آنالی عزیزم؛ پناه امن آغوشت را گم کرده ام.

💌 آنالی عزیزم؛ شنیده نشدن و در میدانی تاریک و آری از گوش ها قرار گرفتن‌ سخت است. اینکه بگویی و آن ها رد بشوند و بروند و به ناکجا نگاه کنند‌ سخت است و در نهایت دور بودن سخت است ‌عزیزم. ☂ آنالی برایت مینویسد: عزیزِ دورم؛ واژه هایت را به من بسپار. من برایت گوش میشوم تا تو آرام و از این فضای تاریک دور شوی. خودت و حرف هایت را به باد بسپار و به سمت من بیا. منتظرم..

آنالی عزیزم؛ ما بی تو خسته ایم؛ تو بی ما چگونه ای؟!

آنالی عزیزم؛ فاصله آدم را پیر میکند.

💌 آنالی عزیزم؛ گاهی فکر میکنند آن چیزی شدیم که دیگران میخواستند، غافل از اینکه این یک کالبد بی روح است که سال هاست نفس میکشد و درد دارد که دلت برای خودت تنگ شود.. _بابت ویرایش معذرت* ☂ آنالی برایت مینویسد: عزیزِ رنجورِ من، برای تن پر از زخمت، مرهم و برای این دل تنگت، خریداری را آرزو میکنم که جنسِ عشق را بداند و محبت را درک کند. راستی؛ یادت باشد اگر روزی برای خودت دلتنگ شدی، اشکالی ندارد که در آینه چهره ی ماهت را بنگری، در شب های سخت و طولانی، خودت را در آغوش بگیری و به خودت گل هدیه دهی! خودت را دوست بدار چون در آخر فقط اوست که برایت ماند!

آنالی عزیزم؛ این برق چشم توست که در اوج تاریکی به من امید میدهد پس لطفا تا ابد فقط به من نگاه کن!

آنالی عزیزم؛ لطفا به هنگام رفتن یاد و فکرت را نیز با خود ببر.

آنالی عزیزم؛ لطفا تا آخر این پاییز بیا و پایان دهنده ی این بغض های بی سر و ته باش..

آنالی عزیزم؛ در راه وصال، اقیانوس چشمانم به کویری خشک تبدیل شده که دیگر حیات در آن ممکن نیست!

آنالی عزیزم؛ من از غمِ وطنم سخت دلگیرم..

آنالی عزیزم؛ شب هایِ بلندِ بی تو، جنون آور است و من مجنونی شبگرد که تا صبح همه ی خیابان ها را با خیالت، قدم به قدم، طی میکنم و به بن بستِ منطق که میرسم، لال میشوم. عزیزِ دورم؛ در انتهای جاده ی یک طرفه ی احساسم، انگار پیرمرد دوره گردی زندگی میکند که زیر لب مدام می‌گوید: من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم عقل هی فلسفه می بافد و ما میخندیم!

آنالی عزیزم؛ پاییز در حال تمام شدن است ولی من هنوز چشم به راه تو ام..