو را به من بدهکار است.

آنالی عزیزم؛ لطفا مرا از بوسه هایت محروم مکن.

آنالی عزیزم؛ فصل خزان من شد و نیامدی..